Nowa Biblia Gdaล„ska (NBG)

1 Przewodnikowi chóru gittitów. Psalm Dawida.

2 WIEKUISTY, Panie nasz, który wzniosłeś Twoją świetność na niebiosach, jak wspaniałe na całej ziemi jest Twoje Imię.

3 W obecności Twych przeciwników, utwierdziłeś Sobie chwałę przez usta dzieci i niemowląt, aby uśmierzyć wroga oraz mściwego.

4 Kiedy spoglądam na Twe niebiosa, dzieło Twych palców; księżyc oraz gwiazdy, które ustanowiłeś; pytam:

5 Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz i Syn Człowieka, że go wypatrujesz?

6 Bo na krótko uczyniłeś go mniejszym od bogów; uwieńczyłeś go chwałą i blaskiem.

7 Ustanowiłeś go władcą nad dziełami Twych rąk, wszystko poddałeś pod jego stopy.

8 Trzody, wszelkie bydło, jak i dzikie zwierzęta;

9 ptactwo nieba i ryby morza; wszystko, co ciągnie po morskich drogach.

10 WIEKUISTY, Panie nasz, jak wspaniałe na całej ziemi jest Twoje Imię.

1 Przewodnikowi chóru Benowi, z powodu śmierci. Psalm Dawida.

2 Całym sercem chcę chwalić WIEKUISTEGO i opowiadać wszystkie Twoje cuda.

3 Chcę się cieszyć, radować w Tobie oraz wysławiać Twoje Imię, o Najwyższy;

4 bowiem moi nieprzyjaciele pierzchli wstecz, upadli i zginęli przed Twym obliczem.

5 Gdyż zasiadłeś na tronie, Sędzio Sprawiedliwy, oraz przeprowadziłeś moją sprawę, mój spór.

6 Zgromiłeś ludy, zgubiłeś niegodziwego; zgładziłeś ich imię na wieki wieków.

7 Wrogu, oto na zawsze zakończone są spustoszenia; a o miastach, które zburzyłeś o nich też zaginęła pamięć.

8 Ale BÓG wiecznie zasiada, ustanowił Swój tron do sądu.

9 On sądzi świat w sprawiedliwości, według słuszności wydaje wyrok o narodach.

10 BÓG będzie twierdzą uciśnionego, twierdzą w czasach niedoli.

11 A będą Tobie ufać ci, co znają Twoje Imię; ponieważ nie opuściłeś tych, którzy Ciebie szukają, WIEKUISTY.

12 Śpiewajcie BOGU, który zamieszkał na Cyonie, rozpowiadajcie pomiędzy narodami Jego dzieła.

13 Bo mściciel krwi, On ich zapamiętał, nie zapomniał wołania uciśnionych.

14 Zmiłuj się nade mną BOŻE, popatrz na moją nędzę na skutek mych nieprzyjaciół; Ty, który mnie wyniosłeś z bram śmierci,

15 bym przy bramach córki Cyonu opowiadał całą Twą chwałę, abym się cieszył Twym zbawieniem.

16 Ludy upadły w przepaść, którą same przygotowały; ich noga się uwikłała w sidła, które zastawiły.

17 BÓG dał się poznać, wymierzył sprawiedliwość; a niegodziwy się zaplątał w dziele własnych rąk. Higgajon Sela.

18 Niegodziwi zejdą do Krainy Umarłych; wszystkie ludy co zapomniały Boga.

19 Wreszcie nie jest zapomniany żebrzący, nadzieja biednych nie zniknie na wieki.

20 Powstań, WIEKUISTY, niech się nie rozzuchwala śmiertelny, niechaj przed Twym obliczem będą sądzone ludy.

21 Rzuć na nich strach, o BOŻE, niech ludy wiedzą, że są jedynie ludźmi.

1 Czemu, BOŻE, stoisz z daleka i ukrywasz się w czasach niedoli?

2 W swojej pysze niegodziwy ściga biednego; niech sami wpadną w knowania, które zaplanowali.

3 Niegodziwy chlubi się żądzą swej duszy, a łupieżca bluźni oraz lży BOGA.

4 Niegodziwy w wyniosłości swojego ducha powiada: Nie ma Boga, On nie karci – takie są wszystkie jego myśli.

5 Jego drogi są szczęśliwe w każdym czasie. Wysoko oraz daleko od niego są Twoje sądy; nadyma się na wszystkich swoich przeciwników.

