Nowa Biblia Gdaล„ska (NBG)

1 I Bileam powiedział do Balaka: Zbuduj mi tu siedem ofiarnic oraz przygotuj mi siedem cielców i siedem baranów.

2 Więc Balak uczynił, jak powiedział Bileam; po czym złożyli Balak i Bileam po cielcu i po baranie na każdej ofiarnicy.

3 Potem Bileam powiedział do Balaka: Postój przy twoim całopaleniu, a ja pójdę; może spotka się ze mną WIEKUISTY, a oznajmię ci, cokolwiek mi rozkaże. Następnie wszedł na górę.

4 I Bóg spotkał się z Bileamem, a on powiedział do Niego: Przygotowałem siedem ofiarnic i złożyłem po cielcu oraz baranie na każdej ofiarnicy.

5 A WIEKUISTY włożył słowo w usta Bileama i powiedział: Wrócisz do Balaka i to powiesz.

6 Zatem powrócił do niego; a oto stał on przy swoim całopaleniu, on oraz wszyscy książęta Moabu.

7 Więc wygłosił swoją przypowieść, mówiąc: Król Moabu Balak sprowadza mnie z Aramu, z wysokich gór Wschodu: O, przyjdź, przeklinaj mi Jakóba; o przyjdź, złorzecz Israelowi.

8 Czym mam przeklinać? Przecież Pan nie przeklął. Czym mam złorzeczyć? Przecież WIEKUISTY nie złorzeczył.

9 Widzę go ze szczytu skał i spoglądam na niego z pagórków. Oto lud, co oddzielnie mieszka i między narody się nie zalicza.

10 Któż zliczył proch Jakóba i policzył łoże Israela? Oby śmiercią sprawiedliwych zmarła moja dusza, a mój koniec był do nich podobny.

11 A Balak powiedział do Bileama: Co mi uczyniłeś? Przywołałem cię do przeklinania moich wrogów, a ty oto błogosławisz błogosławieństwem.

12 Jednak on odparł, głośno mówiąc: Czyż nie muszę ściśle powtórzyć tego, co WIEKUISTY włożył w moje usta?

13 A Balak do niego powiedział: Chodź ze mną na inne miejsce, z którego go ujrzysz; zobaczysz tylko jego część, ale całego nie zobaczysz. I stamtąd mi go przeklinaj.

14 Zatem zaprowadził go na pole Strażników, na szczyt Pegi, i zbudował siedem ofiarnic oraz złożył po cielcu, i po baranie na każdej ofiarnicy.

15 Potem Bileam powiedział do Balaka: Postój tu przy twoim całopaleniu, a ja pójdę tam na spotkanie.

16 I WIEKUISTY zjawił się na spotkanie Bileama, włożył w jego usta słowo, i powiedział: Wrócisz do Balaka i tak powiesz.

17 Zatem przyszedł do niego; a oto stał on przy swoim całopaleniu, a z nim książęta Moabu. I Balak do niego rzekł: Co powiedział WIEKUISTY?

18 Więc wygłosił swoją opowieść, mówiąc: Wstań Balaku i słuchaj; uważaj na mnie synu Cyppora.

19 Bóg nie jest śmiertelnym aby kłamał, ani nie jest synem człowieka by żałował. Czy On coś powiedział a nie uczynił, wyrzekł a nie spełnił?

20 Oto powierzone mi błogosławieństwo; On pobłogosławił, więc ja nie mogę tego cofnąć.

21 On nie widział fałszu w Jakóbie i nie spostrzegł obłudy w Israelu. WIEKUISTY jest przy nim jego Bóg, a pośród niego królewski odgłos surmy.

22 Pan wyprowadził ich z Micraim; On jest u niego niby siła bawołu.

23 Bowiem nie ma wróżby w Jakóbie, ani wróżbiarstwa w Israelu. Już teraz można powiedzieć co Bóg uczyni Jakóbowi i Israelowi.

24 Oto powstaje naród jak lwica oraz jak lew się podnosi; nie położy się aż pożre zdobycz, a krew poległych wypije.

25 A Balak powiedział do Bileama: Więc raczej nie przeklinaj go przekleństwem i nie błogosław błogosławieństwem.

26 Ale Bileam odparł, mówiąc do Balaka: Czy cię nie uprzedziłem, mówiąc: Wszystko, co rozkaże WIEKUISTY to uczynię.

27 Potem Balak powiedział do Bileama: Chodź, zabiorę cię na inne miejsce; może ono spodoba się Bogu i stamtąd mi go przeklniesz.

28 I Balak zabrał Bileama na szczyt Peoru, który widnieje na równinie pustyni.

29 A Bileam powiedział do Balaka: Zbuduj mi tu siedem ofiarnic i przygotuj mi tu siedem cielców oraz siedem baranów.

30 Więc Balak tak uczynił, jak mu powiedział Bileam; potem złożył po cielcu i po baranie na każdej ofiarnicy.

1 A Bileam widząc, że WIEKUISTEMU podoba się, gdy błogosławi Israelowi, nie chodził w celu wróżb, jak w poprzednich razach, ale zwrócił swoje oblicze ku puszczy.

2 I Bileam podniósł swe oczy oraz zobaczył Israela, rozłożonego według swoich pokoleń. I przyszedł na niego Duch Boga,

3 więc wygłosił swoją przypowieść, mówiąc: Mówi Bileam, syn Beora; mówi mąż bystrego oka.

4 Mówi ten, co słyszy słowa Boga; który widzi widzenia WIEKUISTEGO; pada, ale z otwartymi oczyma.

5 Jakże piękne są twoje namioty, Jakóbie; twoje siedziby, Israelu.

6 Rozciągają się jak potoki, jak ogrody nad rzeką; jak aloesy, które zasadził WIEKUISTY oraz jak cedry nad wodami.

7 Z jego wiader cieknie woda, jego nasienie u wielkich wód; jego król przewyższy Agaga, a jego państwo się wyniesie.

8 To Bóg wyprowadził go z Micraim, On u niego jak siła bawołu; pożera narody, swoich wrogów; zgruchocze ich kości i porazi swoimi strzałami.

9 Przyklęknął, przyległ jak lew, jak lwica, kto go pobudzi? Ci, co cię błogosławią będą błogosławieni; a ci, co cię przeklinają przeklęci.

10 Więc zapłonął gniew Balaka na Bileama, załamał swoje ręce, i Balak powiedział do Bileama: Przywołałem cię w celu złorzeczenia moim wrogom, a oto już trzeci raz błogosławisz błogosławieństwem.

