Nowa Biblia Gdaล„ska (NBG)

1 Od Dawida. Do Ciebie wołam, WIEKUISTY, moja Skało, nie bądź dla mnie głuchym. Bo gdy milcząc, odwrócisz się ode mnie, stanę się podobnym do schodzących do dołu.

2 Słuchaj głosu mych próśb, kiedy do Ciebie wołam, gdy wznoszę moje ręce do świętego Twego Przybytku.

3 Nie zagarniaj mnie z bezbożnymi oraz ze złoczyńcami, co głoszą pokój dla bliźnich, kiedy mają złość w swoim sercu.

4 Oddaj im według ich spraw i na miarę złości ich uczynków; oddaj im według dzieła ich rąk; oddaj im ich zapłatę.

5 Gdyż nie zważają na sprawy WIEKUISTEGO i dzieło Jego rąk; oby ich zburzył i ich nie odbudował.

6 Wysławiony WIEKUISTY, bo wysłuchał głosu mych próśb.

7 WIEKUISTY jest moją mocą i tarczą. W Niego wierzyło moje serce, a więc zostałem wspomożony, ucieszyło się moje serce; i dlatego złożę Mu dzięki moją pieśnią.

8 WIEKUISTY jest obroną swoich, On jest zbawczą twierdzą Swojego pomazańca.

9 Wspomóż Twój lud oraz błogosław Twojemu dziedzictwu; bądź im pasterzem i piastuj ich na wieki.

1 Psalm Dawida. Nieście WIEKUISTEMU, synowie Boga, nieście WIEKUISTEMU chwałę i cześć.

2 Nieście BOGU cześć Jego Imienia; w świętym nastroju ukorzcie się przed PANEM.

3 Głos WIEKUISTEGO nad wodami; zagrzmiał Pan chwały, WIEKUISTY nad wielkimi wodami.

4 Głos BOGA w potędze; głos BOGA w majestacie.

5 Głos BOGA łamie cedry; WIEKUISTY druzgocze cedry Libanu.

6 Podrzuca je jak cielęta, Liban i Szirion jak bawolęta.

7 Głos BOGA krzesze płomienie ognia.

8 Głos WIEKUISTEGO wstrząsa puszczą; BÓG wstrząsa pustynią Kadesz.

9 Głos WIEKUISTEGO wstrząsa dęby i ogołaca bory, a w Jego Przybytku wszystko głosi chwałę.

10 WIEKUISTY panował w czasie potopu i jako Król będzie panował na wieki.

11 BÓG da moc Swojemu ludowi; WIEKUISTY pobłogosławi Swój lud wśród pokoju.

1 Psalm; pieśń na poświęcenie Domu przez Dawida.

2 Wynosić Cię będę, WIEKUISTY, gdyż mnie wyprowadziłeś z toni, a moich nieprzyjaciół nie uratowałeś.

3 WIEKUISTY, Boże mój, wołałem do Ciebie, a Ty mnie uleczyłeś.

4 Moją duszę wyprowadziłeś, BOŻE, z Krainy Umarłych, utrzymałeś mnie przy życiu i nie zstąpiłem do grobu.

5 Śpiewajcie WIEKUISTEMU pobożni, dziękujcie Jego świętemu Imieniu.