6 Tak mówi w swoim sercu: Nie zachwieję się, od pokolenia do pokolenia nie spotka mnie zła dola.

7 Jego usta są pełne bluźnierstwa, podstępu i zdrady, a na jego języku niecność oraz nieprawość.

8 Po zagrodach siedzi w zasadzce, w kryjówkach morduje niewinnego; jego oczy śledzą nieszczęsnego.

9 Czai się w kryjówce, jak lew w gęstwinie, czyha by porwać biednego; i ubogiego porywa, oplątując go w swoje sidła.

10 Płaszczy się, czai, aż owi nieszczęśnicy wpadną w jego moc.

11 Tak mówi w swoim sercu: Bóg zapomniał, zakrył Swoje oblicze, nie zobaczy na wieki.

12 Powstań WIEKUISTY, podnieś Twoją dłoń, Boże, nie zapominaj uciśnionych.

13 Czemu niegodziwiec ma lżyć Boga i mawiać w swoim sercu, że Ty nie poszukujesz.

14 Ty jednak widzisz; widzisz niecność i krzywdę, aby odpłacić Twą ręką; na Tobie polega żebrzący, Ty byłeś pomocą sieroty.

15 Skrusz ramię niegodziwca i złoczyńcy; tak, byś szukał jego złości, ale więcej nie znalazł.

16 BÓG jest Królem na wieki wieków, poganie znikną z Jego ziemi.

17 WIEKUISTY, usłyszysz życzenia uciśnionych, pokrzepisz ich serce, wysłucha ich Twoje ucho.

18 Abyś wymierzył sprawiedliwość sierocie i uciśnionemu, aby się więcej nie przerażał człowiek na ziemi.

1 Przewodnikowi chóru; psalm Dawida. BOGU się powierzam. Jakże mówicie mojej duszy: Schroń się jak ptak, na górę.

2 Bo oto niegodziwi napięli łuk, na cięciwę założyli strzałę, by w ciemności wystrzelać prawych sercem.

3 Gdy będą zburzone podstawy; to sprawiedliwy co uczyni?

4 BÓG jest w Przybytku Swojej świętości; WIEKUISTY, którego tron jest w niebiosach; Jego oczy widzą, Jego powieki badają synów ludzkich.

5 BÓG doświadcza sprawiedliwego, ale Jego istota nie cierpi niegodziwego oraz tego, co miłuje bezprawie.

6 Jakby deszcz spuszcza na niegodziwych błyskawice, ogień i siarkę, a działem ich kielicha jest wiatr spiekoty.

7 Bo WIEKUISTY jest sprawiedliwym, miłuje sprawiedliwość, to prawi będą oglądać Jego oblicze.

1 Przewodnikowi chóru, na osiem głosów. Psalm Dawida.

2 Dopomóż WIEKUISTY, bowiem zabrakło pobożnych, gdyż zniknęli wierni spośród synów ludzkich.

3 Gładkimi ustami jeden mówi drugiemu fałsz; mówią podwójnym sercem.

4 Oby BÓG wytępił wszystkie gładkie usta i języki, co przemawiają z wysoka;

5 powiadają: Przez nasz język jesteśmy potężni, nasze wargi są z nami; kto chce być naszym panem?

6 Wobec bólu żebrzących, wobec jęku ubogich, teraz powstanę – mówi WIEKUISTY; postawię wśród bezpieczeństwa tego, co we Mnie otwarcie mówi.

7 Słowa BOGA to czyste słowa, jak srebro wypławione w tyglu ziemi, siedmiokroć oczyszczone.

8 Ty, o WIEKUISTY, będziesz ich strzec, na wieki ich ochronisz od tego rodu.

9 Krążą wokoło niegodziwi, gdy wzmaga się zepsucie wśród synów ludzkich.

1 Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

2 Jak długo, BOŻE, będziesz o mnie zupełnie zapominał? Dokąd Twe oblicze będziesz ode mnie odwracał?

3 Jak długo będę układał plany w mojej duszy i codziennie będzie troska w mym sercu? Dopóki mój wróg ma się nade mną wynosić?

4 Spojrzyj, odpowiedz mi WIEKUISTY, mój Boże, oświeć moje oczy, abym nie zasnął śmiercią.

5 Niechaj nie powie mój wróg: Zmogłem go. Niech się nie cieszą moi prześladowcy, że się zachwiałem.

6 Ale ja ufam w Twoje miłosierdzie; Twym zbawieniem rozraduje się moje serce; będę wysławiał BOGA, bowiem zlał na mnie Swoją łaskę.

1 Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. Nikczemny mówi w swoim sercu: Nie ma Boga. Zepsuli się, skazili swoje czyny, nie ma takiego, co czyni dobro.