11 Zatem uchodź na swoje miejsce. Powiedziałem: Uczczę cię czcią; ale oto WIEKUISTY pozbawił cię czci.

12 A Bileam powiedział do Balaka: Czy twoim posłom, których do mnie wysłałeś, nie oznajmiłem, mówiąc:

13 Choćby mi Balak dawał swój dom pełen srebra i złota, nie mogę przekroczyć rozkazu WIEKUISTEGO, bym czynił samowolnie coś dobrego lub złego; co powie WIEKUISTY to będę mówił.

14 A teraz, oto odchodzę do mego ludu; chodź, wskażę ci, co ten lud uczyni twojemu w późniejszych czasach.

15 I wygłosił swoją przypowieść, mówiąc: Tak mówi Bileam, syn Beora; tak mówi mąż bystrego oka.

16 Tak mówi ten, co słyszy słowa Boga i poznał myśli Najwyższego; który widzi widzenia WIEKUISTEGO; pada, ale z otwartymi oczyma.

17 Widzę go, ale nie teraz; spoglądam na niego, ale nie z bliska. To od Jakóba wzejdzie gwiazda i berło powstanie z Israela. Zburzy krańce Moabu oraz skruszy wszelkich synów przewrotu.

18 Także Edom stanie się zaborem, Seir będzie pod władzą swoich wrogów, a Israel mężnie uczyni.

19 Od Jakóba wyjdzie władca i wytępi rozbitków ze stolicy.

20 Zobaczył on także Amaleka oraz wygłosił swą przypowieść, mówiąc: Pierwszym z plemion jest Amalek; lecz jego potomstwo idzie na zatracenie.

21 Ujrzał on także Kenejczyka i wygłosił swoją przypowieść, mówiąc: Silne jest twoje siedlisko, a twe gniazdo założone na skale.

22 Ale Kain będzie spustoszony, szybko pochwyci cię Aszur.

23 Potem jeszcze wygłosił swą przypowieść, mówiąc: Biada! Kto zostanie żywym, kiedy Bóg to utwierdzi?

24 Ale ze strony Kittejczyków przybędą okręty i upokorzą Aszur, i upokorzą Ebera; a oni sami pójdą na zatracenie.

25 Potem Bileam wstał i poszedł, oraz powrócił na swoje miejsce; a Balak również poszedł w swoją drogę.

1 A Israel przebywał w Szyttym. I lud zaczął się zalecać do córek Moabu.

2 Zaś one zapraszały lud na uczty ofiarne swoich bogów, i lud jadał oraz korzył się przed ich bogami.

3 Tak Israel przystał do Baal–Peora, więc zapłonął na Israela gniew WIEKUISTEGO.

4 I WIEKUISTY powiedział do Mojżesza: Zbierz wszystkich naczelników ludu i każ im ich powywieszać przed słońcem z uwagi na WIEKUISTEGO, a odwróci się od Israela zapalczywość gniewu WIEKUISTEGO.

5 A Mojżesz powiedział do sędziów Israela: Zabijajcie każdy swoich ludzi; tych, co przystali do Baal–Peora.

6 A oto przyszedł jeden z synów Israela oraz na oczach Mojżesza i całego zboru synów Israela przyprowadził Midjanitkę do swoich braci; zaś oni płakali u wejścia do Przybytku Zboru.

7 I zobaczył to Pinchas, syn Elazara, syna kapłana Ahrona, więc wstał pośród zboru, wziął w swoją rękę oszczep

8 i wszedł do sypialni za owym israelskim mężem. Potem przebił oboje męża israelskiego i ową kobietę przez jej łono. I tak została powstrzymana klęska od synów Israela.

9 A w owej klęsce było zmarłych dwadzieścia cztery tysiące osób.

10 Potem WIEKUISTY oświadczył Mojżeszowi, mówiąc:

11 Pinchas, syn Elazara, syn kapłana Ahrona, odwrócił Moją zapalczywość od synów Israela, gdy pośród nich uniosłem się Moją żarliwością; więc w Mojej żarliwości nie wytępiłem synów Israela.

12 Dlatego powiedz: Oto ustanawiam z nim Moje przymierze pokoju.

13 Będzie ono dla niego oraz dla jego potomstwa przymierzem kapłaństwa tego porządku za to, że uniósł się żarliwością za swego Boga i oczyścił synów Israela.

14 A imię owego zabitego męża israelskiego, który został uderzony wraz z Midjanitką, to Zimri, syn Saluna, naczelnik rodowego domu Szymeona.

15 Zaś imię tej zabitej kobiety, Midjanitki, to Kosbi, córka Cura, naczelnika rodu. To jest rodowy dom w Midjanie.

16 Potem WIEKUISTY oświadczył Mojżeszowi, mówiąc:

17 Wy bądźcie wrogami Midjanitów oraz ich pobijcie.

18 Bowiem oni są waszymi wrogami w swych podejściach, podchodzą was w sprawie Baal–Peora, jak i w sprawie swojej siostry Kosby, córki naczelnika Midjanu, za sprawę Peora zabitej w dzień uderzenia.

19 I było po klęsce…

1 A WIEKUISTY oświadczył Mojżeszowi i Elazarowi, synowi Ahrona, kapłana, mówiąc:

2 Zbierz zastęp całego zboru synów Israela, od dwudziestu lat i wyżej, według ich domów rodowych wszystkich stających do broni w Israelu.

3 Więc Mojżesz oświadczył im na stepach Moabu, nad Jardenem jerychońskim, wobec kapłana Elazara, mówiąc:

4 Liczcie od dwudziestu lat i wyżej. Tak jak WIEKUISTY rozkazał Mojżeszowi i synom Israela, gdy wyszli z ziemi Micraim.

5 Reuben, pierworodny Israela. Synowie Reubena: Chanoch z rodziną Chanochitów i od Falluna rodzina Falluidów.

6 Od Checrona rodzina Checronidów i od Charmego rodzina Charmidów.

7 Oto rodziny Reubenitów. A było ich spisanych czterdzieści trzy tysiące siedemset trzydzieści osób.

8 A między synami Falluna był Eliab.

9 A synowie Eliaba to: Nemuel, Dathan i Abiram; to są owi członkowie zboru Dathan i Abiram co podpuścili w zborze Koracha przeciwko Mojżeszowi i przeciw Ahronowi, kiedy się zbuntowali przeciwko WIEKUISTEMU.

10 Zaś ziemia rozwarła swoją paszczę podczas zagłady zboru oraz ich pochłonęła razem z Korachem; a ogień pożarł dwustu pięćdziesięciu ludzi, więc stali się przestrogą.

11 Ale synowie Koracha nie pomarli.

12 Zaś synowie Szymeona według ich rodzin to: Od Nemuela rodzina Nemuelidów; od Jamina rodzina Jaminitów; od Jachina rodzina Jachinidów;

13 od Zeracha rodzina Zarychydów; i od Szaula rodzina Szaulidów.

