Nowa Biblia Gdaล„ska (NBG)

1 Nadto WIEKUISTY powiedział tak do Mojżesza:

2 Oświadcz Ahronowi, jego synom oraz wszystkim synom Israela i im powiedz: Oto co rozkazał WIEKUISTY, mówiąc:

3 Jeśli ktokolwiek z domu Israela zarżnął byka, albo owcę, albo kozę czy to zarżnął w obozie, czy poza obozem

4 a nie przyprowadził tego do wejścia do Przybytku Zboru, aby złożyć ofiarę WIEKUISTEMU przed Przybytkiem WIEKUISTEGO owemu człowiekowi będzie to poczytane za krew, przelew krwi; człowiek ten będzie wytracony z pośród swojego ludu.

5 Aby synowie Israela sprowadzali swoje rzeźne bydło, które chcą zarżnąć na otwartym polu; aby je przyprowadzali przed WIEKUISTEGO do wejścia do Przybytku Zboru, do kapłana, oraz zarzynali je jako ofiary opłatne dla WIEKUISTEGO.

6 A kapłan pokropi krwią ofiarnicę WIEKUISTEGO u wejścia do Przybytku Zboru i puści z dymem tłuszcz na przyjemny zapach dla WIEKUISTEGO.

7 Aby już nie ofiarowali swojego rzeźnego bydła kosmaczom, za którymi się uganiają. To będzie dla nich długotrwałą ustawą w ich pokoleniach.

8 Powiesz im także: Jeśli ktoś z domu Israela, albo z przychodniów, którzy pośród nich mieszkają, przyniósł całopalenie, albo inną ofiarę

9 a nie przyprowadził jej do wejścia do Przybytku Zboru, aby ją spełnić WIEKUISTEMU ten człowiek wytracony będzie spośród swojego ludu.

10 I jeśli ktoś z domu Israela, albo z przychodniów, którzy goszczą pośród nich, spożywał jakąkolwiek krew wtedy zwrócę Moje oblicze na osobę, która spożywa krew i wytracę ją spośród jej ludu.

11 Gdyż duszą wszelkiej cielesnej natury jest jej krew; a Ja przeznaczyłem ją wam na ofiarnicę, ku rozgrzeszaniu waszych dusz; bowiem to jest ta krew, która rozgrzesza duszę.

12 Dlatego powiedziałem synom Israela: Żadna osoba spośród was nie będzie spożywała krwi; ani przychodzień, który mieszka wśród was nie będzie spożywał krwi.

13 Jeśli ktoś z synów Israela, albo z przychodniów, którzy mieszkają pośród nich, złowił zwierzynę, albo ptaka, którego można jeść wtedy wytoczy jego krew i pokryje ją ziemią.

14 Gdyż duszą każdej cielesnej natury jest jej krew; dlatego powiedziałem synom Israela: Nie wolno wam spożywać krwi żadnej cielesnej natury, bo duszą każdej cielesnej natury jest jej krew; ktokolwiek by ją spożywał będzie wytracony.

15 Ktokolwiek by także jadł padlinę, albo ścierwo, tak krajowiec, jak i przychodzień wtedy wypierze swoje szaty, wykąpie się w wodzie i będzie nieczystym do wieczora, a potem będzie czysty.

16 A jeśli nie wyprał oraz nie umył swojego ciała poniesie swoją winę.

1 Nadto WIEKUISTY powiedział do Mojżesza:

2 Oświadczysz synom Israela, mówiąc im: Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg.

3 Nie czyńcie według uczynków ziemi Micraim, w której mieszkaliście, ani nie czyńcie według uczynków ziemi Kanaan, do której was prowadzę, oraz nie postępujcie według ich ustaw.

4 Wypełniajcie Moje sądy oraz przestrzegajcie Moich ustaw, i według nich postępujcie; Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg.

5 Zatem przestrzegajcie Moich ustaw i Moich sądów, które gdy człowiek spełnia w nich żyje. Ja jestem WIEKUISTY.

6 Nikt nie podejdzie do którejkolwiek swojej pokrewnej, aby odkryć jej nagość. Ja jestem WIEKUISTY.

7 Nie odkrywaj nagości twojego ojca, albo nagości twojej matki; to twoja matka nie odkrywaj jej nagości.

8 Nie odkrywaj nagości żony twojego ojca; to jest nagością twojego ojca.

9 Także nagości twojej siostry córki twojego ojca, albo córki twojej matki; urodzonej w domu, albo poza nim nie odkrywaj ich nagości.

10 Nagości córki twojego syna, albo córki twojej córki nie odkrywaj ich nagości, bowiem to twoja nagość.

11 Nagości córki żony twojego ojca, urodzonej z twojego ojca nie odkrywaj jej nagości, bowiem to twoja siostra.

12 Nie odkrywaj nagości siostry twojego ojca; bo to pokrewna twego ojca.

13 Nie odkrywaj nagości siostry twojej matki; bo to pokrewna twojej matki.

14 Nie odkrywaj nagości brata twojego ojca oraz do jego żony się nie zbliżaj; to twoja stryjenka.

15 Nie odkrywaj nagości twojej synowej; to żona twojego syna, nagości jej nie odkrywaj.

16 Nie odkrywaj nagości żony twojego brata; to nagość twojego brata.

17 Nie odkrywaj nagości kobiety i jej córki; ani córki jej syna; nie pojmiesz także córki jej córki, byś odkrył ich nagość; to jej pokrewne, zatem to jest sprośnością.

18 Kobiety wraz z jej siostrą nie pojmiesz w celu ich współzawodnictwa, abyś za jej życia odkrył przy niej jej nagość.

19 Nie podchodź do kobiety, aby odkryć jej nagość, podczas wydzielania się jej nieczystości.

20 Nie obcuj z żoną twojego przyjaciela, aby ją zapłodnić i by się nią skalać.

21 Nie oddawaj z twojego potomstwa na ofiarę Molochowi, byś nie zbezcześcił Imienia twojego Boga; Ja jestem WIEKUISTY.

22 Nie obcuj z mężczyzną jak z niewiastą; to jest ohydą.

23 Nie obcuj z żadnym zwierzęciem, aby się nim splugawić; także kobieta niechaj nie stanie przed bydlęciem w celu obcowania; to ohydne.

24 Nie kalajcie się niczym takim, bo tym wszystkim skalały się ludy, które wyrzucam przed waszym obliczem.

25 Skalała się ziemia, więc poszukuję na niej jej winy, a ziemia wyrzuca swych mieszkańców.

26 Zatem wy przestrzegajcie Moich ustaw i Moich sądów, i nie czyńcie żadnych tych ohyd ani krajowiec, ani przychodzień, który pośród was mieszka.

27 Gdyż wszystkie te ohydy czynili ludzie tej ziemi, którzy byli przed wami, a ziemia była skalaną.

28 By ziemia nie wyrzuciła i was, gdybyście ją skalali, jak wyrzuciła lud, który jest przed wami.

29 Bo ktokolwiek popełni jakąś z tych wszystkich ohyd te dusze, które to popełniają, będą wytracone spośród swojego ludu.

