Nowa Biblia Gdaล„ska (NBG)

1 Pieśń Dawida. Sławię Cię z całego serca, śpiewam Ci wobec bogów.

2 Korzę się przed Twym świętym Przybytkiem, wysławiam Twoje Imię za Twą łaskę oraz za Twoją prawdę, bo wyniosłeś Twe Imię i Twoje Słowo nade wszystko.

3 W dzień, kiedy Cię wzywałem wysłuchałeś mnie, mocą pokrzepiłeś mą duszę.

4 Będą Ci składać hołd, o WIEKUISTY, wszyscy królowie ziemi, bo usłyszeli wyroki z Twoich ust.

5 Będą śpiewać o drogach BOGA i jak wielkim jest majestat BOGA.

6 Gdyż WIEKUISTY przebywa wysoko, a uważa na poniżonych i z daleka rozpoznaje wyniosłego.

7 Gdy będę chodził wśród niedoli dasz mi żyć, na przekór moim wrogom podasz mi Twoją rękę i mnie wspomoże Twa prawica.

8 BÓG tego dla mnie dokona. WIEKUISTY, Twoja łaska na wieki, nie zaniechaj dzieł Twoich rąk.

1 Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida. WIEKUISTY, Ty mnie zbadałeś i znasz.

2 Ty znasz mój odpoczynek, moje wstawanie i z daleka rozumiesz mą myśl.

3 Ty wyśledziłeś mój chód, moje leżenie i uważasz na wszystkie me drogi.

4 Bo zanim wyraz pojawi się na mym języku, WIEKUISTY, Ty już go cały znasz.

5 Ze wszystkich stron mnie opasałeś i położyłeś na mnie Twoją dłoń.

6 Niedościgłym jest dla mnie tego zrozumienie, i tak wzniosłe, że temu nie podołam.

7 Dokąd ujdę przed Twoim Duchem; dokąd się schronię przed Twym obliczem?

8 Gdybym się wzniósł ku niebu Ty tam jesteś; gdybym sobie usłał w Krainie Umarłych jesteś tuż.

9 Gdybym wziął skrzydła jutrzenki i spoczął na krańcu morza

10 nawet tam zaprowadzi mnie Twoja ręka i ujmie Twoja prawica.

11 A gdybym powiedział: Przecież ukryje mnie ciemność – i nocą stanie się światło wokół mnie.

12 Bo ciemność nie zaciemnia przed Tobą, a noc jaśnieje jak dzień; ciemność jest dla Ciebie jak światło.

13 Ty ukształtowałeś moje nerki, uformowałeś mnie w łonie mej matki.

14 Sławię Cię, bo jestem dziwnie cudowny; cudowne są Twoje twory, a moja dusza dobrze to poznaje.

15 Moja istota nie była tajna przed Tobą, kiedy się tworzyłem w skrytości, zawiązywałem się w dolnej ziemi.

16 Twoje oczy widziały mój zarodek; a w Twej księdze, gdzie są zapisane wszystkie przyszłe przeznaczenia, i dla niego było jedno wśród nich.

17 Jak cenne były dla mnie Twe zamysły, Boże, i jak potężna ich liczba.

18 Gdybym je zliczył byłyby liczniejsze od piasku; powstałem oraz wciąż jestem z Tobą.

19 Gdybyś zgładził, Boże, niegodziwego; wara ode mnie mężom krwawym.

20 Tym, co wzywają Cię dla zbrodni, wzywają dla fałszu – Twoich wrogów.

21 Czyż tych, którzy Cię nienawidzą, WIEKUISTY, i ja nie mam w nienawiści, i czy nie brzydzę się Twoimi przeciwnikami?

22 Znienawidziłem ich całą nienawiścią; są mi wrogami.

23 Doświadcz mnie, Boże, poznaj moje serce, wypróbuj mnie i poznaj moje myśli.

24 Patrz, czy jest we mnie droga przekory, i po drodze wieczności mnie prowadź.

1 Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida.

2 Wybaw mnie, WIEKUISTY, od człowieka złego; ochroń mnie od męża bezprawia.

3 Od tych, co zamyślają złe w ich sercu i wszczynają walki co dnia.

4 Jak wąż ostrzą swoje języki, jad żmii pod ich wargami. Sela.

5 Uchowaj mnie, WIEKUISTY, od rąk niegodziwca; ochroń mnie od męża bezprawia; od tych, co obmyślili by zachwiać moje kroki.

