Nowa Biblia Gdaล„ska (NBG)

1 Pieśń; psalm Dawida.

2 Pokrzepione jest moje serce, Boże, śpiewam oraz wysławiam wraz z mym szacunkiem.

3 Rozdźwięcz się lutnio i cytro, gdy budzę się wraz z jutrzenką.

4 Będę Cię wysławiał wśród narodów, WIEKUISTY, będę Cię opiewał pośród ludów.

5 Bo większą ponad niebiosa jest łaska Twoja, a pod obłoki Twoja prawda.

6 Wznieś się ponad niebiosa, Boże, a Twoja chwała niech będzie na całej ziemi.

7 Dopomóż Twoją prawicą i mnie wysłuchaj, by byli ocaleni Twoi umiłowani.

8 Bóg w Swojej świętości powiedział: Ucieszę się, podzielę Szechem i dolinę Sukoth pomierzę.

9 Mój jest Gilead i Mój Menasze, a Efraim Moją główną twierdzą; Jehuda jest Moim berłem.

10 Moab miską do Mego umywania, na Edom rzucam Me obuwie, zatryumfuję nad Peleszet.

11 Kto mnie wprowadzi do miasta obronnego, kto mnie poprowadził do Edomu?

12 Czyż nie Ty, Boże, który nas porzuciłeś? I nie występowałeś, Boże, pośród naszych zastępów.

13 Użycz nam pomocy przeciwko wrogowi, gdyż zawodną jest pomoc ludzka.

1 Z Bogiem uzyskamy przewagę, On zdepcze naszych wrogów.

2 Przewodnikowi chóru, pieśń Dawida. Nie zamilknij Boże mojej chwały.

3 Gdyż usta niegodziwe, usta zdradzieckie są przeciw mnie rozwarte, przemawiają do mnie językiem fałszu.

4 Oplątali mnie słowami nienawiści i bez przyczyny mnie zwalczają.

5 Oskarżają mnie za moją miłość; a ja się modlę.

6 Zesłali na mnie złe za dobre i nienawiść za moją miłość.

7 Ustanów przeciwko niemu niegodziwca, a u jego prawicy niech stanie oskarżyciel.

8 Gdy będzie sądzony niech wyjdzie potępiony, a jego modlitwa niech się stanie grzechem.

9 Niech jego dni będą krótkie, a jego straż niech weźmie inny.

10 Niech jego dzieci będą sierotami, a jego żona wdową.

11 Niech się tułają jego synowie, żebrzą i proszą z dala od swoich ruin.

12 Niech lichwiarz zastawi sidła na wszystko, co do niego należy, i niech obcy zagarną jego pracę.

13 Niech mu nikt nie zachowa łaski i niech nikt się nie lituje nad jego sierotami.

14 Niech jego potomstwo będzie skazane na wytępienie, a w drugim pokoleniu niechaj wygaśnie ich imię.

15 Niech wina jego przodków będzie pamiętaną przez Boga, i nie zostanie zatarty grzech jego matki.

16 Niech będą ustawicznie przed WIEKUISTYM; niech zgładzi z ziemi ich wspomnienie.

17 Dlatego, że nie pamiętał czynów miłosierdzia i prześladował człowieka uciśnionego, biednego, utrapionego w sercu, by mu zgotować śmierć.

18 Umiłował przekleństwo więc niechaj na niego spadnie; nie pragnął błogosławieństwa więc niech się od niego oddali

19 Niech się odzieje przekleństwem jak swoją szatą; niech jak woda wsiąknie w jego wnętrze, i w jego kości jak olej.

20 Niech mu będzie jak płaszcz, którym się okrywa i pas, którym się zawsze opasuje.

21 Taką niech będzie od BOGA zapłata dla moich przeciwników, którzy się zmawiają przeciwko mojej duszy.

22 A Ty, WIEKUISTY, mój Panie, uczyń ze mną według Twojego Imienia, bo błogą jest Twoja łaska; ocal mnie.

23 Gdyż jestem uciśniony i biedny, a me serce zranione jest w moim wnętrzu.

24 Znikam jak cień, co ustępuje; tułam się jak szarańcza.

25 Me kolana gną się od postu, moje ciało wyzbyło się tłuszczu.

26 Więc stałem się dla nich pośmiewiskiem; widząc mnie potrząsają głową.

27 Dopomóż mi WIEKUISTY, Boże mój, wybaw mnie Twoją łaską.

28 Niech poznają, że to Twoja ręka, że to Ty, WIEKUISTY, uczyniłeś.

29 Niechaj oni złorzeczą a Ty błogosław; powstali więc się powstydzą, a Twój sługa będzie się radował.

30 Moi przeciwnicy odzieją się sromotą, jak opończą okryją się swoją hańbą.

31 A ja, mymi ustami, będę wielce wysławiał WIEKUISTEGO i pośród wielu Go chwalił.

32 Bo stanie po prawicy nędznego, by go wybawić od sędziów jego duszy.

1 Pieśń Dawida. WIEKUISTY oświadczył memu Panu: Usiądź po Mej prawicy, dopóki twoich wrogów nie uczynię podnóżkiem twoich stóp.

