Nowa Biblia Gdaลska (NBG)
1 Pieśń pielgrzymia. Szczęśliwy każdy, kto się boi WIEKUISTEGO, kto chodzi Jego drogami.
2 Kiedy spożywasz pracę twoich rąk jesteś szczęśliwy i jest ci błogo.
3 Twoja żona jakby bujna winorośl w obrębie twojego domu; twoi synowie jakby różdżki oliwne wkoło twego stołu.
4 Tak oto jest błogosławiony mąż, który się boi WIEKUISTEGO.
5 Niech ci WIEKUISTY błogosławi z Cyonu; obyś oglądał szczęście Jeruszalaim po wszystkie dni twego życia.
6 Obyś oglądał dzieci twoich dzieci. Pokój w Israelu.
1 Pieśń pielgrzymia. Wielce mnie gnębili od mojej młodości niech to powie Israel.
2 Wielce mnie gnębili od mojej młodości, lecz mnie nie zmogli.
3 Oracze orali po mym grzbiecie i wydłużali swe bruzdy.
4 Lecz sprawiedliwy BÓG rozciął więzy niegodziwych.
5 Zawstydzą się i pierzchną wszyscy wrogowie Cyonu.
6 Będą jak porost dachów, który zanim wyrośnie usycha.
7 Żeniec nie napełnia nim swojej garści, ani swej poły ten, który wiąże snopy.
8 Ani przechodnie nie mówią: Z wami jest błogosławieństwo WIEKUISTEGO, sławimy was w Imię WIEKUISTEGO.
1 Pieśń pielgrzymia. WIEKUISTY, wzywam Cię z głębin.
2 Panie, wysłuchaj mojego głosu; oby Twoje uszy były skłonione na głos mojego błagania.
3 WIEKUISTY! Jeżeli zapamiętasz winy, Panie, któż się ostoi?
4 Ale u Ciebie jest przebaczenie, aby się Ciebie obawiano.
5 Ufam WIEKUISTEMU, ufa Mu moja dusza i wypatruję Jego słowa.
6 Moja dusza bardziej wypatruje Boga niż oddział warty poranku; tak, niż warta poranku.
7 Israelu, wypatruj WIEKUISTEGO, bo u WIEKUISTEGO jest łaska i u Niego jest wielkie wykupienie.
8 On wykupi Israela ze wszystkich jego win.
1 Pieśń pielgrzymia Dawida. WIEKUISTY, nie wynosiło się moje serce, nie wywyższały się moje oczy, ani nie marzyłem o rzeczach wyższych i dla mnie niedościgłych.
2 Czyż nie koiłem oraz nie uciszałem mojej duszy, podobnie jak niemowlę przy swojej matce; bo jak niemowlę jest we mnie moja dusza.
3 Od dziś i na wieki oczekuj WIEKUISTEGO, Israelu.
1 Pieśń pielgrzymia. WIEKUISTY, pamiętaj Dawidowi wszystkie jego utrapienia.
2 Jak złożył przysięgę BOGU i ślubował Mocarzowi Jakóba:
3 Nie wejdę do przybytku mego domu, nie wstąpię na posłanie mego łoża,
4 nie użyczę snu moim oczom, a mym powiekom drzemania,
5 dopóki nie znajdę miejsca dla BOGA, siedziby dla Mocarza Jakóba.
6 Oto słyszeliśmy o niej w Efrata i znaleźliśmy ją na błoniach Jaar.
7 Wejdźmy do Jego Przybytków, ukorzmy się u podnóżka Jego stóp.
8 Zstąp WIEKUISTY do miejsca Twojego spoczynku, Ty i Arka Twojego Majestatu.
9 Twoi kapłani odzieją się sprawiedliwością, a Twoi święci się uradują.
10 Z powodu Twojego sługi Dawida, nie odtrącaj oblicza Twojego pomazańca.
11 BÓG w prawdzie zaprzysiągł Dawidowi i się nie cofnie od niej: Z owocu twojego życia wyniosę na twój tron.
12 Jeśli twoi synowie będą przestrzegać Mojego przymierza oraz tego świadectwa, którego ich nauczam, także ich synowie będą na wieki zasiadać na twoim tronie.
13 Bowiem BÓG wybrał Cyon, upodobał go Sobie na Swą siedzibę, mówiąc:
14 To jest mój spoczynek na wieki, tu zasiądę, bo go Sobie upodobałem.
15 Jego płodom pobłogosławię, jego biednych nasycę chlebem,
16 jego kapłanów oblekę zbawieniem, a jego święci będą się cieszyć.
17 Tam dam wzrosnąć wierzchołkowi Dawida, przygotuję pochodnię Mojemu Pomazańcowi.
18 Jego wrogów okryje hańba, a na Nim będzie błyszczeć Jego korona.
1 Pieśń pielgrzymia Dawida. O, jak jest pięknie i miło, kiedy bracia zgodnie przebywają.
2 To jak najwyborniejszy olej na głowie, co spływa na brodę, na brodę Ahrona; który spływa na skraj jego szat.
3 Jakby rosa Hermonu, co spada na góry Cyonu; gdyż tam WIEKUISTY ustanawia błogosławieństwo oraz życie na wieki.
1 Pieśń pielgrzymia. Wysławiajcie WIEKUISTEGO, wszyscy słudzy WIEKUISTEGO, co stajecie po nocach w Domu WIEKUISTEGO.
2 Wznieście wasze ręce ku Świątyni i sławcie WIEKUISTEGO.
3 Niech ci WIEKUISTY – twórca Nieba i ziemi, pobłogosławi z Cyonu.
1 HALLELUJA! Chwalcie Imię WIEKUISTEGO; słudzy chwalcie WIEKUISTEGO.
2 Wy, którzy stoicie w Domu WIEKUISTEGO, w przedsionkach domu naszego Boga.
3 HALELUJA! Bo WIEKUISTY jest doskonałym; śpiewajcie Jego Imieniu, bo jest miłe.
4 Gdyż WIEKUISTY wybrał sobie Jakóba, Israela na Swoją drogocenną własność.
5 Zaiste, ja wiem, że WIEKUISTY jest wielkim, i nasz Pan ponad wszystkich bogów.
6 WIEKUISTY czyni wszystko, co chce na niebie, na ziemi, w morzach oraz we wszystkich głębinach.
7 Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.