30 Strzeżcie zatem Mojej przestrogi, aby nie postępować według ohydnych ustaw, w myśl których postępowano przed wami; nie kalajcie się nimi. Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg.

1 Potem WIEKUISTY powiedział do Mojżesza, mówiąc:

2 Oświadcz całemu zborowi synów Israela i im powiedz: Bądźcie świętymi, bo Ja, WIEKUISTY, wasz Bóg, jestem święty.

3 Niech każdy boi się swojej matki oraz swojego ojca, oraz przestrzegajcie Moich szabatów; Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg.

4 Nie zwracajcie się ku bałwanom oraz nie czyńcie sobie litych bogów; Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg.

5 A gdy zarżniecie ofiarę opłatną dla WIEKUISTEGO zarzynajcie ją w celu uzyskania sobie łaski.

6 Niech będzie spożytą w dzień waszego ofiarowania i nazajutrz, a co pozostanie do trzeciego dnia – niech będzie spalone w ogniu.

7 Zaś gdyby ją spożyto trzeciego dnia będzie to obrzydliwością; nie będzie upodobaną.

8 Kto by ją jadł poniesie swoją winę, bowiem znieważył świętość WIEKUISTEGO; ta dusza będzie wytracona spośród swojego narodu.

9 A gdy będziecie zżynać zbiory waszej ziemi nie wyżynaj do skraju twojego pola i nie zabieraj pokłosia twojego żniwa.

10 Także nie obieraj do szczętu twojej winnicy i nie zabieraj tego, co opadło z twojego sadu; zostaw to ubogiemu oraz cudzoziemcowi; Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg.

11 Nie kradnijcie, nie zapierajcie się i nie oszukujcie jeden drugiego.

12 Także nie przysięgajcie dla fałszu na Moje Imię, by zelżyć Imię twojego Boga; Ja jestem WIEKUISTY.

13 Nie uciskaj twojego bliźniego i nie obdzieraj; nie przetrzymuj przez noc do rana, płacy swojego najemnika.

14 Nie złorzecz głuchemu i nie kładź przeszkody przed ślepym, lecz obawiaj się twego Boga; Ja jestem WIEKUISTY.

15 Nie czyńcie krzywdy w sądzie; nie uwzględniaj osoby biednego, ani nie uszanuj osoby zamożnego; sądź twojego bliźniego sprawiedliwie.

16 Nie krąż jako oszczerca pośród twoich pokoleń; nie powstań przeciw krwi twojego bliźniego; Ja jestem WIEKUISTY.

17 Nie miej w nienawiści twojego brata w twoim sercu; lecz napominać napominaj twego bliźniego, abyś nie ponosił za niego grzechu.

18 Nie bierz pomsty oraz nie chowaj gniewu za synów twojego narodu; miłuj swojego bliźniego jak siebie samego; Ja jestem WIEKUISTY.

19 Strzeżcie Moich ustaw. Twojego bydła nie spuszczaj w różnych rodzajach; twojego pola nie obsiewaj mieszanym gatunkiem i nie ubieraj się w mieszaną szatę z różnorodnej przędzy.

20 A gdyby pan spał z kobietą i z nią obcował, a ona by była niewolnicą oddaną innemu mężowi, lecz jeszcze nie wykupioną, czy jeszcze nie obdarowaną wolnością niech będzie śledztwo; ale nie będą zabici, bowiem nie była uwolnioną.

21 Niech więc przyniesie WIEKUISTEMU swoją pokutę do wejścia do Przybytku Zboru barana na ofiarę pokutną.

22 A kapłan go rozgrzeszy przed obliczem WIEKUISTEGO od jego grzechu, którego się dopuścił pokutnym baranem; więc grzech, którego się dopuścił, będzie mu odpuszczony.

23 Gdy wejdziecie do ziemi Kanaan i zasadzicie jakiekolwiek drzewo służące do spożywania przez trzy lata nie obrzynajcie jego pędów wraz z jego owocami; pozostaną u was nieobrzęte, nie będą jadane.

24 Nadto czwartego roku, cały jego owoc będzie poświęcony na uroczystości dziękczynne WIEKUISTEMU.

25 Zaś piątego roku możecie jadać jego owoce, by rozmnożył wam swój urodzaj; Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg.

26 Nie jadajcie w obliczu krwi; nie zajmujcie się wróżbiarstwem i czarami.

27 Nie podstrzygajcie koliście boków waszej głowy i nie psuj końców twojej brody.

28 Nie czyńcie na waszym ciele nacięć dla osób zmarłych oraz nie nadawajcie sobie nakłuwanych napisów; Ja jestem WIEKUISTY.

29 Nie kalaj swojej córki poddając ją uprawianiu prostytucji, by ziemia nie stała się sprośną oraz nie napełniała się nierządem.

30 Przestrzegajcie Moich szabatów i czcijcie Moje święte miejsce; Ja jestem WIEKUISTY.

31 Nie zwracajcie się do czarowników i wiedzących, nie chciejcie się przez nich kalać; Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg.

32 Powstań przed sędziwym, uszanuj osobę starca i obawiaj się twego Boga; Ja jestem WIEKUISTY.

33 A kiedy w waszym kraju zamieszka u ciebie cudzoziemiec nie uciskajcie go.

34 Cudzoziemiec, który zamieszka przy was, będzie u was jak każdy z krajowców między wami; będziesz go miłował jak siebie samego, ponieważ byliście cudzoziemcami w ziemi Micraim; Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg.

35 Nie czyńcie krzywdy w sądzie; ani w miarze, ani na wadze, ani na objętości.

36 Będziecie mieć rzetelne wagi, rzetelną efę oraz rzetelny hin; Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg, który was wyprowadził z ziemi Micraim.

37 Strzeżcie wszystkich Moich ustaw oraz wszystkich Moich sądów, i je spełniajcie; Ja jestem WIEKUISTY.

1 Nadto WIEKUISTY powiedział do Mojżesza:

2 Powiesz synom Israela: Każdy z synów Israela, albo z cudzoziemców, co zamieszkali w Israelu, kto odda ze swojego potomstwa Molochowi będzie wydany na śmierć; niech go ukamienuje okoliczny lud.

3 I Ja zwrócę Moje gniewne oblicze na tego człowieka oraz wytracę go spośród jego ludu; dlatego, że ze swojego potomstwa dał Molochowi, aby skalać Me święte miejsce oraz znieważyć Me święte Imię.

4 A jeśli okoliczny lud odwróci swoje oczy od człowieka, który odda ze swego potomstwa Molochowi oraz go nie zabije

5 wtedy Sam zwrócę Moje gniewne oblicze na tego człowieka oraz na jego ród, i go wytracę, oraz wszystkich spośród ich ludu, którzy się za nim sprzeniewierzają, uganiając się za Molochem.