6 Dumni ukryli na mnie sidła i powrozy, rozciągnęli sieci nad ścieżką, zastawili na mnie zasadzki. Sela.

7 Powiedziałem do WIEKUISTEGO: Ty jesteś moim Bogiem; WIEKUISTY, wysłuchaj głosu mego błagania.

8 WIEKUISTY, Panie, twierdzo mojego zbawienia, który osłaniasz moją głowę w dzień boju.

9 Nie spełniaj, BOŻE, życzeń niegodziwego, nie urzeczywistniaj jego zamysłów; niech oni nie triumfują. Sela.

10 Niech głowy tych, co mnie obstępują pokryje niecność ich warg.

11 Niech spadną na nich rozżarzone węgle; strąć ich w ogień, w przepaście, by nie powstali.

12 Niech się nie utrzyma na ziemi oszczerca, mąż bezprawia; niech go ściga zło aż do upadku.

13 Wiem, że BÓG sprawi oddzielenie żebrzącemu oraz sprawę sądową ubogim.

14 Zaprawdę, sprawiedliwi będą wysławiać Twoje Imię; przed Twym obliczem zasiądą prawi.

1 Pieśń Dawida. Wzywam Cię, WIEKUISTY, pospiesz do mnie; kiedy Cię wzywam słuchaj mojego głosu.

2 Niech ma modlitwa stanie się kadzidłem przed Twym obliczem, a wzniesienie mej dłoni jak wieczorna ofiara.

3 Zwróć uwagę, WIEKUISTY, na moje usta, strzeż poruszenia moich warg.

4 Nie daj wypaczyć mojego serca ku złej rzeczy, bym nie popełniał niegodziwych czynów względem ludzi czyniących zło, i nie zwalczał ich ulubieńców.

5 Niech mnie uderzy Sprawiedliwy gdyż to jest łaską, niech mnie zgromi; gdy mnie karci to jest olejem na moją głowę, gdyż pomimo ich krzywd, jeszcze płynie moja modlitwa.

6 Ich sędziowie ustąpili przy skale i usłuchali moich słów, ponieważ były im miłe.

7 Jakby ktoś kopał oraz rozdzierał ziemię, tak nad skrajem Krainy Umarłych rozrzucone są nasze kości.

8 Dlatego do Ciebie, Panie, WIEKUISTY, wznoszą się moje oczy, Tobie ufam nie obnażaj mej duszy.

9 Ustrzeż mnie od sideł, co na mnie zastawili i od zasadzek złoczyńców.

10 Niech niegodziwi razem wpadną we własne sieci, kiedy ja je ominę.

1 Dumanie Dawida; modlitwa, kiedy pozostawał w jaskini.

2 Moim głosem wołam do BOGA, moim głosem błagam WIEKUISTEGO.

3 Przed Nim wylewam mój żal; przed Nim moją niedolę wypowiadam.

4 Gdy zwątpił we mnie mój duch a Ty znasz moją ścieżkę na drodze, którą chodzę ukryli na mnie sidła.

5 Spójrz na prawo i zobacz nie ma tego, kto by mnie znał; znikło dla mnie schronienie, nikt nie pyta o moją duszę.

6 Wołam do Ciebie, WIEKUISTY, mówiąc: Ty jesteś moją ucieczką, moim udziałem w Krainie Życia.

7 Zwróć uwagę na moje błaganie, bo jestem bardzo biedny; ocal mnie od mych prześladowców, bo są silniejsi ode mnie.

8 Wyprowadź z zamknięcia mą duszę, bym sławił Twoje Imię; będą się mną chlubić sprawiedliwi, gdy się nade mną zmiłujesz.

1 Pieśń Dawida. WIEKUISTY, wysłuchaj moją modlitwę; nakłoń ucha ku mojemu błaganiu i mi odpowiedz w Twojej prawdzie oraz sprawiedliwości.