14 Oto rodziny Szymeonidów dwadzieścia dwa tysiące dwieście osób.

15 A synowie Gada według ich rodzin to: Od Cefona rodzina Cefonidów; od Chaggiasza rodzina Chaggidów; od Szunego rodzina Szunidów;

16 od Oznaiasza rodzina Oznidów; od Erego rodzina Erydów;

17 od Aroda rodzina Arodydów; i od Arela rodzina Arelidów.

18 Oto rodziny synów Gada; według ich spisanych czterdzieści tysięcy pięćset osób.

19 Zaś synowie Jehudy to: Er i Onan; ale Er i Onan pomarli w ziemi Kanaan.

20 Więc synowie Jehudy według ich rodzin to: Od Szeli rodzina Szelanidów; od Fereca rodzina Farcydów; od Zeracha rodzina Zarchidów.

21 Byli też synowie Fereca: Od Checrona rodzina Checronidów; i od Chamula rodzina Chamulidów.

22 Oto rodziny Jehudy; według ich spisanych siedemdziesiąt sześć tysięcy pięćset osób.

23 Zaś synowie Issachara według ich rodzin to: Od Tholego rodzina Tholaidów; od Fuwy rodzina Fuwidów;

24 od Jaszuba rodzina Jaszubidów; od Szymrona rodzina Szymronidów.

25 Oto rodziny Issachara; według ich spisanych sześćdziesiąt cztery tysiące trzysta osób.

26 Zaś synowie Zebuluna według ich rodzin to: Od Sereda rodzina Sardydów; od Elona rodzina Elonidów; od Jachleela Jachleelidów.

27 Oto rodziny Zebulunidów; według ich spisanych sześćdziesiąt tysięcy pięćset osób.

28 Zaś synowie Josefa według ich rodzin to: Menasze i Efraim.

29 Synowie Menaszy to: Od Machyra rodzina Machyrydów; a Machyr urodził Gileada; zaś od Gileada rodzina Gileadczyków.

30 Oto synowie Gileada: Od Jezera rodzina Jezeridów; od Cheleka rodzina Chelkidów;

31 od Asriela rodzina Asrielidów; od Szechema rodzina Szechemidów;

32 od Szemidy rodzina Szemidaidów; od Chefera rodzina Chefridów.

33 Zaś Celafchad, syn Chefera, nie miał synów, lecz tylko córki; a imiona córek Celafchada to: Machla, Noa, Chogla, Milka i Thyrca.

34 Oto rodziny Menaszy. A ich spisanych było pięćdziesiąt dwa tysiące siedemset osób.

35 Oto synowie Efraima według ich rodzin: Od Szuthelacha rodzina Szuthelachidów; od Bechera rodzina Bachridów; od Thachana rodzina Thachnidów.

36 A oto synowie Szuthelacha: Od Erana rodzina Eranidów.

37 Oto rodziny synów Efraima. Według ich spisanych trzydzieści dwa tysiące pięćset osób. Oto synowie Josefa według ich rodzin.

38 Zaś synowie Binjamina według ich rodzin to: Od Beli rodzina Balidów; od Aszbela rodzina Aszbelidów; od Achyrama rodzina Achyramidów;

39 od Szefufama rodzina Szefufamidów; od Chufama rodzina Chufamidów.

40 Zaś synami Beli byli: Ard i Naaman; czyli rodzina Ardidów i od Naamana rodzina Naamidów.

41 Oto synowie Binjamina według ich rodzin. Ich spisanych było czterdzieści pięć tysięcy sześćset osób.

42 A oto synowie Dana według ich rodzin: Od Szuchama rodzina Szuchamidów. Oto rodziny Dana według ich rodzin.

43 Wszystkich rodzin Szuchamickich według ich spisanych było sześćdziesiąt cztery tysiące czterysta osób.

44 Zaś synowie Aszera według ich rodzin to: Od Imny rodzina Imnidów; od Iszwego rodzina Iszwidów i od Beryi rodzina Beryidów.

45 A od synów Beryi: Od Chabera rodzina Chabrydów; od Malkiela rodzina Malkielidów.

46 Zaś imię córki Aszera to Serach.

47 Oto rodziny synów Aszera. Według ich spisanych pięćdziesiąt trzy tysiące czterysta osób.

48 A synowie Naftalego według ich rodzin to: Od Jachceela rodzina Jachceelidów; od Guna rodzina Gunidów;

49 od Jecera rodzina Jerydów; od Szyllema rodzina Szyllemidów.

50 Oto rodziny Neftalego; ich spisanych według ich rodzin było czterdzieści pięć tysięcy czterysta osób.

51 Oto spisani z synów Israela sześćset tysięcy tysiąc siedemset trzydzieści osób.

52 Potem WIEKUISTY oświadczył Mojżeszowi, mówiąc:

53 To między nich rozdzielona będzie w udziałach ziemia, według liczby imion.

54 Liczniejszemu powiększysz jego udział, a mniej licznemu zmniejszysz jego udział; udział będzie dany każdemu, w stosunku do jego spisanych.

55 Ziemia niech będzie rozdzielona tylko losem; będą brać udziały według imion pokoleń swoich ojców.

56 Udział każdego będzie rozdzielony losem; tak licznego, jak i nielicznego.

57 A oto spisani Lewitów według ich rodzin: Od Gerszona rodzina Gerszonidów; od Kehatha rodzina Kehathydów i od Merarego rodzina Merarydów.

58 Oto rodziny Lewiego: Rodzina Libnidów, rodzina Hebronidów, rodzina Machlidów, rodzina Muszydów, rodzina Korchidów. Zaś Kehath był praojcem Amrama.

59 A imię żony Amrama to Jochebed, córka Lewiego, którą w Micraim urodziła Lewiemu jego żona. Urodziła ona Amramowi: Ahrona, Mojżesza oraz ich siostrę Mirjam.

60 A Ahronowi urodzili się: Nadab, Abihu, Elazar i Ithamar.

61 Ale Nadab i Abihu pomarli, gdy przynieśli przed oblicze WIEKUISTEGO niepoświęcony ogień.

62 A ich spisanych było dwadzieścia trzy tysiące wszystkich mężczyzn od miesiąca i wyżej. Jednak nie stawili się do przeglądu wraz z synami Israela, bo nie dano im udziału między synami Israela.

63 Oto spisani przez Mojżesza oraz kapłana Elazara, którzy spisali synów Israela na stepach Moabu, nad jerychońskim Jardenem.

64 Nie było między nimi żadnego ze spisanych przez Mojżesza oraz kapłana Ahrona, którzy spisali synów Israela na puszczy Synai.