6 Także na osobę, która zwróciła się do czarownika i wiedzącego, aby się za nimi uganiać Ja zwrócę Moje gniewne oblicze na tą osobę i wytracę ją spośród jej ludu.

7 Tak więc, uświęcajcie się i bądźcie świętymi, bo Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg.

8 Strzeżcie Moich ustaw oraz je spełniajcie; Ja jestem WIEKUISTY, który was uświęca.

9 Ktokolwiek by złorzeczył swojemu ojcu, czy swojej matce wydany będzie na śmierć; złorzeczył swojemu ojcu i swojej matce, zatem jego krew na nim.

10 A kto zhańbi zamężną kobietę, kto zhańbi żonę swojego bliźniego – obydwoje będą wydani na śmierć; ten, który zhańbił i ta zhańbiona.

11 Kto będzie obcował z żoną swojego ojca odkrył nagość swojego ojca; obydwoje będą wydani na śmierć, ich krew jest na nich.

12 Kto będzie obcował ze swą synową obydwoje będą wydani na śmierć; spełnili kazirodztwo, ich krew jest na nich.

13 Kto będzie obcował z mężczyzną jak z kobietą obydwaj spełnili ohydę; będą wydani na śmierć, ich krew jest na nich.

14 Kto pojmie kobietę i jej matkę to jest sprośność; niech spalą ogniem jego i je, aby pośród was nie było sprośności.

15 Kto złączy się z bydlęciem będzie wydany na śmierć; bydlę także zabijcie.

16 Również kobietę, która się zbliży do jakiegokolwiek bydlęcia, aby z nim obcować zabijcie kobietę i bydlę; będą wydani na śmierć, ich krew jest na nich.

17 Kto pojmie swoją siostrę, córkę swojego ojca, albo córkę swojej matki i ujrzy jej nagość, a ona ujrzy jego nagość to jest skażenie; niech będą odcięci w oczach synów swojego ludu; kto odkrył nagość swojej siostry, niechaj poniesie swoją winę.

18 Kto będzie obcował z żoną podczas jej słabości i odkryje jej nagość to obnażył miejsce jej upływu oraz ona odkryła miejsce upływu swojej krwi obydwoje będą odcięci od swojego ludu.

19 Nie odkrywaj też nagości siostry twojej matki, czy siostry twojego ojca; jeśli obnaża swoją krewną, niech poniosą swą winę.

20 Kto będzie obcował ze swą stryjenką odkrył nagość swojego stryja; poniosą swój grzech, umrą bezdzietni.

21 Kto pojmie żonę swojego brata to jest zakałą; odkrył nagość swojego brata, zostaną bezdzietni.

22 Tak więc strzeżcie wszystkich Moich ustaw I wszystkich Moich sądów oraz je spełniajcie, aby nie wyrzuciła was ziemia, do której was prowadzę, abyście w niej mieszkali.

23 Nie postępujcie też według ustaw narodu, który wypędzam przed waszym obliczem; bo to wszystko czynili, więc obrzydziłem ich sobie.

24 I powiedziałem wam: Wy odziedziczycie ich ziemię; wam ją oddam, abyście ją odziedziczyli; ziemię opływającą mlekiem i miodem; Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg, który was wyróżnił spośród ludów.

25 Zatem rozróżniajcie pomiędzy bydłem czystym a nieczystym, i między ptactwem nieczystym a czystym, oraz nie splugawiajcie waszych dusz bydłem, ptactwem i czymkolwiek, co się porusza na ziemi, a które wyróżniłem, by je dla was uznać za nieczyste.

26 Będziecie Mi świętymi, bo Ja, WIEKUISTY, jestem święty; i wyróżniłem was spośród ludów, abyście byli Moimi.

27 Mąż, czy niewiasta, jeśli będzie u nich wieszczbiarstwo, albo pytanie duchów będą wydani na śmierć; ukamienują ich kamieniami, ich krew jest na nich.

1 Nadto WIEKUISTY powiedział do Mojżesza: Oświadcz kapłanom, synom Ahrona, mówiąc: Niech się nikt z was nie zanieczyści przy osobie zmarłej, wśród swoich współplemieńców.

2 Tylko przy najbliższym swoim krewnym przy matce, ojcu, przy synu, córce i swoim bracie.

3 Także przy swojej siostrze, najbliższej sobie dziewicy, która nie była zamężną przy niej może się zanieczyścić.

4 Jako przełożony nikt się nie zanieczyści wśród swoich współplemieńców, aby siebie znieważyć.

5 Nie będą wystrzygali łysiny na swojej głowie, nie będą golić boków swojej brody oraz nie uczynią nacięć na swoim ciele.

6 Będą świętymi dla swojego Boga i nie znieważą Imienia swojego Boga; bowiem oni przynoszą ogniowe ofiary dla WIEKUISTEGO, chleb swojego Boga; dlatego powinni być świętymi.

7 Niech nie poślubią kobiety rozpustnej, czy zniesławionej; także nie wolno im pojąć kobiety porzuconej przez męża, gdyż każdy z nich jest świętym dla swego Boga.

8 Tak też zachowuj go w świętości, gdyż on przynosi chleb twojego Boga; będzie u ciebie świętym, bo Ja, WIEKUISTY, Ten, który was uświęca, jestem święty.

9 A gdyby córka kapłana zhańbiła się prostytucją zhańbiła swojego ojca; będzie spalona ogniem.

10 Także kapłan, najwyższy ze swoich braci, na którego głowę wylany jest olej namaszczenia i któremu upełnomocniono dłoń, by wkładał szaty nie obnaży swojej głowy oraz nie rozedrze swych szat.

11 I do żadnych zmarłych osób nie podejdzie; nie zanieczyści się przy swoim ojcu ani przy swojej matce.

12 Nadto nie wyjdzie ze świętego miejsca, nie znieważy sanktuarium swojego Boga; gdyż na nim jest uświęcenie olejem namaszczenia jego Boga; Ja jestem WIEKUISTY.

13 Niech pojmie kobietę w jej dziewiczości.

14 Wdowy, rozwódki, albo zniesławionej, albo prostytutki żadnej z tych kobiet nie pojmie; tylko pojmie sobie za żonę dziewicę ze swoich współplemieńców,

15 aby nie sponiewierał swojego nasienia pośród swych współplemieńców; bowiem Ja jestem WIEKUISTY, który go uświęcam.

16 Nadto WIEKUISTY powiedział do Mojżesza:

17 Oświadcz Ahronowi, mówiąc: Nikt z twojego potomstwa, który byłby ułomnym w ich pokoleniach, niech nie podchodzi, by przynosić chleb swego Boga.