2 Nie chodź na sąd z Twoim sługą, gdyż przed Tobą, nikt z żyjących nie okaże się sprawiedliwym.

3 Gdyż wróg ściga mą duszę, do ziemi przygniata moje życie; wtrącił mnie w ciemnice, tak jak od dawna umarłych.

4 Więc wątpił we mnie mój duch, osłupiało me serce w moim wnętrzu.

5 Wspominam dawne dni, rozważam wszystkie Twoje czyny, rozmyślam o dziele Twoich rąk.

6 Do Ciebie wyciągam me ręce; moja dusza jest jak spragniona ziemia, która się zwraca ku Tobie.

7 Pospiesz, wysłuchaj mnie, WIEKUISTY, bowiem mój duch zanika; nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, bo byłbym podobny do zstępujących do grobu.

8 Rankiem zwiastuj mi Twoją łaskę, gdyż Tobie zaufałem; Wskaż mi drogę, którą mam iść, bo do Ciebie wznoszę mą duszę.

9 Ocal mnie od mych wrogów, WIEKUISTY, bo ja się chronię do Ciebie.

10 Naucz mnie spełniać Twoją wolę, ponieważ Ty jesteś moim Bogiem; Twój doskonały Duch niechaj mnie poprowadzi po wyrównanej ziemi.

11 Dla Twojego Imienia, WIEKUISTY, zachowasz moje życie; w Twojej sprawiedliwości wyprowadzisz z niedoli moją duszę.

12 W Twojej łasce wytracisz moich wrogów, zgubisz wszystkich ciemięzców mojej duszy, gdyż ja jestem Twym sługą.

1 Pieśń Dawida. Wysławiony WIEKUISTY, moja Skała, który zaprawia moje ręce do walki, a moje palce do boju.

2 Mój Dobroczyńca, moja Warownia, moja Obrona, mój Zbawca i moja Tarcza; Nim się osłaniam, On poddał pode mnie mój naród.

3 WIEKUISTY, czym jest człowiek, że na niego uważasz i syn człowieka, że go cenisz?

4 Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

5 WIEKUISTY, skłoń Twe niebiosa i zstąp, dotknij gór niechaj zadymią.

6 Zabłyśnij błyskawicą i ich rozprosz, spuść Twoje strzały i ich poraź.

7 Spuść z wysokości Twoją rękę i mnie wybaw; ocal z wielkich powodzi oraz z ręki synów obczyzny;

8 tych, których usta mówią fałsz i których prawica jest zawodną prawicą.

9 Boże, zaśpiewam Ci nową pieśń, zanucę Ci przy lutni dziesięciostrunnej.

10 Tobie, który dajesz zwycięstwo królom i który wybawiłeś od srogiego miecza Twojego sługę Dawida.

11 Wybaw i ocal mnie z ręki synów obczyzny; tych, których usta mówią fałsz i których prawica jest zawodną prawicą.

12 Aby nasi synowie byli jak latorośle, co są pielęgnowane w młodości; a nasze córki były jak rzeźby wyciosane na przedzie pałacu.

13 By nasze stodoły były pełne i starczyło od zbioru do zbioru; a na naszych błoniach nasze trzody, w tysiącach i wydające tysiące.