65 Gdyż WIEKUISTY o nich powiedział: Przyjdzie im umrzeć na pustyni. Więc nie został z nich nikt, oprócz Kaleba, syna Jefunny oraz Jezusa, syna Nuna.

1 Potem podeszły córki Celafchada, syna Chefera, syna Gileada, syna Machyra, syna Menaszy z rodzin Menaszy, syna Josefa. A oto imiona jego córek: Machla, Noa, Chogla, Milka i Thyrca.

2 I stanęły u wejścia do Przybytku Zboru przed Mojżeszem, przed kapłanem Elazarem, przed naczelnikami oraz całym zborem, i powiedziały:

3 Nasz ojciec umarł na pustyni, lecz nie był on w rzeszy tych, co zeszli się przeciw WIEKUISTEMU w zborze Koracha ale umarł z powodu swego grzechu, nie mając synów.

4 Czemu ma zginąć imię naszego ojca pośród jego rodzin, dlatego, że nie miał syna? Daj nam posiadłość między braćmi naszego ojca.

5 Zatem Mojżesz przedstawił ich sprawę WIEKUISTEMU.

6 A WIEKUISTY oświadczył Mojżeszowi, mówiąc:

7 Słusznie mówią córki Celafchada: Daj nam dziedziczną posiadłość pośród braci ich ojca i przenieś na nie udział ich ojca.

8 Tak powiesz synom Israela: Ktokolwiek by umarł, a nie zostawił syna wtedy przeniesiecie jego udział na jego córkę.

9 A gdyby nie miał córki to jego udział oddacie jego braciom.

10 A gdyby nie miał braci to jego udział oddacie braciom jego ojca.

11 A gdyby jego ojciec nie miał braci to jego udział oddacie najbliższemu krewnemu z jego rodziny, aby go odziedziczył; i niech to będzie dla synów Israela prawem zasadniczym, jakie WIEKUISTY rozkazał Mojżeszowi.

12 Potem WIEKUISTY powiedział do Mojżesza: Wstąp na górę Abarym oraz spójrz na ziemię, którą oddaję synom Israela.

13 A kiedy ją obejrzysz i ty będziesz przyłączony do swojego ludu, jak został przyłączony twój brat Ahron.

14 Dlatego, że podczas narzekania zboru sprzeciwiliście się Mojemu słowu na puszczy Cyn, by przez wody uświęcić Mnie w ich oczach; przez owe wody Meryba w Kadesz, na puszczy Cyn.

15 A Mojżesz rzekł do WIEKUISTEGO, mówiąc:

16 Niech WIEKUISTY Bóg duchów wszelkiej cielesnej natury ustanowi męża nad tym zborem,

17 który by wychodził przed nich, który by wchodził przed nimi, który by ich wyprowadzał i który by ich przyprowadzał. Niech zbór WIEKUISTEGO nie zostanie jak owce, które nie mają pasterza.

18 A WIEKUISTY powiedział do Mojżesza: Weź sobie Jezusa, syna Nuna, męża obdarzonego Duchem i połóż na niego twoją rękę.

19 Postaw go przed obliczem Elazara, kapłana oraz przed obliczem całego zboru, i ustanów go przed ich oczyma.

20 Złożysz na niego część twojej godności, aby go słuchał cały zbór synów Israela.

21 Także powinien stawać przed obliczem Elazara, kapłana, póki ten, przed WIEKUISTYM, będzie się pytał za niego postanowienia Urym. Według jego ust mają wychodzić i według jego ust mają wchodzić; on oraz z nim wszyscy synowie Israela, całe zgromadzenie.

22 Więc Mojżesz uczynił tak, jak mu rozkazał WIEKUISTY. Wziął Jezusa syna Nuna i postawił go przed obliczem Elazara, kapłana, oraz przed obliczem całego zboru.

23 Potem położył na niego swoje ręce oraz go ustanowił następcą, jak WIEKUISTY powiedział do Mojżesza.

1 Potem WIEKUISTY oświadczył Mojżeszowi, mówiąc:

2 Rozkażesz synom Israela i im powiesz: Przestrzegajcie Mojej ofiary, Mojego chleba z Moich ofiar ogniowych zapachu, który jest dla Mnie przyjemny; więc przynoście Mi ją w swoim czasie.

3 I im powiesz: Oto ofiara ogniowa, którą macie przynosić WIEKUISTEMU: Rocznych, zdrowych jagniąt dwoje na dzień, jako ustawiczne całopalenie.

4 Jedno jagnię ofiaruj z rana, a drugie jagnię ofiaruj przed wieczorem.

5 Nadto na ofiarę z pokarmów dziesiątą część efy przedniej mąki, zaczynionej wytłoczoną oliwą czwartą częścią hynu.

6 To jest całopalenie ustawiczne, spełnione przy górze Synaj, na przyjemny zapach, na ofiarę ogniową dla WIEKUISTEGO.

7 A jej zalewka to czwarta część hynu na jedno jagnię; tą mocną zalewkę wylewał będziesz WIEKUISTEMU na świętym miejscu.

8 A drugie jagnię ofiaruj przed wieczorem, z taką ofiarą z pokarmów jak z rana oraz spełniaj je z taką zalewką na ofiarę ogniową, na zapach przyjemny dla WIEKUISTEGO.

9 A w dzień szabatu dwoje zdrowych, rocznych jagniąt i dwie dziesiąte efy przedniej mąki zaczynionej oliwą na ofiarę z pokarmów, wraz z jej zalewką.

10 To jest całopalenie od szabatu do szabatu, oprócz ustawicznego całopalenia, wraz z jego zalewką.

11 A w nowiu waszych miesięcy będziecie przynosić WIEKUISTEMU na całopalenie: Dwa młode cielce, jednego barana, siedem zdrowych, rocznych jagniąt;

12 a do każdego cielca trzy dziesiąte części efy przedniej mąki, zaczynionej oliwą, na ofiarę z pokarmów, zaś do każdego barana dwie dziesiąte części.

13 Nadto po dziesiątej części efy przedniej mąki, zaczynionej oliwą, na ofiarę z pokarmów do każdego jagnięcia. To jest całopalenie, przyjemny zapach, ofiara ogniowa dla WIEKUISTEGO.

14 I do nich będą zalewki: Pół hynu na cielca, trzecia część hynu na barana, a czwarta część hynu wina na jagnię. Oto całopalenie od miesiąca do miesiąca, przez wszystkie miesiące roku.

15 Także, oprócz ustawicznego całopalenia, winien być spełniany dla WIEKUISTEGO jeden kozioł wraz z jego zalewką na ofiarę zagrzeszną.