18 Gdyż żaden mąż, który byłby ułomnym nie powinien podchodzić; ani ślepy, ani chromy, ani płaskonosy, ani potworny.

19 Ani taki, który by miał złamaną nogę, albo złamaną rękę.

20 Ani garbaty, ani suchotnik, ani z bielmem na oku, ani krostowaty, ani strupowaty, ani z uszkodzonym jądrem.

21 Żaden z potomstwa kapłana Ahrona, który byłby ułomnym niechaj nie podchodzi, by przynosić ogniowe ofiary WIEKUISTEMU; jest on ułomnym, nie podejdzie, by przynosić chleb swojego Boga.

22 Jednak może jadać chleb swojego Boga, zarówno z rzeczy najświętszych, jak i świętych.

23 Niemniej nie wejdzie za zasłonę oraz nie podejdzie do ofiarnicy, bo na nim spoczywa wada; niech nie znieważy Moich świętości, bo Ja, WIEKUISTY, je uświęcam.

24 Więc Mojżesz powiedział to Ahronowi, jego synom oraz wszystkim synom Israela.

1 Nadto WIEKUISTY powiedział do Mojżesza:

2 Powiedz Ahronowi i jego synom, aby się powstrzymywali od świętych darów synów Israela oraz nie znieważali Mojego świętego Imienia w tym, co oni Mi poświęcają; Ja jestem WIEKUISTY.

3 Powiedz im: Ktokolwiek z całego waszego potomstwa, podszedłby do świętości, które synowie Israela poświęcają WIEKUISTEMU, kiedy na nim spoczywa jego nieczystość ta dusza będzie wytrąconą sprzed Mojego oblicza; Ja jestem WIEKUISTY.

4 Ktokolwiek z synów Ahrona byłby trędowatym, albo cierpiącym na upławy nie będzie spożywał świętości, dopóki się nie oczyści. Kto by dotknął się kogokolwiek, kto został zanieczyszczony przez zmarłego, albo człowieka z którego wypływa nasienie;

5 także kto by się dotknął jakiegokolwiek gada, przez którego by się splugawił, albo człowieka, przez którego by się zanieczyścił, jakakolwiek by była jego nieczystość

6 ten, który się go dotknął będzie nieczystym do wieczora, zatem nie będzie spożywał ze świętości, dopóki nie wykąpie swojego ciała w wodzie.

7 A po zachodzie słońca będzie czystym; potem może spożywać ze świętości, gdyż to jest jego pożywienie.

8 Nie będzie jadał padliny, ani ścierwa, aby się tym nie skalał; Ja jestem WIEKUISTY.

9 Zatem niech przestrzegają Mojego ostrzeżenia, by przez nie nie ponieśli grzechu oraz w nim nie pomarli, kiedy je znieważą; Ja jestem WIEKUISTY, który ich uświęcam.

10 Żaden postronny nie będzie jadał świętości; ani zamieszkały u kapłana, ani najemnik nie będzie jadał świętości.

11 Zaś jeśli kapłan nabył człowieka, jako nabytek za swe pieniądze to ten je może jadać; także zrodzeni w jego domu mogą jadać jego chleb.

12 A gdyby córka kapłana wyszła za postronnego męża wtedy ona nie będzie jadać podniesionych świętości.

13 Jednak gdyby córka kapłana została wdową, albo rozwódką, nie miała dzieci oraz wróciła do domu swojego ojca, taka jak była w jej młodości wtedy może jadać z chleba swojego ojca; żaden jednak postronny nie będzie z niego jadał.

14 A jeśli ktoś spożył świętość przez pomyłkę nadda do tego piątą część i zwróci świętość kapłanowi.

15 Tak więc, niechaj kapłani nie znieważają świętości synów Israela, które podnoszą WIEKUISTEMU,

16 oraz nie sprowadzają na siebie winy za występek, gdyby w nieczystym stanie jadali ich świętości; bo Ja jestem WIEKUISTY, który je uświęca.

17 Nadto WIEKUISTY powiedział tak do Mojżesza:

18 Oświadcz Ahronowi, jego synom i wszystkim synom Israela, mówiąc im: Jeśli ktokolwiek z domu Israela, albo z cudzoziemców w Israelu, przyniósł swoją ofiarę czy jako wynik ślubu, czy jako ich dobrowolną ofiarę, którą przynoszą WIEKUISTEMU na całopalenie

19 to aby uzyskać dla was upodobanie, niech ona będzie zdrową, samcem z rogacizny, owiec, albo z kóz.

20 Nie będziecie przynosili tego, co ma na sobie wadę, bo to nie uzyska dla was upodobania.

21 A jeśli ktoś przyniesie WIEKUISTEMU ofiarę opłatną i przeznaczy ją na spełnienie ślubu, albo na dobrowolny dar z rogacizny, czy z trzody to powinna być zdrowa, aby była przyjemną; nie będzie na niej żadnej wady.

22 Ślepego, ułomnego, okaleczonego, pokrytego wrzodami, krostami, czy strupami nie przynoście WIEKUISTEMU, ani nie składajcie ich na ofiarnicy, na ogniową ofiarę dla WIEKUISTEGO.

23 Możesz przynieść potwornego, albo skarłowaciałego byka, czy jagnię jako ofiarę dobrowolną ale jako ofiara ślubu nie będzie to przyjęte.

24 Także tego zwierzęcia, które by miało zgniecione, rozbite, oderwane, albo wyrżnięte jądro nie przynoście WIEKUISTEMU, oraz nie uczynicie tego na waszej ziemi.

25 Również z ręki cudzoziemca nie będziecie przynosili z tych wszystkich, w darze waszemu Bogu bo jest na nich okaleczenie, mają wadę, nie będą od was przyjęte z upodobaniem.

26 Nadto WIEKUISTY powiedział tak do Mojżesza:

27 Gdy się urodzi cielę, jagnię, albo koźlę niech zostanie siedem dni przy swojej matce; zaś od ósmego dnia i potem może być przyjęte na ogniową ofiarę dla WIEKUISTEGO.

28 Byka, albo owcy, nie zarżniecie jednego dnia wraz z jego płodem.

29 A gdy zarżniecie ofiarę dziękczynienia dla WIEKUISTEGO, to zarzynajcie ją w celu uzyskania sobie upodobania.

30 Niech będzie spożytą tego samego dnia; nie zostawicie z niej nic do rana; Ja jestem WIEKUISTY.

31 Tak więc strzeżcie Moich przykazań oraz je spełniajcie; Ja jestem WIEKUISTY.

32 Nie znieważajcie Mojego świętego Imienia, bym był święcony wśród synów Israela; Ja jestem WIEKUISTY, który was uświęcam;

33 który was wyprowadził z ziemi Micraim, abym był waszym Bogiem; Ja, WIEKUISTY.

1 Nadto WIEKUISTY powiedział tak do Mojżesza:

2 Oświadcz synom Israela, mówiąc im: To są uroczystości WIEKUISTEGO, w których będziecie obwieszczać świąteczne zgromadzenia. Oto Moje uroczystości.

3 Sześć dni będzie wykonywana robota, a dnia siódmego jest szabat wielki odpoczynek, świąteczne zgromadzenie. Żadnej roboty nie wykonujcie. To jest szabat WIEKUISTEGO we wszystkich waszych siedzibach.