2 WIEKUISTY wyniesie z Cyonu berło twojej potęgi; panuj wśród twoich wrogów.

3 Twój lud ochoczy, w świątecznym stroju w dzień twojej walki; młodzież od urodzenia ci oddana, rosa twojej młodzieży.

4 WIEKUISTY zaprzysiągł i nie żałuje, ty jesteś arcykapłanem na wieki według porządku Melchicedeka.

5 Pan po twojej prawicy rozbił królów w dzień Swojego gniewu.

6 Sądził ludy, pełno poległych, zgruchotał panujące głowy ziem.

7 Kto pił ze strumienia po drodze, dzięki temu podniesie głowę.

1 HALLELUJA! Całym sercem sławię BOGA w zborze prawych i w zgromadzeniu.

2 Wielkie są dzieła WIEKUISTEGO, odpowiednie do wszystkich swoich przeznaczeń.

3 Świetne i okazałe jest Jego dzieło, a Jego sprawiedliwość trwa na wieki.

4 Litościwy i miłosierny BÓG ustanowił pamiątkę Swoich cudów.

5 Dał pożywienie Swym czcicielom; wiecznie pamięta o Swym przymierzu.

6 Wyjawił Swojemu ludowi potęgę Swoich czynów, kiedy dał im dziedzictwo pogan.

7 Prawda i sprawiedliwość to sprawy Jego rąk; nieodmienne są wszystkie Jego przykazania.

8 Utwierdzone na zawsze, na wieki, spełnione w prawdzie i prostocie.

9 Swemu ludowi zesłał wyzwolenie, ustanowił Swoje przymierze na wieki; święte oraz wspaniałe Jego Imię.

10 Początkiem mądrości jest bojaźń WIEKUISTEGO, dobra myśl u wszystkich, którzy je spełniają. A Jego chwała trwa na wieki.

1 HALLELUJA! Szczęśliwy mąż, który się boi WIEKUISTEGO, i wielce sobie upodobał w Jego przykazaniach.

2 Jego ród będzie potężnym na ziemi; pokolenie tych, co są odpowiedni będzie błogosławione.

3 W jego domu dostatek i bogactwo, a jego sprawiedliwość trwa na wieki.

4 Tym odpowiednim światło będzie świecić w ciemności litościwemu, miłosiernemu, sprawiedliwemu.

5 Szczęśliwy mąż miłosierny i uczynny; ten, który według Prawa urządza swoje sprawy.

6 Bo nigdy się nie potknie, w wiecznej pamięci będzie sprawiedliwy.

7 Przed złą wieścią się nie zatrwoży, bowiem spokojne jest jego serce i ufne względem BOGA.

8 Jego serce jest niewzruszone, nie zna obawy, aż do napojenia się widokiem swych ciemięzców.

9 Szczodrze daje ubogim, jego róg rośnie w sławę, a jego sprawiedliwość trwa na wieki.

10 Widzi to niegodziwy i się złości, zgrzyta zębami i ginie; znika pragnienie nieprawych.

1 HALLELUJA! Słudzy chwalcie WIEKUISTEGO, chwalcie Imię WIEKUISTEGO.

2 Niech będzie wysławione Imię WIEKUISTEGO od dzisiaj aż na wieki.

3 Od wschodu słońca aż do zachodu chwalone jest Imię BOGA.

4 WIEKUISTY jest wywyższony pomiędzy wszystkimi narodami i nad niebiosa Jego chwała.

5 Któż jak WIEKUISTY, nasz Bóg, co zasiada wysoko

6 i zniża się, aby spojrzeć; który na niebie i na ziemi?

7 Żebrzącego podnosi z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci,

8 by go posadzić obok możnych, obok możnych Swojego ludu;

9 niepłodną domu sadza jako matkę, która cieszy się dziećmi. HALLELUJA!