16 A pierwszego miesiąca, czternastego dnia tego miesiąca jest Pesach dla WIEKUISTEGO.

17 Zaś piętnastego dnia tego miesiąca uroczyste święto; przez siedem dni będziecie jadać przaśniki.

18 Pierwszego dnia będzie świąteczne zgromadzenie; nie wykonujcie żadnej uciążliwej pracy.

19 Będziecie składać ofiarę ogniową, całopalenie dla WIEKUISTEGO: Dwa młode cielce, jednego barana i siedem rocznych jagniąt; niech będą u was zdrowe.

20 A do tego na ofiarę z pokarmów: Do każdego cielca trzy dziesiąte efy przedniej mąki, zaczynionej oliwą, oraz dwie dziesiąte do każdego barana; to macie przygotować.

21 A na każde jagnię z tych siedmiu jagniąt masz przygotować po dziesiątej części efy.

22 Nadto jednego zagrzesznego kozła, dla rozgrzeszenia was.

23 Będziecie to przygotowywać oprócz porannego całopalenia, które jest całopaleniem ustawicznym.

24 Tak przygotujecie codziennie, przez siedem dni, na chleb ogniowy, na zapach przyjemny dla WIEKUISTEGO; będzie to przygotowane wraz z jego zalewkami oprócz ustawicznego całopalenia.

25 Zaś siódmego dnia będzie u was świąteczne zgromadzenie; nie wykonujcie żadnej uciążliwej pracy.

26 Zaś w Dzień Pierwocin, gdy będziecie składać WIEKUISTEMU nową ofiarę z pokarmów w wasze Święto Tygodni będzie u was świąteczne zgromadzenie; nie wykonujcie żadnej uciążliwej pracy.

27 I będziecie składać całopalenie na zapach przyjemny dla WIEKUISTEGO: Dwa młode cielce, jednego barana i siedem rocznych jagniąt.

28 A do tego na ofiarę z pokarmów na każdego cielca trzy dziesiąte efy przedniej mąki, zaczynionej oliwą oraz dwie dziesiąte części efy na każdego barana.

29 Zaś na każde z owych siedmiu jagniąt po dziesiątej części efy na jagnię.

30 Nadto jednego kozła dla oczyszczenia was.

31 Będziecie to przygotowywać oprócz ustawicznego całopalenia oraz jego ofiary z pokarmów. Niech będą u was zdrowe, do tego z zalewkami.

1 Zaś siódmego miesiąca, pierwszego dnia tego miesiąca, będzie u was świąteczne zgromadzenie; nie wykonujcie żadnej uciążliwej pracy; będzie on dla was Dniem Trąbienia.

2 Przygotujcie całopalenie na zapach przyjemny dla WIEKUISTEGO: Jednego młodego cielca, jednego barana oraz siedem zdrowych, rocznych jagniąt.

3 A do tego na ofiarę z pokarmów: Trzy dziesiąte efy przedniej mąki, zaczynionej oliwą, na cielca; dwie dziesiąte na barana;

4 i po dziesiątej części efy na każde jagnię, z tych siedmiu jagniąt.

5 Nadto jednego zagrzesznego kozła, w celu waszego oczyszczenia.

6 To będzie na przyjemny zapach, na ofiarę ogniową WIEKUISTEMU, oprócz całopalenia miesięcznego oraz jego ofiary z pokarmów, i oprócz całopalenia ustawicznego oraz jego ofiary z pokarmów wraz z zalewkami, według ich przepisu.

7 Zaś dziesiątego dnia tego siódmego miesiąca będzie u was świąteczne zgromadzenie; więc będziecie udręczali wasze dusze, i nie będziecie wykonywać żadnej pracy.

8 A będziecie przynosić całopalenie dla WIEKUISTEGO na przyjemny zapach: Jednego młodego cielca, jednego barana i siedem rocznych jagniąt; niech będą u was zdrowe.

9 A do tego na ofiarę z pokarmów: Trzy dziesiąte efy przedniej mąki na cielca, dwie dziesiąte na barana,

10 i po dziesiątej części efy na każde jagnię, z owych siedmiu jagniąt.

11 Nadto jednego kozła na ofiarę zagrzeszną, oprócz zagrzesznej ofiary oczyszczającej oraz ustawicznego całopalenia, wraz z jego ofiarą z pokarmów oraz ich zalewkami.

12 Piętnastego dnia tego siódmego miesiąca będzie u was świąteczne zgromadzenie; nie wykonujcie żadnej uciążliwej pracy, ale przez siedem dni będziecie obchodzić uroczystość dla WIEKUISTEGO.

13 Będziecie przynosić całopalenie, ofiarę ogniową, na przyjemny zapach dla WIEKUISTEGO: Trzynaście młodych cielców, dwa barany oraz czternaście rocznych jagniąt; niech będą zdrowe.

14 A do tego na ofiarę z pokarmów: Trzy dziesiąte efy przedniej mąki, zaczynionej oliwą, na każdego cielca z owych trzynastu cielców; dwie dziesiąte na każdego barana z owych dwóch baranów;

15 i po dziesiątej części efy na każde jagnię z owych czternastu jagniąt.

16 Nadto jednego kozła na ofiarę zagrzeszną oprócz ustawicznego całopalenia, jego ofiary z pokarmów i do tego zalewki.

17 A drugiego dnia: Dwanaście młodych cielców, dwa barany oraz czternaście zdrowych, rocznych jagniąt.

18 Również ich ofiarę z pokarmów oraz zalewki do cielców, baranów i jagniąt według przepisu.

19 Nadto jednego kozła na ofiarę zagrzeszną oprócz ustawicznego całopalenia, jego ofiary z pokarmów oraz do nich zalewek.

20 A trzeciego dnia: Jedenaście cielców, dwa barany oraz czternaście rocznych, zdrowych jagniąt.

21 Także ich ofiarę z pokarmów oraz zalewki do cielców, baranów i jagniąt stosownie do ich liczby i według przepisu.

22 Nadto jednego zagrzesznego kozła oprócz ustawicznego całopalenia, jego ofiary z pokarmów oraz do tego zalewki.

23 A czwartego dnia: Dziesięć cielców, dwa barany oraz czternaście rocznych, zdrowych jagniąt.

24 Również ich ofiarę z pokarmów oraz zalewki do cielców, baranów i jagniąt stosownie do ich liczby i według przepisu.

25 Nadto jednego kozła na ofiarę zagrzeszną oprócz ustawicznego całopalenia, jego ofiary z pokarmów i do tego zalewki.

26 A piątego dnia: Dziewięć cielców, dwa barany oraz czternaście rocznych, zdrowych jagniąt.

27 Również ich ofiarę z pokarmów oraz zalewki do cielców baranów i jagniąt stosownie do ich liczby i według przepisu.

28 Nadto jednego zagrzesznego kozła oprócz ustawicznego całopalenia, jego ofiary z pokarmów i do tego zalewki.

29 A szóstego dnia: Osiem cielców, dwa barany oraz czternaście rocznych, zdrowych jagniąt.

30 Również ich ofiarę z pokarmów i zalewki do cielców, baranów i jagniąt stosownie do ich liczby i według przepisu.

31 Nadto jednego zagrzesznego kozła oprócz ustawicznego całopalenia, jego ofiary z pokarmów oraz do nich zalewek.

32 A dnia siódmego: Siedem cielców, dwa barany i czternaście zdrowych, rocznych jagniąt.

33 Również ich ofiarę z pokarmów oraz zalewki do cielców, baranów i jagniąt stosownie do ich liczby i według przepisu o nich.