4 Oto uroczystości WIEKUISTEGO świąteczne zgromadzenia, które macie obwieszczać w swoim czasie.

5 Pierwszego miesiąca, czternastego dnia tego miesiąca, pomiędzy wieczorami Pesach WIEKUISTEGO.

6 Piętnastego dnia tego miesiąca Święto Przaśników dla WIEKUISTEGO. Przez siedem dni będziecie jadać przaśniki.

7 Pierwszego dnia będzie u was świąteczne zgromadzenie. Nie wykonujcie żadnej uciążliwej pracy.

8 Przez siedem dni składajcie ofiary ogniowe WIEKUISTEMU; zaś siódmego dnia będzie świąteczne zgromadzenie; nie wykonujcie żadnej uciążliwej pracy.

9 Nadto WIEKUISTY powiedział tak do Mojżesza:

10 Oświadcz synom Israela, mówiąc im: Gdy wejdziecie do ziemi, którą wam oddaję i będziecie zżynać jej plon wtedy przyniesiecie do kapłana snop z pierwocin waszego plonu.

11 A on przedstawi ten snop przed obliczem WIEKUISTEGO, aby uzyskać dla was upodobanie. Kapłan przedstawi go nazajutrz, po święcie.

12 Zaś wy, w dzień przedstawienia przez was snopa, przygotujcie na całopalenie dla WIEKUISTEGO zdrowe, roczne jagnię.

13 A przy tym jego ofiarę z pokarmów dwie dziesiąte efy przedniej mąki, zaczynionej oliwą, na ogniową ofiarę WIEKUISTEMU, na przyjemny zapach; oraz do niej czwartą część hinu wina jako zalewkę.

14 Nie będziecie jadali żadnego chleba, prażonych ziaren oraz świeżych owoców aż po dzień, w którym przyniesiecie ofiarę waszemu Bogu; to jest wieczna ustawa w waszych pokoleniach, we wszystkich waszych siedzibach.

15 Także będziecie sobie liczyć siedem tygodni od drugiego dnia święta; od dnia, w którym przynieśliście snop przedstawienia; powinny być pełne

16 aż do dnia następującego po siódmym tygodniu. Odliczycie pięćdziesiąt dni i wtedy złożycie WIEKUISTEMU nową ofiarę z pokarmów.

17 Z waszych siedzib przyniesiecie dwa chleby przedstawienia; będą one z dwóch dziesiątych efy przedniej mąki i powinny być upieczone z kwasem. To są pierwociny dla WIEKUISTEGO.

18 Nadto przyniesiecie z tym chlebem siedem zdrowych, rocznych jagniąt, jednego cielca i dwa barany; będą one całopaleniem dla WIEKUISTEGO, wraz z ich ofiarą z pokarmów oraz ich zalewkami. To jest ogniowa ofiara na przyjemny zapach dla WIEKUISTEGO.

19 Przygotujcie też jednego kozła na ofiarę zagrzeszną oraz dwa roczne jagnięta na ofiarę opłatną.

20 A kapłan przedstawi je wraz z chlebami pierwocin, jako przedstawienie przed WIEKUISTYM, wraz z dwoma jagniętami; będzie to dla kapłana, jako poświęcone WIEKUISTEMU.

21 Nadto ogłosicie tego dnia, aby było u was świąteczne zgromadzenie; żadnej uciążliwej roboty nie wykonujcie; to jest wieczna ustawa w waszych pokoleniach i we wszystkich waszych siedzibach.

22 A gdy będziecie zżynać zboże waszej ziemi nie wyżynaj do skrajów twojego pola i nie zabieraj pokłosia twojego żniwa zostaw je ubogiemu oraz cudzoziemcowi; Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg.

23 Nadto WIEKUISTY powiedział do Mojżesza:

24 Oświadcz synom Israela, mówiąc: Siódmego miesiąca, pierwszego dnia tego miesiąca, będzie u was uroczyste święto Przypominanie Trąbą, świąteczne zgromadzenie.

25 Nie wykonujcie żadnej uciążliwej roboty oraz składajcie ofiarę ogniową WIEKUISTEMU.

26 WIEKUISTY również powiedział tak do Mojżesza:

27 Jednak dziesiątego dnia tego siódmego miesiąca jest Dzień Przebaczenia, a u was będzie świąteczne zgromadzenie; będziecie udręczali wasze dusze oraz złożycie ogniową ofiarę WIEKUISTEMU.

28 W ten dzień nie będziecie wykonywali żadnej pracy; bo to jest Dzień Pojednania, by uzyskać dla was przebaczenie przed obliczem WIEKUISTEGO, waszego Boga.

29 A wszelka dusza, która nie będzie się udręczała tego dnia niech będzie wytraconą ze swego ludu.

30 Wszelką też osobę, która by wykonała jakąkolwiek robotę w ten dzień tę duszę wytracę spośród jej ludu.

31 Nie wykonujcie żadnej pracy; to jest wieczna ustawa w waszych pokoleniach i we wszystkich waszych siedzibach.

32 Szabat to u was wielki odpoczynek, więc będziecie udręczać wasze dusze; dziewiątego dnia tego miesiąca, wieczorem, od wieczora do wieczora będziecie święcić wasz szabat.

33 Nadto WIEKUISTY powiedział tak do Mojżesza:

34 Oświadcz synom Israela, mówiąc: Od piętnastego dnia tego siódmego miesiąca będzie przez siedem dni Święto Szałasów dla WIEKUISTEGO.

35 Pierwszego dnia ma być świąteczne zgromadzenie; nie będziecie wykonywać żadnej uciążliwej pracy.

36 Przez siedem dni będziecie składać WIEKUISTEMU ofiary ogniowe; a ósmego dnia będzie u was Świąteczne Zgromadzenie, więc złożycie ogniową ofiarę WIEKUISTEMU; to będzie świętowanie nie wykonacie żadnej uciążliwej pracy.

37 Oto są uroczystości WIEKUISTEGO, w których będziecie obwieszczać świąteczne zgromadzenie, aby składać ofiary ogniowe WIEKUISTEMU całopalenia, ofiary z pokarmów, ofiary bite i zalewki każdą w swój dzień.

38 Oprócz szabatów WIEKUISTEGO, oprócz waszych darów, oprócz wszystkich waszych ofiar ślubnych i oprócz wszystkich waszych dobrowolnych podarków, które będziecie składać WIEKUISTEMU.

39 Jednak piętnastego dnia siódmego miesiąca, kiedy zbierzecie plon ziemi, będziecie obchodzić przez siedem dni uroczystość dla WIEKUISTEGO; pierwszego dnia jest uroczyste święto oraz ósmego dnia jest uroczyste święto.

40 Pierwszego dnia weźmiecie sobie także owoc drzewa hadar, palmowe pąki, gałązki rozłożystego drzewa oraz poprzeczne wierzbiny i przez siedem dni weselcie się przed WIEKUISTYM, waszym Bogiem.