8 Ten, który poraził pierworodne w Micraim – od człowieka, aż do bydlęcia.
9 Pośród ciebie, Micraimie, zesłał znaki i cuda na faraona oraz na wszystkie jego sługi.
10 On poraził liczne narody i pobił potężnych królów.
11 Sychona króla Amorei, Oga króla Baszanu, oraz wszystkie królestwa Kanaanu.
12 I oddał ich kraj na dziedzictwo, na dziedzictwo Swojemu ludowi Israelowi.
13 WIEKUISTY, Twe Imię trwa na wieki; WIEKUISTY, pamięć o Tobie od pokolenia do pokolenia.
14 Gdyż BÓG wymierza sprawiedliwość Swojemu narodowi, a nad Swoimi sługami się lituje.
15 Posągi pogan srebro i złoto, te są dziełami rąk ludzkich.
16 Mają usta a nie mówią; mają oczy a nie widzą;
17 mają uszy a nie słyszą i nie mają tchnienia w swych ustach.
18 Niech jak one będą ich twórcy; każdy, kto im zaufał.
19 Domu Israela sławcie WIEKUISTEGO; bogobojni sławcie WIEKUISTEGO.
20 Domu Lewiego sławcie WIEKUISTEGO; bogobojni sławcie WIEKUISTEGO.
21 Niech będzie sławionym WIEKUISTY z Cyonu, który przebywa w Jeruszalaim. HALLELUJA!
1 Chwalcie WIEKUISTEGO, bo jest dobry, bowiem na wieki Jego łaska.
2 Chwalcie BOGA nad bogami, bowiem na wieki Jego łaska.
3 Chwalcie Pana nad panami, bowiem na wieki Jego łaska.
4 Tego, co zdziałał wielkie cuda, bowiem na wieki Jego łaska.
5 Który w mądrości stworzył nieba, bowiem na wieki Jego łaska.
6 Co rozpostarł ziemię na wodach, bowiem na wieki Jego łaska.
7 Co stworzył wielkie światła, bowiem na wieki Jego łaska.
8 Słońce, by panowało we dnie, bowiem na wieki Jego łaska.
9 Księżyc i gwiazdy, by panowały w nocy; bowiem na wieki Jego łaska.
10 Który poraził w Micraim jego pierworodnych; bowiem na wieki Jego łaska.
11 I spośród nich wyprowadził Israela, bowiem na wieki Jego łaska.
12 Potężną ręką i podniesionym ramieniem; bowiem na wieki Jego łaska.
13 Co rozdzielił na części morze Sitowia; bowiem na wieki Jego łaska.
14 I jego środkiem poprowadził Israel; bowiem na wieki Jego łaska.
15 A faraona i jego wojsko pogrążył w morzu Sitowia; bowiem na wieki Jego łaska.
16 Tego, co prowadził Swój lud po puszczy; bowiem na wieki Jego łaska.
17 Który poraził wielkich królów; bowiem na wieki Jego łaska.
18 I pobił potężnych królów; bowiem na wieki Jego łaska.
19 Sychona króla Amorei; bowiem na wieki Jego łaska.
20 Oga króla Baszanu; bowiem na wieki Jego łaska.
21 I oddał ich kraj na dziedzictwo; bowiem na wieki Jego łaska.
22 Na dziedzictwo Swojemu słudze Israelowi; bowiem na wieki Jego łaska.
23 Który pamiętał o nas w naszym poniżeniu; bowiem na wieki Jego łaska.
24 I wydarł nas od naszych ciemięzców; bowiem na wieki Jego łaska.
25 Temu, co daje chleb wszelkiej cielesnej naturze bowiem na wieki Jego łaska.
26 Chwalcie Boga niebios; bowiem na wieki Jego łaska.
1 Nad rzekami Babelu, tam siedzieliśmy płacząc i wspominając Cyon.
2 W nim na wierzbach zawieszaliśmy nasze lutnie.
3 Tam zaborcy domagali się od nas słów pieśni, a nasi gnębiciele radości. Zaśpiewajcie nam jakąś z pieśni Cyonu.
4 Jakże my mamy śpiewać pieśń WIEKUISTEGO na obcej ziemi?
5 Jeżeli cię zapomnę, Jeruszalaim, niech zdrętwieje moja prawica.
6 Niech mój język przylgnie do mego podniebienia, jeślibym nie pamiętał o tobie, jeślibym nie postawił Jeruszalaim na przedzie mojej radości.
7 WIEKUISTY, pamiętaj synom Edomu dzień Jeruszalaim; tym, co wołali: Burzcie, burzcie aż do jej fundamentów.
8 O, córko Babelu, ty będziesz spustoszona; szczęśliwy, kto ci zrównoważy odpłatę, którą nam zapłaciłaś.
9 Szczęśliwy kto pochwyci i roztrąci o skałę twoje dzieci.