34 Nadto jednego, zagrzesznego kozła oprócz ustawicznego całopalenia i jego ofiary z pokarmów oraz do tego zalewki.

35 A dnia ósmego będzie u was świętowanie; nie będziecie wykonywać żadnej uciążliwej roboty.

36 Będziecie przynosić całopalenie, ofiarę ogniową na zapach przyjemny dla WIEKUISTEGO: Jednego cielca, jednego barana i siedem zdrowych, rocznych jagniąt.

37 Również ich ofiarę z pokarmów oraz zalewki do cielca, barana i jagniąt stosownie do ich liczby i według przepisu.

38 Nadto jednego, zagrzesznego kozła oprócz ustawicznego całopalenia, jego ofiary z pokarmów i do tego zalewki.

39 To będziecie spełniać WIEKUISTEMU na waszych uroczystościach, oprócz ślubnych i dobrowolnych waszych darów, całopaleń, waszych ofiar z pokarmów, zalewek i waszych ofiar opłatnych.

1 A Mojżesz opowiedział o wszystkim synom Israela, tak, jak WIEKUISTY rozkazał Mojżeszowi.

2 Nadto Mojżesz oświadczył naczelnikom pokoleń synów Israela, mówiąc: Oto, co rozkazał WIEKUISTY:

3 Jeśli ktoś ślubował ślub WIEKUISTEMU, albo złożył przysięgę i związał obowiązkiem swoją duszę niech nie naruszy swojego słowa; niech spełni według wszystkiego, co wyszło z jego ust.

4 Także niewiasta, jeśli ślubowała ślub WIEKUISTEMU, albo w swojej młodości związała się obowiązkiem w domu swojego ojca,

5 a jej ojciec słyszał jej ślub, bądź przyrzeczenie, którym związała swoją duszę i na to jej ojciec milczał wtedy utwierdzają się wszystkie jej śluby i utwierdza się każde jej przyrzeczenie, którym związała swoją duszę.

6 Zaś jeśli jej ojciec sprzeciwiał się temu w dniu, w którym to usłyszał wtedy nie utwierdzają się wszystkie jej śluby, czy wszystkie przyrzeczenia, którymi związała swoją duszę, a WIEKUISTY jej wybaczy, ponieważ sprzeciwiał się temu jej ojciec.

7 Jeżeli wyszła za mąż, gdy były na niej jej śluby, albo wypowiedź jej ust, którą związała swoją duszę,

8 po czym usłyszał to jej mąż; i w dniu, w którym to usłyszał na to milczał, wtedy utwierdzają się jej śluby i utwierdzają się przyrzeczenia, którymi związała swoją duszę.

9 Zaś gdyby w dniu, w którym jej mąż to usłyszał sprzeciwił się temu, wtedy zniósł ślub, który był na niej, czy przyrzeczenie jej ust, którym związała swoją duszę; a WIEKUISTY jej wybaczy.

10 Jednak ślub wdowy, albo rozwódki wszystko czym związała swoją duszę – trwa na niej.

11 Jeśli zaś ślubowała w domu swojego męża, albo związała przyrzeczeniem pod przysięgą swoją duszę,

12 i jeśli to słyszał jej mąż i na to milczał, a nie sprzeciwiał się temu wtedy utwierdzają się wszystkie jej śluby oraz utwierdza się każde przyrzeczenie, którym związała swoją duszę.

13 Ale gdyby jej mąż zniósł je w dniu, w którym to słyszał wtedy nie utwierdza się wszystko, co wyszło z jej ust, tak jej śluby, jak i jej przyrzeczenie; jej mąż je zniósł, a WIEKUISTY jej wybaczy.

14 Każdy ślub i każde zaprzysiężone przyrzeczenie na udręczenie duszy jej mąż może utwierdzić i jej mąż może je znieść.

15 A jeśli jej mąż na to milczał dzień za dniem to tym utwierdził wszystkie jej śluby, czy też wszystkie jej przyrzeczenia, które są na niej; utwierdził je, gdyż milczał na to w dniu, w którym to słyszał.

16 Zaś gdyby je zniósł jakiś czas po usłyszeniu o tym wtedy wziął na siebie jej winę.

17 Oto ustawy, które WIEKUISTY przekazał Mojżeszowi odnośnie męża i żony, ojca i jego córki w jej młodości, w ojcowskim domu.

1 Nadto WIEKUISTY oświadczył Mojżeszowi, mówiąc:

2 Pomścij krzywdę synów Israela od Midjanitów, po czym będziesz przyłączony do swego ludu.

3 Więc Mojżesz powiedział do ludu, mówiąc: Uzbrójcie spośród siebie ludzi na wojnę, aby szli przeciwko Midjanitom i wywarli pomstę WIEKUISTEGO na Midjanitach.

4 Wyślecie na wojnę po tysiącu z pokolenia, ze wszystkich pokoleń Israela.

5 Zatem wydzielono z tysięcy Israela, po tysiącu z pokolenia dwanaście tysięcy uzbrojonych do boju.

6 Po tysiącu z każdego pokolenia wyprawił ich Mojżesz na wojnę; ich oraz Pinchasa, syna kapłana wojskowego Elazara, a w jego ręku święte przybory oraz trąby na trwogę.

7 Po czym napadli na Midjanitów, jak WIEKUISTY rozkazał Mojżeszowi oraz zabili wszystkich mężczyzn.

8 Między poległymi zabili też królów Midjanu: Ewiego, Rekema, Cura, Chura i Rebę pięciu królów Midjanu; zabili także mieczem Bileama, syna Beora.

9 I synowie Israela zabrali w niewolę midjańskie kobiety, ich dzieci, całe bydło i wszystkie stada, oraz złupili cały ich dobytek.