6 Gdyż chwilę trwa Jego gniew, a całe życie jest Jego łaską; wieczorem gości płacz, ale z rana wesele.

7 Więc ja, w moim powodzeniu powiedziałem: Na wieki się nie zachwieję.

8 WIEKUISTY, w Twojej łasce ustanowiłeś potęgę na mej górze; ale ukryłeś Twe oblicze, zatem byłem strwożony.

9 Do Ciebie wołałem, WIEKUISTY; modliłem się do PANA, mówiąc:

10 Jaki pożytek z mojej krwi, kiedy zejdę do grobu? Czyż może Cię wielbić proch oraz wygłaszać Twoją prawdę?

11 Wysłuchaj mnie, o BOŻE, i zmiłuj się nade mną; bądź moim wybawcą, WIEKUISTY.

12 Wtedy przemieniłeś moją żałobę w taniec, rozwiązałeś mój wór i przepasałeś mnie radością.

13 Aby opiewała Cię sława i nie zamilkła; WIEKUISTY, mój Boże, będę Cię wiecznie wysławiał.

1 Przewodnikowi chóru, Psalm Dawida.

2 Do Ciebie, WIEKUISTY, się chronię, obym się nie zawstydził na wieki; wybaw mnie w Twojej sprawiedliwości.

3 Skłoń ku mnie Twoje ucho oraz szybko mnie ocal; bądź dla mnie warowną opoką, zamkiem obronnym do mej pomocy

4 Ty jesteś moją Skałą oraz moją Warownią, więc prowadź mnie i kieruj dla Twojego Imienia.

5 Wyprowadź mnie z tych sideł, co na mnie zastawili, bo Ty jesteś moją obroną.

6 Na Twoje ręce powierzam mego ducha; wybawiasz mnie, WIEKUISTY, Boże prawdziwy.

7 Nienawidzę oddanych próżnym marnościom, ponieważ ja ufam WIEKUISTEMU.

8 Raduję się i cieszę Twoim miłosierdziem, Panie, który spojrzałeś na mą niedolę oraz poznałeś utrapienia mojej duszy.

9 Nie wydałeś mnie w moc wroga, a me nogi postawiłeś na rozległej przestrzeni.

10 Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

11 Bo me życie spełniło się w trosce, a moje lata w westchnieniach; w grzechu zwątlała moja siła, a moje kości zanikły.

12 Z powodu moich prześladowców jestem hańbą nawet dla mych sąsiadów oraz postrachem dla znajomych. Ci, którzy mnie spotykają na ulicy ode mnie się usuwają.

13 Wypadłem z serca jak umarły, podobny do zużytego naczynia.

14 Bo słyszę obelgi tłumu i zbiegowiska dokoła; jak się razem na mnie zmawiają, planując, by odebrać mi życie.

15 Ale ja polegam na Tobie, WIEKUISTY; powiedziałem: Ty jesteś moim Bogiem.

16 W Twojej ręce są moje losy; wybaw mnie z mocy wrogów oraz mych prześladowców.

17 Zaświeć Twoim obliczem nad twym sługą; wspomóż mnie w Twojej łasce.

18 WIEKUISTY, obym się nie zawstydził, że Cię wzywałem; niech zawstydzą się niegodziwi oraz zamilkną w grobie.

19 Niech oniemieją kłamliwe usta, które hardo, wyniośle i pogardliwie mówią o sprawiedliwym.

20 Wielką jest Twoja dobroć, którą zachowałeś dla bogobojnych, jaką przygotowałeś dla tych, co Ci ufają wobec synów ludzkich.

21 Od knowań ludzi ich ochraniasz osłoną Twego oblicza, w namiocie ich ukrywasz przed każdą zwadą plemion.

22 Błogosławiony WIEKUISTY, Ten, który w oblężonym mieście cudownie okazał mi Swoją łaskę.

23 A ja, w moim przerażeniu powiedziałem: Jestem odtrącony sprzed Twojego oblicza; ale kiedy do Ciebie wołałem, Ty słyszałeś głos mej modlitwy.

24 Miłujcie BOGA wszyscy Jego pobożni; WIEKUISTY strzeże wiernych, a sowicie odpłaca pysznemu.

25 Bądźcie silni i niech się utwierdzi wasze serce; wy wszyscy, którzy macie nadzieję w WIEKUISTYM.

1 Dumanie Dawida. Szczęśliwy ten, komu odpuszczono występek i wybaczono grzech.

2 Szczęśliwy człowiek, któremu WIEKUISTY nie poczyta winy, a w jego duchu nie ma zdrady.

3 Gdy milczałem, próchniały moje kości oraz jęczałem cały dzień.

4 Ponieważ dzień i noc ciążyła na mnie Twoja ręka, wilgoć moja zanikła jak od upałów lata. Sela.

5 Wyznałem Ci mój grzech i mojej nieprawości nie taiłem; powiedziałem: Wyjawię BOGU me przestępstwa; a Ty odpuściłeś nieprawość mojego grzechu. Sela.