41 Przez siedem dni w roku tak będziecie obchodzić to święto WIEKUISTEGO; to jest wieczna ustawa w waszych pokoleniach. Będziecie je obchodzić siódmego miesiąca.

42 Przez siedem dni będziecie mieszkać w szałasach; każdy krajowiec w Israelu będzie mieszkał w szałasach,

43 aby wasze pokolenia wiedziały, że w szałasach osadziłem synów Israela, gdy ich wyprowadziłem z ziemi Micraim; Ja, WIEKUISTY, wasz Bóg.

44 A Mojżesz ogłosił synom Israela uroczystości WIEKUISTEGO.

1 Nadto WIEKUISTY powiedział do Mojżesza:

2 Rozkaż synom Israela, aby do oświetlania przynosili ci oliwy z oliwnika – czystej i wytłoczonej; w celu ustawicznego palenia świateł.

3 Ahron będzie je stale ustawiał przed obliczem WIEKUISTEGO w Przybytku Zboru, na zewnątrz zasłony Arki Świadectwa, od wieczora aż do rana; to jest długotrwała ustawa w waszym potomstwie.

4 Stale ma ustawiać lampy na szczerozłotym świeczniku przed obliczem WIEKUISTEGO.

5 Weźmiesz także przedniej mąki oraz upieczesz z niej dwanaście kołaczy każdy kołacz będzie z dwóch dziesiątych efy.

6 I ułożysz je przed obliczem WIEKUISTEGO w dwa rzędy, po sześć w rzędzie, na szczerozłotym stole.

7 Na każdy rząd nałożysz także czystego kadzidła i będzie to przy chlebie ofiarą wspomnienia, ofiarą ogniową dla WIEKUISTEGO.

8 Zawsze, w każdy szabat należy je układać przed WIEKUISTYM od synów Israela, jako przymierze na długi czas.

9 I będzie to dla Ahrona oraz dla jego synów; a będą to jadać w miejscu świętym, gdyż to jest dla niego długotrwałą ustawą, świętym świętych z ogniowych ofiar WIEKUISTEGO.

10 Wtedy, między synami israelskimi, wystąpił syn israelskiej niewiasty, który był jednak synem micrejskiego męża i pokłócili się w obozie syn owej israelskiej niewiasty z israelskim mężem.

11 A syn owej israelskiej niewiasty złorzeczył Imieniu Boga oraz bluźnił. Zatem sprowadzili go do Mojżesza. A imię jego matki to Szelomith córka Dybrego z pokolenia Dana.

12 Więc poddali go pod straż, dopóki im nie oznajmią, stosownie do orzeczenia WIEKUISTEGO.

13 Wtedy WIEKUISTY powiedział tak do Mojżesza:

14 Wyprowadź tego bluźniercę poza obóz i niech wszyscy, którzy to słyszeli, włożą na jego głowę swoje ręce, po czym niech go ukamienuje cały zbór.

15 Zaś synom Israela powiesz tak: Ktokolwiek by bluźnił swojemu Bogu poniesie swój grzech.

16 A kto by złorzeczył Imieniu WIEKUISTEGO będzie wydany na śmierć; kamienując ukamienuje go cały zbór, tak cudzoziemiec, jak i krajowiec. Gdyby złorzeczył Imieniu Boga będzie wydany na śmierć.

17 Kto by też zabił jakąkolwiek istotę ludzką będzie wydany na śmierć.

18 A kto by zabił bydlę zapłaci za nie; względnie odda bydlę za bydlę.

19 Kto by przyprawił o kalectwo swojego bliźniego jak uczynił, niech mu się stanie.

20 Złamanie za złamanie, oko za oko, ząb za ząb; tak jak on zadał kalectwo człowiekowi tak i jemu niech będzie zadane.

21 Zatem tak: Kto zabił bydlę zapłaci za nie, a kto by zabił człowieka będzie wydany na śmierć.

22 Prawo u was ma być jednakowe; cudzoziemiec będzie jak krajowiec; bo Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg.

23 A Mojżesz powiedział to synom Israela; więc bluźniercę wyprowadzili poza obóz i ukamienowali go kamieniami. Synowie Israela uczynili tak, jak WIEKUISTY przykazał Mojżeszowi.

1 Nadto przy górze Synaj WIEKUISTY powiedział Mojżeszowi:

2 Oświadcz synom Israela, mówiąc: Gdy wejdziecie do ziemi, którą wam oddaję wtedy ziemia ma obchodzić szabat WIEKUISTEGO.

3 Przez sześć lat obsiewaj twoje pole i przez sześć lat obrzynaj twoją winnicę oraz zbieraj jej plony.

4 Ale siódmego roku będzie odpoczynek wielki odpoczynek dla ziemi, szabat WIEKUISTEGO. Nie będziesz obsiewał twojego pola, ani obrzynał twej winnicy.

5 Nie zżynaj samorodnego plonu swojego żniwa i nie zbieraj nieobrzętych gron twojej winorośli; niech ziemia ma rok wypoczynku.

6 Zaś plon ziemi, tej, która będzie w odpocznieniu, zostanie wam na pokarm tobie, twojemu słudze, twojej służebnicy, twojemu najemnikowi oraz twojemu przesiedleńcowi, który mieszka przy tobie.

7 Także twojemu bydłu oraz zwierzętom, które są na twej ziemi niech im służy za pokarm cały plon.

8 Potem naliczysz sobie siedem tygodni lat siedmiokroć po siedem lat aby czas tygodni naliczył ci liczbę czterdziestu dziewięciu lat.

9 A siódmego miesiąca, dziesiątego dnia tego miesiąca, każesz zadąć w róg; w Dzień Przebaczenia każecie zadąć w róg na całej waszej ziemi.

10 Nadto poświęcicie rok pięćdziesiąty i ogłosicie na ziemi świętej wolność dla wszystkich jej mieszkańców. Będzie on dla was jubileuszem; więc wrócicie każdy wróci do swojej posiadłości i każdy do swej rodziny.

11 Rok Pięćdziesiąty ma być dla was jubileuszem. Nie siejcie w nim, nie zżynajcie samorodnego plonu, ani nie zbierajcie w nim nieobrzętych winorośli.

12 Bo jest jubileuszem, będzie wam święty; jego plon będziecie spożywać wprost z pola.

13 W tym to Roku Jubileuszowym wrócicie każdy do swojej posiadłości.

14 A gdy będziesz sprzedawał pole swojemu bliźniemu, albo je kupował od twojego bliźniego nie oszukujcie jeden drugiego.

15 Kupisz od twojego bliźniego według liczby lat po jubileuszu; a on tobie sprzeda według liczby lat plonów.

16 W miarę powiększania się tych lat powiększysz mu cenę; a w miarę zmniejszania się tych lat umniejszysz mu cenę, bo on tobie sprzedaje liczbę plonów.