10 Nadto popalili ogniem wszystkie miasta w ich posiadłościach oraz wszystkie ich zamki.

11 Wraz z bydłem i ludźmi zabrali też wszystkie łupy oraz wszelką zdobycz.

12 Potem sprowadzili jeńców, zdobycz i łupy do Mojżesza, do kapłana Elazara oraz do zboru synów Israela, do obozu na równinach Moabu, które są na Jardenem jerychońskim.

13 Więc Mojżesz, kapłan Elazar i wszyscy naczelnicy zboru wyszli poza obóz na ich spotkanie.

14 Ale Mojżesz się rozgniewał na dowódców wojska tysięczników i setników, którzy wrócili z wojennej wyprawy.

15 I Mojżesz do nich powiedział: Zostawiliście przy życiu wszystkie kobiety?

16 Przecież to one były przeznaczone za sprawą Bileama dla synów Israela, by ich skłonić do odstępstwa od WIEKUISTEGO na rzecz Peora, z czego wynikła klęska w zborze WIEKUISTEGO.

17 Dlatego teraz pozabijajcie każdego chłopca spośród dzieci oraz zabijajcie każdą niewiastę, która poznała męża na męskim łożu!

18 Wszystkie jednak dzieci płci żeńskiej, które nie poznały męskiego łoża zostawcie dla siebie przy życiu.

19 Zaś wy obozujcie poza obozem przez siedem dni; każdy, kto zabił człowieka oraz każdy, kto dotknął się poległego. Oczyśćcie się trzeciego dnia i siódmego dnia, wy oraz wasi jeńcy.

20 Oczyśćcie też każdą szatę, każdą skórzaną rzecz, każdy wyrób z koziej sierści i każde drewniane naczynie.

21 A kapłan Elazar powiedział do wojowników, którzy wyszli na wojnę: Oto ustawa prawna, którą WIEKUISTY nakazał Mojżeszowi:

22 Złoto, srebro, miedź, żelazo, cynę i ołów,

23 wszystko, co przechodzi przez ogień przeprowadźcie przez ogień, a będzie czyste; jednak musi być oczyszczone także wodą oczyszczającą. Zaś wszystko, co nie przechodzi przez ogień przeprowadźcie przez wodę.

24 Siódmego dnia wypierzcie też swoje szaty oraz się oczyśćcie, a następnie możecie wejść do obozu.

25 Nadto WIEKUISTY oświadczył Mojżeszowi, mówiąc:

26 Zbierz zastęp całej pojmanej zdobyczy z ludzi i bydła – ty, kapłan Elazar oraz naczelnicy rodów w zborze.

27 Potem rozdziel tę zdobycz na pół, pomiędzy czynnych na wojnie, którzy przystępowali do boju, oraz pomiędzy cały zbór.

28 I pobierzesz dział WIEKUISTEGO: Od wojowników, którzy przystępowali do boju po jednej duszy z pięciuset, tak z ludzi, jak i z rogacizny, z osłów, i z trzód.

29 Weźmiecie to z ich połowy, jako daninę dla WIEKUISTEGO, i oddasz to Elazarowi, kapłanowi.

30 Zaś z połowy synów Israela weźmiesz po jednym z pięćdziesięciu z ludzi, z rogacizny, z osłów, z trzód i z wszelkiego domowego bydła i oddasz to Lewitom, którzy trzymają straż przy Przybytku WIEKUISTEGO.

31 Zatem Mojżesz uczynił wraz z kapłanem Elazarem tak, jak WIEKUISTY rozkazał Mojżeszowi.

32 A było tej zdobyczy z pozostałości łupów, które zagrabił lud wojenny: Sześćset siedemdziesiąt pięć tysięcy owiec,

33 siedemdziesiąt dwa tysiące byków,

34 sześćdziesiąt jeden tysięcy osłów,

35 a dusz ludzkich kobiet, które nie poznały męskiego łoża wszystkich dusz trzydzieści dwa tysiące.

36 Tak więc połowa była jako udział tych, którzy przystąpili do boju trzysta trzydzieści siedem tysięcy pięćset owiec;

37 a z owiec przypadł udział dla WIEKUISTEGO sześćset siedemdziesiąt pięć.

38 Zaś byków trzydzieści sześć tysięcy; a z nich podatek dla WIEKUISTEGO to siedemdziesiąt dwa.

39 Zaś osłów trzydzieści tysięcy pięćset; a z nich podatek dla WIEKUISTEGO to sześćdziesiąt jeden.

40 Zaś dusz ludzkich szesnaście tysięcy; a z nich podatek dla WIEKUISTEGO to trzydzieści dwie dusze.

41 I Mojżesz oddał ten udział, czyli daninę dla WIEKUISTEGO Elazarowi, kapłanowi, jak WIEKUISTY rozkazał Mojżeszowi.

42 A z połowy dla synów Israela, którą Mojżesz oddzielił od ludzi, którzy wyszli na wojnę,

43 na zbór przypadała następująca ilość: Trzysta trzydzieści siedem tysięcy pięćset owiec,

44 trzydzieści sześć tysięcy byków,

45 trzydzieści tysięcy pięćset osłów,

46 zaś dusz ludzkich szesnaście tysięcy.

47 I Mojżesz wziął z tej połowy należącej do synów Israela po jednym z pięćdziesięciu z ludzi i z bydła i oddał to Lewitom, co trzymali straż przy Przybytku WIEKUISTEGO, jak WIEKUISTY rozkazał Mojżeszowi.

48 Potem podeszli do Mojżesza wodzowie tysięcy wojska tysięcznicy oraz setnicy

49 i powiedzieli do Mojżesza: Twoi słudzy zliczyli zastęp powierzonych nam wojowników, a nie ubyło z nich nikogo.

50 Więc przynosimy na ofiarę dla WIEKUISTEGO co każdy zdobył: Złote naczynia, łańcuszki i naramienniki, pierścienie, zausznice i naszyjniki, w celu rozgrzeszenia przed WIEKUISTYM naszych dusz.

51 Więc Mojżesz oraz kapłan Elazar przyjął od nich to złoto oraz wszelkie wyrobione naczynie.

52 A wszystkiego złota daniny, którą złożyli WIEKUISTEMU od tysiączników i od setników było szesnaście tysięcy siedemset pięćdziesiąt szekli.

53 Zaś szeregowi grabili każdy dla siebie.

54 Zatem Mojżesz wziął wraz z kapłanem Elazarem owo złoto od tysięczników i setników, po czym je wnieśli do Przybytku Zboru, jako pamiątkę synów Israela przed WIEKUISTYM.

1 Wiele z tego było dla synów Reubena i bardzo wiele dla synów Gada. Nadto zobaczyli ziemię jaazerską i ziemię gileadzką, że oto miejsce miejsce dla stad.