6 O to winien się modlić do Ciebie każdy pobożny, w czasie, w którym może Cię znaleźć, aby go nie dosięgnął wylew wielkich wód.

7 Ty jesteś moją ochroną, strzeżesz mnie od niedoli oraz hymnem zbawienia mnie otaczasz. Sela.

8 Uczynię cię roztropnym; wskażę ci drogę, po której masz chodzić; utwierdzę na tobie Moje oko.

9 Nie bądźcie jak koń, jak bezrozumny muł, którego żuchwę kiełzają uzdą i wędzidłem, bo się do ciebie nie zbliży.

10 Wiele cierpień przypada niegodziwemu, a tego, który ufa WIEKUISTEMU otacza łaska.

11 Radujcie się w WIEKUISTYM, cieszcie się sprawiedliwi i weselcie się wszyscy szczerego serca.

1 Weselcie się w WIEKUISTYM sprawiedliwi; prawym przystoi chwała.

2 Wysławiajcie BOGA na cytrze, przy dziesięciostrunnej lirze Mu śpiewajcie.

3 Śpiewajcie Mu nową pieśń, udanie zagrajcie przy odgłosie trąb.

4 Gdyż rzetelne jest słowo WIEKUISTEGO oraz prawdziwe każde Jego dzieło.

5 Miłuje sprawiedliwość i prawo; ziemia pełna jest miłosierdzia BOGA.

6 Słowem BOGA zostały uczynione niebiosa, tchnieniem Jego ust wszystkie ich zastępy.

7 Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki.