17 Także nie oszukujcie jeden drugiego lecz obawiaj się twojego Boga; gdyż Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg.

18 A gdy będziecie wykonywali Moje ustawy oraz przestrzegali Moich sądów spełniając je, zamieszkacie bezpiecznie na ziemi.

19 A ziemia wyda swój owoc, zatem będziecie spożywać do syta i zamieszkacie na niej bezpiecznie.

20 A gdybyście powiedzieli: Co my mamy jeść siódmego roku? Przecież nie będziemy siali, ani zbierali naszych plonów.

21 Oto w szóstym roku ześlę wam błogosławieństwo, by przyniósł plon na trzy lata.

22 Zatem będziecie siali ósmego roku, a do dziewiątego roku będziecie jeść z poprzedniego plonu. Dopóki nie przyjdzie jego plon będziecie jadać poprzedni.

23 Zaś ziemia nie będzie sprzedawana na wieczność; bowiem ziemia jest Moją; jesteście u Mnie przesiedleńcami i przychodniami.

24 Na całej ziemi waszego władania dawajcie wyzwolenie dla ziemi.

25 Gdyby podupadł twój brat i sprzedał coś ze swojej posiadłości wtedy przyjdzie jego najbliższy mu krewny oraz wykupi to, co sprzedał jego brat.

26 Zaś jeśliby ktoś nie miał takiego, co wyzwala, a mogłaby to osiągnąć jego ręka oraz starczało mu na wykup

27 to niech odliczy lata od swojej sprzedaży i spłaci pozostałość temu, któremu sprzedał. Tak wróci do swojej posiadłości.

28 Jednak gdyby go nie było na tyle stać, aby mógł spłacić wtedy niech przedmiot sprzedaży pozostanie w ręku nabywcy do Roku Jubileuszowego; ale w Roku Jubileuszowym ustąpi, a on wróci do swojej posiadłości.

29 Jeśli ktoś sprzedał dom mieszkalny w mieście otoczonym murem to służy mu prawo wykupu do upływu roku od sprzedaży; w przeciągu roku służy mu prawo wykupu.

30 A gdyby nie został wykupiony do końca całego roku wtedy ów dom w mieście otoczonym murem, pozostanie na zawsze, dziedzicznie przy swym nabywcy; nie wróci w jubileuszu.

31 Ale domy we wsiach nie otoczonych murem, będą uznawane na równi z polem ziemi; służy im prawo wykupu oraz wyzwalają się w jubileuszu.

32 Także miasta Lewitów oraz domy w ich dziedziczonych miastach. Lewitom w każdym czasie służy prawo wykupu.

33 A cokolwiek wykupiono u Lewitów, także wyzwala się w jubileuszu czy to sprzedany dom, czy też miejska posiadłość; gdyż domy miast lewickich to ich własność wśród synów Israela.

34 Również pole w obwodzie ich miast nie może być sprzedawane, gdyż to jest ich długotrwałe dziedzictwo.

35 Gdyby twój brat podupadł i zachwiała się jego dłoń przy tobie podeprzyj go; czy to przychodnia, czy osiadłego niechaj przy tobie żyje.

36 Nie bierz od niego lichwy, ani przyrostu, aby twój brat mógł żyć przy tobie oraz bój się twojego Boga.

37 Twoich pieniędzy nie dawaj mu na lichwę, a twej żywności nie dawaj mu dla przyrostu.

38 Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg, który was wyprowadził z ziemi Micraim, aby oddać wam ziemię Kanaan oraz być dla was Bogiem.

39 Jeśli twój brat podupadł przy tobie oraz ci się zaprzedał nie obarczaj go niewolniczą służbą.

40 Niech będzie przy tobie jako najemnik i jako przesiedleniec; niechaj u ciebie służy aż do Roku Jubileuszowego.

41 A wtedy odejdzie od ciebie on oraz z nim jego dzieci, i wróci do swojej rodziny i do dziedzictwa swoich ojców.

42 Bowiem Moi słudzy ci, których wyprowadziłem z ziemi Micraim nie będą sprzedawani, jak się sprzedaje niewolników.

43 Nie władaj nim z surowością, ale bój się twojego Boga.

44 Lecz możesz mieć niewolnika i twoją niewolnicę z narodów, które mieszkają wokół was; od nich możecie kupować niewolnika i niewolnicę.

45 Możecie także kupować spośród dzieci przesiedleńców, którzy przy was mieszkają oraz z ich plemienia, które u was mieszka, które zrodzili na waszej ziemi; oni także mogą być waszą własnością.

46 A po was, możecie ich przekazywać w dziedzictwie waszym synom, aby ich posiadali na własność; możecie się nimi posługiwać na zawsze. Ale nad waszymi braćmi, synami Israela niech jeden nad drugim nie włada z surowością.

47 A gdyby przychodzień, lub przesiedleniec doszedł przy tobie do zamożności, a podupadł przy nim twój brat i zaprzedał się u ciebie przychodniowi, przesiedleńcowi, czy potomkowi ze szczepu przychodnia

48 to po sprzedaniu się służy mu prawo wykupu; wykupi go którykolwiek z jego braci.

49 Czy to jego stryj, czy wykupi go syn jego stryja, czy też wykupi go któryś z bliższych krewnych jego rodziny; lub gdyby go było na to stać sam się wykupi.

50 Niech się rozliczy ze swoim nabywcą od roku, w którym mu się zaprzedał do Roku Jubileuszowego, by pieniądze za które się zaprzedał zostały mu zwrócone według liczby brakujących lat; niech będzie u niego jako czasowy najemnik.

51 A jeśli zostało jeszcze wiele lat w stosunku do nich zwróci swój okup, z pieniędzy, za które był kupiony.

52 A jeżeli do Roku Jubileuszowego zostało mało lat to niech mu je także zaliczy; niech zwróci swój okup w stosunku do swoich lat.

53 Niech będzie u niego jako czasowy najemnik; nie będzie nim surowo władał w Moich oczach.

54 A gdyby nie był wykupiony w ten sposób, wtedy odejdzie sam w Roku Jubileuszowym, a z nim jego dzieci.

55 Gdyż synowie Israela są Moimi sługami; tymi, których wyprowadziłem z ziemi Micraim. Ja, WIEKUISTY, wasz Bóg.

1 Nie róbcie sobie bałwanów, ani litych bożków, nie stawiajcie sobie posągów, ani nie kładźcie rytych kamieni na waszej ziemi, by się przed nimi korzyć; gdyż Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg.

2 Przestrzegajcie Moich szabatów i czcijcie Moje święte miejsce; Ja jestem WIEKUISTY.

3 Jeśli będziecie postępować według Moich ustaw, przestrzegać Moich przykazań i je pełnić

4 wtedy dam wam deszcz w swoim czasie; ziemia wyda swój plon, a drzewo polne wyda swój owoc.

5 I starczy wam młócki do winobrania, a winobrania do wysiewu; będziecie spożywać swój chleb do syta i zamieszkacie bezpiecznie na waszej ziemi.