1 Kiedy Israel wychodził z Micraim, dom Jakóba spośród ludu obcej mowy,

2 stał się Jehuda Jego uświęconym, a Israel Jego władzą.

3 Widziało to morze i uciekło. Jarden cofnął się wstecz.

4 Góry podskakiwały jak barany, pagórki jak jagnięta.

5 Co ci to morze, że uciekasz? Jardenie, że się cofasz wstecz?

6 Góry, że podskakujecie jak barany? Pagórki niby jagnięta?

7 Drżysz ziemio przed obliczem Pana, przed obliczem Boga Jakóba,

8 który przemienia skałę w jezioro, a krzemień w źródło wód.

1 Nie nam, o WIEKUISTY, nie nam, ale Twojemu Imieniu daj chwałę; ze względu na Twoją łaskę i Twą prawdę.

2 Czemu mają mówić poganie: Gdzie ich Bóg?

3 A nasz Bóg jest w niebiosach; wszystko co zechciał, to uczynił.

4 Ich posągi to srebro i złoto dzieło rąk ludzkich.

5 Mają usta, a nie mówią; oczy, a nie widzą;

6 mają uszy, a nie słyszą; mają nozdrza, a nie czują.

7 Ich ręce nie dotykają, ich nogi nie stąpają, nie odzywają się swoim gardłem.

8 Takimi niech będą ich wytwórcy i wszyscy, co im ufają.

9 Israelu ufaj WIEKUISTEMU! On jest ich pomocą i tarczą.

10 Domu Aarona ufaj WIEKUISTEMU; On jest ich pomocą i tarczą.

11 Bogobojni ufajcie WIEKUISTEMU; On jest ich pomocą i tarczą.

12 WIEKUISTY, który o nas pamięta pobłogosławi; pobłogosławi dom Israela, pobłogosławi dom Aarona.

13 Pobłogosławi tych, co się boją WIEKUISTEGO, tak małych, jak i wielkich.

14 WIEKUISTY was rozmnoży, was oraz waszych synów.

15 Wy jesteście błogosławieni od BOGA Stwórcy Nieba i ziemi.

16 Niebiosa, niebiosa są dla WIEKUISTEGO, a ziemię dał synom Adama.

17 Nie chwalą WIEKUISTEGO umarli, ani wszyscy co zstępują do Krainy Umarłych.

18 Ale my będziemy wielbić PANA, odtąd aż na wieki. HALLELUJA!

1 Miłuję, dlatego, że WIEKUISTY wysłuchał mój głos oraz moje błagania,

2 że skłonił ku mnie Swe ucho; oto będę Go wzywał dopóki moje dni.

3 Ogarnęły mnie bóle śmierci, nawiedziły mnie męczarnie grobu, ucisk i smutek mnie dościgły.

4 Ale wzywałem Imię WIEKUISTEGO: Zechciej BOŻE i ocal moją duszę.

5 WIEKUISTY jest litościwy i sprawiedliwy, nasz Bóg jest miłosierny.

6 WIEKUISTY strzeże prostodusznych; byłem biedny, a wspomógł mnie.

7 Wróć moja duszo do swojego spokoju, bo BÓG się ulitował nad tobą.

8 Wybawił moją duszę od śmierci, moje oko od łez, a moją nogę od upadku.

9 Będę chodził przed WIEKUISTYM w Krainach Życia.

10 Wierzyłem, kiedy wołałem: Jak bardzo jestem biedny.

11 W mojej trwodze powiedziałem: Wszyscy ludzie są zawodni.

12 Czym odwdzięczę się WIEKUISTEMU za wszystkie dobrodziejstwa względem mnie?

13 Podniosę czarę zbawienia i będę wzywał Imienia BOGA.

14 Spełnię BOGU me śluby, wobec całego Jego ludu.

15 Drogą jest w oczach BOGA śmierć Jego świętych.

16 O WIEKUISTY, ja przecież jestem Twoim sługą, synem Twej służebnicy, bo rozwiązałeś moje pęta.

17 Tobie składam dziękczynną ofiarę oraz wzywam Imienia BOGA.

18 Moje śluby spełniam BOGU wobec całego Jego ludu.

19 W przedsionkach domu WIEKUISTEGO, w twoim wnętrzu, Jeruszalaim. HALLELUJA!

1 Chwalcie WIEKUISTEGO wszystkie narody, sławcie Go wszystkie plemiona;

2 bo nad nami przemożna Jego łaska, a prawda WIEKUISTEGO na wieki. HALLELUJA!