8 Niech się boi WIEKUISTEGO cała ziemia, niechaj drżą przed Nim wszyscy mieszkańcy zamieszkałego świata.

9 Bowiem On powiedział, a stało się; On rozkazał, a powstało.

10 BÓG wywraca zamiary pogan, niweczy zamysły ludów.

11 Postanowienie BOGA trwa na wieki, a zamysły Jego serca z pokolenia w pokolenie.

12 Szczęśliwy naród, którego WIEKUISTY jest Bogiem; lud, który wybrał na Swe dziedzictwo.

13 BÓG spogląda z niebios i widzi wszystkich synów Adama.

14 Z przybytku Swojej siedziby patrzy na wszystkich mieszkańców ziemi.

15 Ten, który kształtuje ich serca, zwraca uwagę na ich wszystkie sprawy.

16 Nie ratuje króla wielkie wojsko, a bohatera pełnia sił nie ocala.

17 Zawodny jest rumak w wygranej i potęgą swojej mocy nie uchroni.

18 Oto oko WIEKUISTEGO nad Jego wielbicielami, nad ufającymi dzięki Jego miłosierdziu.

19 By wybawił ich duszę od śmierci i zachował ich życie podczas głodu.

20 Nasza dusza wygląda WIEKUISTEGO, On naszą pomocą i tarczą.

21 W Nim raduje się nasze serce, bowiem w Jego Imieniu pokładamy nadzieję.

22 Niech nad nami będzie Twe miłosierdzie, WIEKUISTY, tak, jak Ci zaufaliśmy.

1 Od Dawida; kiedy zataiwszy swój rozum przed Abimelechem, odszedł wygnany.

2 Będę wielbił WIEKUISTEGO każdego czasu; Jego chwała zawsze na moich ustach.

3 Moja dusza chlubi się w WIEKUISTYM, niech to usłyszą uciśnieni i się pocieszą.

4 Wraz ze mną wynoście BOGA i razem wywyższajmy Jego Imię.

5 Szukałem WIEKUISTEGO, więc mnie wysłuchał; wybawił mnie ze wszystkich moich lęków.

6 Spojrzeli ku Niemu i byli rozpromienieni, a ich oblicza nie pobladły.

7 Ten oto żebrzący wołał, a BÓG go usłyszał i wyzwolił ze wszystkich utrapień.

8 Anioł BOGA rozłożył się dokoła Jego wiernych oraz ich wyrwał.

9 Posmakujcie oraz zobaczcie jak dobrym jest BÓG; szczęśliwy mąż, co się do Niego chroni.

10 Czcijcie BOGA Jego święci, gdyż bogobojny nie ma biedy.

11 Lwięta łakną i cierpią głód, a tym, co szukają BOGA nie zabraknie wszelkiego dobra.

12 Pójdźcie dzieci oraz mnie posłuchajcie, a nauczę was bojaźni WIEKUISTEGO.

13 Kto jest tym mężem, co pragnie życia oraz miłuje swoje dni, aby oglądał dobro?

14 Strzeż swojego języka od zła oraz twych ust od zdradliwej mowy.

15 Stroń od złego, a czyń dobrze; pragnij zgody oraz się o nią ubiegaj.

16 Oto oko WIEKUISTEGO zwrócone na sprawiedliwych, a Jego ucho ku ich błaganiom.

17 Ale gniew BOGA na złoczyńców, aby zgładzić ich pamięć z ziemi.

18 Sprawiedliwi wołają, a BÓG słucha, i wyzwala ich ze wszystkich cierpień.

19 BÓG jest bliskim tym złamanym w sercu; wspomaga skruszonych w duchu.

20 Liczne są dolegliwości sprawiedliwego, ale WIEKUISTY go ze wszystkich wybawia.

21 Strzeże wszystkie jego członki, ani jeden z nich nie jest kaleki.

22 Zło uśmierca niegodziwego; a wrogowie sprawiedliwego będą potępieni.

23 BÓG odkupi duszę swych sług; wszyscy, którzy Mu ufają, nie będą potępieni.

1 Od Dawida. Rozpraw się WIEKUISTY z tymi, co się ze mną spierają; zwalcz tych, którzy przeciw mnie walczą.

2 Chwyć za puklerz i tarczę, i powstań ku mej obronie.

3 Porwij oszczep i stań jak zapora przeciwko moim prześladowcom; powiedz mej duszy: Ja jestem twoim zbawieniem.

4 Niech się zawstydzą i zapłoną ci, co czyhają na moje życie, niech pierzchną i zarumienią się ci, którzy myślą o mojej zgubie.

5 Niech będą jak plewy na wietrze, a anioł BOGA niech ich rozproszy.

6 Niech ich droga będzie ciemna i śliska, a anioł BOGA niech ich ściga.

7 Gdyż bez przyczyny zastawili na mnie swe zgubne sidła, bez przyczyny podkopywali moje życie.

8 Niech bezwiednie spotka ich zguba; a sidła, które ukryli, niechaj ich uwikłają; niech sami z łoskotem w nie wpadną.

9 Zaś moja dusza rozraduje się w WIEKUISTYM, ucieszy się Jego zbawieniem.

10 Wszystkie moje członki zawołają: WIEKUISTY, kto jest równy Tobie, który wybawiasz żebrzącego od silniejszego, ubogiego i żebrzącego od łupieżcy.

11 Stawiają świadków przemocy, wypytują mnie o to, czego nie wiem.

12 Złem za dobre mi płacą; chcą mnie pozbawić mego życia.

13 A ja, w czasie ich choroby, włożyłem wór żałobny; postem trapiłem moją duszę; a moja modlitwa wracała do mojej piersi.