2 Zatem synowie Gada oraz synowie Reubena przyszli i powiedzieli te słowa do Mojżesza, do kapłana Elazara oraz do naczelników zboru:

3 Atharoth, Dybon, Jaazer, Nymra, Cheszbon, Elale, Sebma, Nebo i Beon

4 to jest ziemia, którą poraził WIEKUISTY przed zborem Israela. Ta ziemia jest dla stad, a twoi słudzy mają stada.

5 Nadto powiedzieli: Jeśli znaleźliśmy upodobanie w twoich oczach niech ta ziemia będzie oddana twoim sługom na osiedlenie; nie przeprowadzaj nas za Jarden.

6 A Mojżesz odpowiedział synom Gada i synom Reubena: Czyżby waszym braciom przyszło pójść na wojnę, a wam tu pozostać?

7 Czemu odstręczacie synów Israela od przejścia do ziemi, którą daje im WIEKUISTY?

8 Tak też postąpili wasi ojcowie, kiedy wysłałem ich z Kadesz–Barnea dla przepatrzenia tej ziemi.

9 Doszli oni do doliny Eszkol i przepatrzywszy ziemię, odstręczyli serce synów Israela, by nie szli do owej ziemi, którą daje im WIEKUISTY.

10 Więc tego dnia zapłonął gniew WIEKUISTEGO i przysiągł, mówiąc:

11 Zaprawdę, ci ludzie, co wyszli z Micraim, od dwudziestu lat i wyżej, nie zobaczą ziemi, którą zaprzysiągłem Abrahamowi, Ic’hakowi i Jakóbowi, gdyż oni za Mną nie szli;

12 oprócz Kaleba, syna Jefunny, Kenizejczyka i Jezusa, syna Nuna gdyż oni szli za WIEKUISTYM.

13 I zapłonął gniew WIEKUISTEGO na Israela, więc czterdzieści lat prowadził ich po pustyni, dopóki nie wyginęło całe pokolenie, które czyniło to zło w oczach WIEKUISTEGO.

14 A oto weszliście w ślad waszych ojców płodzie występnych ludzi, aby jeszcze powiększyć zapalczywość gniewu WIEKUISTEGO na Israela.

15 Abyście się odwrócili od Niego i by nadal zostawił go na pustyni; tak chcecie zgubić cały ten lud!

16 Ale oni podeszli do niego i powiedzieli: Zbudujemy tutaj owcze zagrody dla naszych stad oraz miasta dla naszych dzieci,

17 zaś sami pójdziemy zbrojnie przed synami Israela, dopóki ich nie zaprowadzimy na miejsce. A nasze dzieci zostaną w obronnych miastach z powodu mieszkańców tej ziemi.

18 Nie wrócimy do naszych domów, aż synowie Israela uzyskają każdy swoją posiadłość.

19 Również nie weźmiemy przy nich udziału po drugiej stronie Jardenu i dalej, jeśli nam się dostanie nasz udział po tej stronie Jardenu, ku wschodowi.

20 Zatem Mojżesz do nich powiedział: Jeśli to uczynicie, jeśli zbrojnie pójdziecie na wojnę przed obliczem WIEKUISTEGO,

21 i każdy z was pójdzie zbrojnie za Jarden przed obliczem WIEKUISTEGO, póki On nie wypędzi przed Sobą Swoich wrogów,

22 oraz przed WIEKUISTYM zostanie pokonaną ta ziemia a potem wrócicie, to będziecie czystymi przed WIEKUISTYM oraz przed Israelem. Wtedy niech ta ziemia będzie waszą posiadłością przed WIEKUISTYM.

23 Ale gdybyście tak nie uczynili oto zgrzeszyliście WIEKUISTEMU i przyjdzie wam doznać kary, która was spotka.

24 Budujcie sobie miasta dla waszych dzieci i zagrody dla waszych stad, ale co wyszło z waszych ust – to spełnijcie.

25 A synowie Gada oraz synowie Reubena powiedzieli tak do Mojżesza: Twoi słudzy uczynią, jak nasz pan rozkazuje.

26 Nasze dzieci, nasze żony, nasze stada i całe nasze bydło pozostaną tam, w miastach Gileadu,

27 a wszyscy twoi słudzy pójdą zbrojnym zastępem na wojnę przed obliczem WIEKUISTEGO, jak mówi nasz pan.

28 Więc Mojżesz polecił ich Elazarowi, kapłanowi i Jezusowi, synowi Nuna oraz rodowym naczelnikom pokoleń synów Israela.

29 Nadto Mojżesz do nich powiedział: Jeżeli synowie Gada oraz synowie Reubena wszyscy uzbrojeni na wojnę, przejdą z wami Jarden przed obliczem WIEKUISTEGO, i przed wami zostanie pokonana ta ziemia, wtedy oddacie im w posiadanie ziemię Gilead.

30 Zaś jeśli uzbrojeni by z wami nie przeszli wtedy osiedlą się pośród was na ziemi Kanaan.

31 A synowie Gada oraz synowie Reubena odpowiedzieli, mówiąc: Jak WIEKUISTY powiedział do twoich sług tak uczynimy.

32 Pójdziemy zbrojnie przed obliczem WIEKUISTEGO do ziemi Kanaan, ale przy nas zostanie dziedziczna osiadłość po tej stronie Jardenu.

33 Zatem Mojżesz im oddał synom Gada, synom Reubena i połowie pokolenia Menaszy, syna Josefa królestwo Sychona, króla Emorei, oraz królestwo Oga, króla Baszanu całą ziemię wokoło z jej miastami, w obrębie miast tej ziemi.

34 Więc synowie Gada odbudowali: Dybon, Ataroth, Aroer,

35 Atroth–Szofan, Jaazer, Jagbeha,

36 Beth–Nymra i Beth–Haran, warowne miasta oraz zagrody dla stad.

37 Synowie Reubena odbudowali także: Cheszbon, Elale, Kirjathaim,

38 Nebo i Baal–Meon, których nazwy zmieniono, oraz Sebmę; i przydali swoje nazwy do nazw miast, które odbudowali.

39 A synowie Machyra, syna Menaszy, wtargnęli do Gilead i go zdobyli więc wygnał on Emorejczyka, który tam mieszkał.

40 A Mojżesz oddał Gilead Machyrowi, synowi Menaszy, który się w nim osiedlił.

41 Zaś Jair, syn Menaszy, wtargnął i zdobył ich osady oraz nazwał je osadami Jaira.

42 Wtargnął też Nobach i zdobył Kenath, i jego przyległości, zatem Nobach nazwał je od swojego imienia.