14 By nasze byki były objuczone i ani szkoda, ani strata, ani krzyk, nie znalazły się na naszych ulicach.

15 Szczęśliwy naród, któremu się tak dzieje; szczęśliwy naród, którego Bogiem jest WIEKUISTY.

1 Hymn Dawida. Wynoszę Cię, Boże mój i Królu, na wieki wieków będę wysławiał Twoje Imię.

2 Wychwalam Cię każdego dnia, na wieki wieków będę wysławiał Twoje Imię.

3 WIEKUISTY jest wielki i wielce sławiony, a Jego wielkość nie ma granic.

4 Pokolenie niechaj wychwala pokoleniu Twoje dzieła i rozpowiada Twoją wszechmoc.

5 Rozpamiętuję blask chwały Twojego majestatu i sprawy Twoich cudów.

6 O Twej wielkości rozpowiem, zatem będą opiewać potęgę Twoich wspaniałych czynów.

7 Rozgłoszą pamięć Twej wielkiej dobroci, zatem będą opiewać Twoją sprawiedliwość.

8 Litościwy i miłosierny jest BÓG, nieskory do gniewu i wielki łaską.

9 WIEKUISTY jest dobry dla wszystkich, a Jego miłosierdzie nad wszystkimi Jego tworami.

10 Sławią Cię, WIEKUISTY, wszystkie Twoje twory, a Twoi święci Cię wychwalają.

11 Rozpowiadają chwałę Twojego królestwa i rozgłaszają Twą potęgę.

12 Aby zwiastować synom ludzkim Twą moc i chwałę blasku Twojego królestwa.

13 Twoje królestwo królestwem wszechświatów, a Twoje panowanie na wieczność.

14 WIEKUISTY wspiera wszystkich, co upadają i podnosi wszystkich zgnębionych.

15 Wypatrują Cię oczy wszystkich, a Ty dajesz im pożywienie w swoim czasie.

16 Otwierasz Twoją rękę i co żyje, wszystko nasycasz do woli.

17 WIEKUISTY jest sprawiedliwy na wszystkich Swoich drogach oraz łaskawy we wszystkich Swoich czynach.

18 WIEKUISTY jest bliski wszystkim, którzy Go wzywają; każdemu, kto szczerze Go wzywa.

19 Spełnia życzenia Swoich bogobojnych, słucha ich wołania i im pomaga.

20 WIEKUISTY strzeże wszystkich, którzy Go miłują, a tępi wszystkich niegodziwych.

21 Niech moje usta głoszą chwałę WIEKUISTEGO, a wszelka cielesna natura wysławia na wieki wieków Jego święte Imię.

1 HALLELUJA! Chwal duszo moja WIEKUISTEGO.

2 Będę chwalił BOGA dopóki jestem żywy, będę Go wysławiał dopóki jest mój czas.

3 Nie polegajcie na możnych; ani na synu człowieka, u którego nie ma pomocy

4 Jego duch ujdzie, a on wróci do swojego prochu; w ów dzień znikną jego zamysły.

5 Szczęśliwy ten, którego pomocą jest Bóg Jakóba, którego nadzieja w WIEKUISTYM, jego prawdziwym Bogu.

6 On stworzył Niebo, ziemię, morza i wszystko co w nich jest; On pilnuje prawdy na wieki.

7 Pokrzywdzonym wymierza sprawiedliwość, łaknącym daje chleb oraz wyzwala uwięzionych.

8 WIEKUISTY, który otwiera oczy ociemniałych; WIEKUISTY, który podnosi poniżonych; WIEKUISTY, który miłuje prawych.

9 WIEKUISTY obrońca przybyszów, co sierotę i wdowę wspiera, a gubi drogę niegodziwych.

10 WIEKUISTY króluje na wieki, twój Bóg, Cyonie, z pokolenia w pokolenie. HALLELUJA!

1 Chwalcie WIEKUISTEGO, bo jest dobry; śpiewajcie naszemu Bogu, bo jest miły oraz przystoi Mu chwała.

2 WIEKUISTY buduje Jeruszalaim, zgromadza rozproszonych Israela.

3 Uzdrawia skruszone serca i opatruje ich rany.

4 Wyznacza liczbę gwiazd i wszystkim nadaje imiona.

5 Nasz Pan jest wielki i wszechmocny, Jego mądrość jest nieskończona.

6 WIEKUISTY pokrzepia pokornych, a do ziemi poniża niegodziwych.

7 Zawtórujecie WIEKUISTEMU dziękczynieniem, zaśpiewajcie naszemu Bogu przy udziale cytry.

8 Temu, co pokrywa niebo chmurami, dla ziemi przygotowuje deszcz, rozplenia trawę po górach.

9 Co daje bydłu pokarm; i rodowi kruka, o co woła.

10 Nie kocha się w mocy konia, ani nie ma upodobania w biodrach męża.

11 WIEKUISTY upodobał sobie Swoich czcicieli; tych, co ufają Jego miłosierdziu.

12 Jeruszalaim wysławiaj WIEKUISTEGO; Cyonie chwal twego Boga.

13 On umacnia zawory twoich bram, błogosławi twoim synom wśród ciebie.

14 Ustanawia pokój w twych granicach, nasyca cię obfitością ziarna.

15 On zsyła swoje Słowo na ziemię i szybko mknie Jego rozkaz.

16 Spuszcza śnieg jak wełnę, a szron rozsypuje jak popiół.

17 Rzuca Swój lód bryłkami; kto się ostoi przed Jego mrozem?

18 Posyła Swoje Słowo i je roztapia; wieje Swym wiatrem i leją się wody.

19 Swoje Słowo objawił Jakóbowi, swe ustawy i sądy Israelowi.

20 Nie uczynił tak wszystkim ludom, więc nie poznały jego sądów. HALLELUJA!