14 Błąkałem się w czerni jakbym był przyjacielem, jak gdyby był moim bratem; pochyliłem się jak w żałobie po matce.

15 A oni podczas mego upadku cieszą się oraz gromadzą; oszczercy, których nie znam, gromadzą się przeciw mnie; szarpią mnie oraz nie poprzestają.

16 Z obłudnymi szydercami i pochlebcami ostrzą na mnie zęby.

17 WIEKUISTY, dopóki będziesz na to patrzał? Od zgubnych ich zamysłów, od lwiąt, wyrwij moją duszę, moją jedyną.

18 Będę Cię wysławiał w wielkim zborze, będę Cię chwalił pośród licznego ludu.

19 Niech nie mają ze mnie uciechy ci, co mnie niesłusznie nienawidzą oraz są bez powodu wrogami; niech nie mrugają okiem.

20 Bowiem głoszą niezgodę oraz zmyślają zdradliwe słowa na spokojnych tej ziemi.

21 Rozwierają na mnie swe usta i wołają: Otóż! Otóż! Widzi to nasze oko.

22 Widzisz to BOŻE, zatem nie milcz; nie oddalaj się ode mnie, Panie.

23 Obudź się, ocuć dla mojego prawa, dla mojej sprawy, mój Boże i mój Panie.

24 Sądź mnie, WIEKUISTY, mój Boże, według Twojej sprawiedliwości; niech nie mają ze mnie uciechy.

25 Niech nie powiedzą sobie: Oto stało się nasze życzenie; niech nie powiedzą: Unicestwiliśmy go.

26 Niech się zawstydzą i razem się zarumienią ci, co się cieszą moją niedolą; niech okryją się hańbą i sromotą ci, co się nade mnie wynoszą.

27 Niech zwyciężają i się ucieszą ci, którzy pragną mojej sprawiedliwości, oraz niech zawsze mówią: Niech będzie wywyższony WIEKUISTY, który życzy pokoju swemu słudze.

28 A mój język będzie wypowiadał Twoją sprawiedliwość, i Twoją chwałę cały dzień.

1 Przewodnikowi chóru, od sługi WIEKUISTEGO, od Dawida.

2 Niegodziwy przechowuje w swoim sercu głos występku, Przed jego oczami nie ma bojaźni Boga.

3 Schlebia w oczy bliźniemu, by znaleźć jego nieprawość i nienawidzić.

4 Nieprawość i obłuda jest mową jego ust; pomija sposobność, by stać się mądrzejszym i poprawić.

5 Planuje nieprawość na swym łożu; stanął na niedobrej drodze, złem się nie brzydzi.

6 Twoje miłosierdzie sięga aż do niebios, WIEKUISTY, a Twoja niezawodność pod obłoki.

7 Twoja sprawiedliwość jak najwyższe góry, a Twe wyroki jak niezmierna głębia; wspomagasz, WIEKUISTY, człowieka i zwierzę.