2 WIEKUISTY spogląda z Nieba na synów ludzkich, by zobaczyć, czy jest ktoś rozumny, ktoś szukający Boga.

3 Wszyscy odstąpili, razem się zepsuli; nie ma takiego, co czyni dobro nie ma ani jednego.

4 Czy wszyscy owi złoczyńcy, co pożerają mój lud, jak się spożywa chleb, nie mają poznać WIEKUISTEGO, którego nie wezwali?

5 Tam zatrwożą się trwogą, gdyż Bóg jest tylko w sprawiedliwym plemieniu.

6 Możecie gardzić radą żebrzącego, ale BÓG jest jego obroną.

7 Kto da pomoc Israelowi z Cyonu? Kiedy WIEKUISTY przywróci wygnańców Swego ludu – rozweseli się Jakób, rozraduje Israel.

1 Psalm Dawida. WIEKUISTY, kto zamieszka w Twoim domu; kto będzie mieszkał na Twojej świętej górze?

2 Ten, kto postępuje bez zarzutu, świadczy sprawiedliwość oraz mówi prawdę w swym sercu.

3 Nie spotwarza swoim językiem, nie czyni złego bliźniemu, ani nie rzuca hańby na bliskiego.

4 Nikczemnik jest wzgardzony w jego oczach, a bogobojnych szanuje; tego, kto przysięga na swoją szkodę i nie zmienia.

5 Nie daje swoich pieniędzy na lichwę oraz wziątku przeciw niewinnym nie bierze. Kto tak czyni, nigdy się nie zachwieje.

1 Klejnot Dawida. Ochroń mnie Boże, gdyż Ci ufam.

2 Powiedziałem WIEKUISTEMU: Ty jesteś moim Panem, moim najwyższym dobrem.

3 W świętych oraz szlachetnych, którzy są na ziemi – w nich całe moje upodobanie.

4 Liczne są utrapienia tych, co nabyli innego towarzysza; Ja ich krwawych zalewek nie zalewam i nie biorę ich imion na moje usta.

5 WIEKUISTY jest darem w mym udziale, moim kielichem; Ty trzymasz mój los.

6 Na rozkosznym polu przypadły mi granice; dla mnie jest urocze dziedzictwo.

7 Wysławiam WIEKUISTEGO, który mi tak doradził; bo i nocami napominają mnie moje wnętrza.

8 Zawsze stawiam WIEKUISTEGO przed sobą; dlatego się nie zachwieję, póki On jest po mej prawicy.

9 Dlatego cieszy się moje serce oraz raduje mój język, a moja cielesna natura spoczywa bezpiecznie.

10 Bo nie zostawisz mojej duszy Krainie Umarłych, nie dasz widzieć zepsucia Twojemu pobożnemu.

11 Wskażesz mi drogę życia. Pełnia radości przed Twym obliczem; wieczna rozkosz po Twej prawicy.

1 Modlitwa Dawida. WIEKUISTY, wysłuchaj mojej słuszności, miej wzgląd na moje wołanie; skłoń ucho do mojej prośby, co nie płynie z obłudnych ust.

2 Niech sprzed Ciebie wyjdzie mój sąd; bo Twe oczy spoglądają na prawość.

3 Kiedy zbadasz me serce, nawiedzisz mnie w nocy i doświadczysz – nic nie znajdziesz, zła myśl nie przeszła przez moje usta.

4 Stosownie do słowa Twoich ust, wobec spraw ludzi wystrzegałem się dróg przestępcy.

5 Moje kroki trzymają się Twoich ścieżek, nie chwieją się moje stopy.

6 Wzywam Cię, bo mnie wysłuchasz, mój Boże; skłoń do mnie Twoje ucho oraz wysłuchaj moje słowa.

7 Ucudownij Twoją łaskę, Panie; który tych, co ufają Twej prawicy wybawiasz od przeciwników.

8 Strzeż mnie jak źrenicy oka; w cieniu Twych skrzydeł

9 ukryj mnie przed niegodziwymi, którzy mnie napadają; przed wrogami, co zawzięcie mnie otaczają.

10 Zamknęli swoje tuczne serce, a ich usta przemawiają z wysoka.

11 Teraz otaczają nas na każdym kroku; zwracają swoje oczy, by nas powalić na ziemię.

12 Każdy podobny jest do lwa, co pragnie żeru; do lwiątka siedzącego w ukryciu.

13 Powstań WIEKUISTY, uprzedź go i połóż; Twoim mieczem wybaw od niegodziwca moje życie.

14 Od tłumów, które są w Twojej ręce, od tłumów tej ziemi. Ich udział jest w tym życiu, Twoimi darami napełniasz ich żywot; nasycają się nimi synowie, a nadmiar zostawiają swym dzieciom.

15 Zaś ja, w prawości, zobaczę Twoje oblicze; po przebudzeniu nasycę się Twą Postacią.