6 Ustanowię pokój na ziemi świętej, więc będziecie spożywać i nikt was nie wystraszy. Także wyplenię z ziemi świętej dzikie zwierzęta, a miecz nie przejdzie po waszej ziemi.

7 Ścigać będziecie waszych wrogów i padną przed wami od miecza.

8 Pięciu z was będzie ścigać stu, a stu z was będzie ścigać dziesięć tysięcy; i wasi wrogowie padną przed wami od miecza.

9 Bo zwrócę się ku wam i was rozplenię, i was rozmnożę, oraz utwierdzę z wami moje przymierze.

10 Będziecie więc spożywać stare zboże, leżące przez dłuższy czas, a dawne będziecie wyprzątać dla nowych zbiorów.

11 Także ustanowię wśród was Mój Przybytek, a Moja osoba was nie odtrąci.

12 Ustawicznie będę pośród was chodził i będę wam Bogiem, a wy będziecie Mi ludem.

13 Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg, który was wyprowadził z ziemi Micrejczyków, abyście nie zostali ich niewolnikami; skruszyłem sworznie waszego jarzma oraz prowadziłem was z podniesionym czołem.

14 Zaś jeżeli Mnie nie usłuchacie i nie będziecie pełnili wszystkich tych przykazań;

15 jeśli wzgardzicie Moimi ustawami, a Moje sądy odtrąci wasza dusza, aby naruszając Moje przymierze nie pełnić wszystkich Moich przykazań;

16 wtedy i Ja wam to uczynię: Sprowadzę na was trwogę, wycieńczenie i gorączkę, które pożerają oczy, a duszę czynią omdlałą. Nadaremnie będziecie siać wasze nasiona, bo spożyją je wasi wrogowie.

17 Moje oblicze zwrócę przeciwko wam, zatem będziecie porażeni przez waszych wrogów, a wasi nieprzyjaciele będą wami władać; będziecie uciekali, choć nikt was nie będzie ścigał.

18 A jeśli Mnie nie posłuchacie mimo tego tym silniej, siedmiokroć będę was karał za wasze grzechy.

19 Złamię wyniosłość waszej mocy, wasze niebo uczynię jak żelazo, a waszą ziemię jak kruszec.

20 Więc daremnie będzie się wyczerpywać wasza siła, bo wasza ziemia nie wyda plonu, zaś drzewo ziemi nie wyda swojego owocu.

21 A jeśli mimo tego będziecie Mi postępować na przekór i nie zechcecie Mnie słuchać wtedy siedmiokroć pomnożę wasze klęski, w miarę waszych grzechów.

22 Także puszczę na was dzikie zwierzęta, zatem pozbawią was dzieci, wyniszczą wasz dobytek i was wyplenią, a wasze drogi opustoszeją.

23 Zaś jeśli się i w tym nie ukorzycie oraz nie dacie się skarcić przeze Mnie

24 i Ja będę postępował wam na przekór oraz będę was siedmiokrotnie raził za wasze grzechy.

25 Sprowadzę na was miecz pomsty złamanego przymierza; więc zbiegniecie się do waszych miast, ale ześlę pomiędzy was zarazę i będziecie poddani w moc wroga.

26 Kiedy złamię wam podporę chleba dziesięć niewiast w jednym piecu będzie piekło wasz chleb i dadzą wam wasz chleb na wagę; będziecie jedli, ale się nie nasycicie.

27 A jeżeli mimo tego Mnie nie usłuchacie i będziecie postępować Mi na przekór

28 wtedy w zapalczywości postąpię wam na przekór i będę was karcił siedmiokrotnie za wasze grzechy.

29 Będziecie pożerać ciało waszych synów i będziecie pożerać ciało waszych córek.

30 Zburzę wasze wyżyny, rozwalę wasze posągi słońca i rzucę wasze trupy na szczątki waszych bałwanów; tak będzie na was zagniewana Moja osoba.

31 Wasze miasta obrócę w pustkowie, opustoszę wasze świątynie i nie przyjmę waszej wdzięcznej wonności.

32 Tak spustoszę ziemię świętą, że zdumieją się nad nią wasi wrogowie, którzy na niej osiądą.

33 Zaś was rozproszę pomiędzy narody i obnażę za wami miecz; wasza ziemia będzie pustynią, a wasze miasta staną się rumowiskiem.

34 Wtedy, kiedy będziecie u waszych wrogów, ziemia święta uczyni zadość swoim szabatom po wszystkie dni swojego opuszczenia; wtedy ziemia odpocznie i zaspokoi swe szabaty.

35 Będzie odpoczywała po wszystkie dni swojego opuszczenia, bo nie miała odpoczynku w wasze szabaty, gdy na niej mieszkaliście.

36 A na pozostałych z was, na ziemi waszych wrogów sprowadzę lękliwość serca; tak, że będzie ich gnać nawet szmer opadającego liścia; zatem będą uciekali jak przed mieczem i padną, choć nikt ich nie będzie ścigał.

37 Będą padać jeden na drugiego, jak od miecza, chociaż nikt ich nie będzie gonił. Nie będziecie się mogli utrzymać przed waszymi wrogami.

38 Poginiecie między narodami oraz pożre was ziemia waszych wrogów.

39 A pozostali z was uschną za swoje winy na ziemiach waszych wrogów; także za winy swoich ojców uschną wraz z nimi.

40 Zaś jeśli wtedy będą wyznawać swoją winę i winę swoich ojców, że za ich przeniewierstwo, którym Mi się sprzeniewierzali, oraz za to, że postępowali ze Mną w przekorze,

41 i Ja także postępowałem z nimi w przekorze oraz zaprowadziłem ich do ziemi ich wrogów; gdyby wtedy ukorzyło się ich nieobrzezane serce i cierpliwie zniosą kary za swoją winę

42 wtedy wspomnę na Moje przymierze z Jakóbem, na Moje przymierze z Ic’hakiem oraz wspomnę na Moje przymierze z Abrahamem, a także na ziemię świętą.

43 Ale ziemia musi być przez nich opuszczoną, oraz po nich uczynić zadość swym szabatom podczas swojego opuszczenia; zaś oni muszą znosić cierpliwie kary za swoją winę, ponieważ porzucili Me sądy, a ich dusza odtrąciła Moje ustawy.

44 Ale z tym wszystkim, kiedykolwiek by przebywali w ziemi swoich wrogów nie porzucę ich oraz ich nie odtrącę, by wytępić, i by zerwać Moje przymierze z nimi; bo Ja jestem WIEKUISTY, ich Bóg.

45 Więc dla nich wspomnę o przymierzu przodków, których na oczach ludów wyprowadziłem z ziemi Micraim, bym był im Bogiem; Ja, WIEKUISTY.

46 Oto ustawy, sądy i nauki, które u góry Synaj, przez Mojżesza, WIEKUISTY ustanowił pomiędzy Sobą a synami Israela.