8 Jak cenna jest Twoja łaska, Boże; dlatego synowie Adama chronią się pod cienie Twoich skrzydeł.

9 Nasycają się obfitością Twego domu, poisz ich strumieniem rozkoszy.

10 Gdyż u Ciebie jest źródło życia, w Twej światłości oglądamy światło.

11 Rozciągnij Twoją łaskę nad tymi, co Cię poznali; a Twoją sprawiedliwość na prawych sercem.

12 Niech nie nastąpi na mnie noga pychy, a ręka bezbożnych niech mnie nie potrąca.

13 Tam już padają złoczyńcy; porażeni są i nie mogą powstać.

1 Psalm Dawida. Nie obruszaj się na złoczyńców i nie zazdrość tym, co czynią nieprawość.

2 Gdyż szybko będą ścięci jak trawa i powiędną jak zielony chwast.

3 Zaufaj WIEKUISTEMU i czyń właściwie; żyj w kraju oraz pielęgnuj prawdę.

4 Napawaj się WIEKUISTYM, a spełni życzenia twojego serca.

5 Powierz BOGU twą drogę oraz na Nim polegaj, a On wszystko dokona.

6 Wyprowadzi jak światło twoją sprawiedliwość, a Twoje prawo jak jasne południe.

7 Poddaj się WIEKUISTEMU i Go wyczekuj; nie zazdrość temu, któremu się powodzi; człowiekowi, który spełnił zamiary.

8 Zaniechaj gniewu i porzuć zapalczywość; nie obruszaj się, bo to prowadzi do złego.

9 Bowiem złoczyńcy będą zatraceni; a ci, co ufają WIEKUISTEMU odziedziczą ziemię.

10 Jeszcze chwila, a nie będzie niegodziwego; spojrzysz na jego miejsce, a go nie ma.

11 Lecz pokorni posiądą ziemię oraz będą się napawać pełnią pokoju.

12 Niegodziwy knuje przeciw sprawiedliwemu, ostrzy na niego swoje zęby.

13 Ale WIEKUISTY mu urąga, bo widzi, że Jego dzień nadchodzi.

14 Niegodziwcy dobyli miecza, naciągnęli swój łuk, by porazić żebrzącego i uciśnionego, aby wytracić tych, co chodzą prostą drogą.

15 Lecz ich miecz przebije ich serce, zaś ich łuki będą połamane.

16 Lepiej z małym sprawiedliwemu, niż wielu niegodziwcom w dostatku.

17 Ponieważ ramiona niegodziwców zostaną połamane, a sprawiedliwych wesprze WIEKUISTY.

18 BÓG zna losy nieskazitelnych, a ich dziedzictwo będzie wieczne.

19 Nie zawstydzą się w złą godzinę, a w dni głodu będą nasyceni.

20 Bo niegodziwcy zaginą; wrogowie WIEKUISTEGO znikną jak piękno łąk, znikną jak dym.

21 Niegodziwy pożycza i nie płaci, a sprawiedliwy jest miłosierny i daje.

22 Jego błogosławieni posiądą ziemię, a Jego wyklęci będą zatraceni.

23 Kroki szlachetnego męża są kierowane przez Boga, bo upodobał sobie jego drogę.

24 Choć upadnie – nie będzie powalony, ponieważ BÓG go wspiera.

25 Byłem młodym i się zestarzałem, a nie widziałem sprawiedliwego – opuszczonym, ani jego potomstwa żebrzącego chleb.

26 Co dzień jest miłosiernym i pożycza; a jego potomstwo jest w błogosławieństwie.

27 Stroń od złego, czyń szlachetnie i bądź spokojnym na wieki.

28 Bowiem BÓG miłuje prawość i nie opuści Swych pobożnych; w Swojej straży ma ich na wieki, zaś ród niegodziwych zaginie.

29 Sprawiedliwi odziedziczą ziemię i na wieki na niej zamieszkają.

30 Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.

31 W jego sercu jest Prawo Pana, jego kroki się nie zachwieją.

32 Niegodziwy czyha na sprawiedliwego i pragnie zadać mu śmierć.

33 Ale BÓG nie zostawi go w jego ręce oraz go nie potępi, kiedy będzie sądzony.

34 Miej nadzieję w WIEKUISTYM, przestrzegaj Jego drogi, a On cię wywyższy, byś odziedziczył ziemię; zobaczysz także zagładę niegodziwych.

35 Widziałem wyniosłego bezbożnika, rozpierającego się niby samorosłe, zielone drzewo.

36 Ale przeminął, otóż go nie ma; szukałem go i się nie znalazł.

37 Strzeż niewinnego, patrz prawego, bowiem dla męża pokoju jest przyszłość.

38 A występni razem poginą; przyszłość niegodziwych jest zniweczoną.

39 Zbawienie sprawiedliwych jest od WIEKUISTEGO, On ich obroną w czas niedoli.

40 WIEKUISTY ich wspomaga i ich ocala, ponieważ Mu zaufali; ocala ich, wybawia od niegodziwych.