Nowa Biblia Gdaล„ska (NBG)

1 Menasze, gdy zakrólował, miał dwanaście lat; a panował w Jeruszalaim pięćdziesiąt pięć lat.

2 Czynił on zło przed oczyma WIEKUISTEGO, według obrzydliwości tych narodów, które WIEKUISTY wygnał przed obliczem synów Israela.

3 Bowiem znowu zbudował wyżyny, które poburzył Chiskjasz, jego ojciec; wystawił też ołtarze Baalom, nasadził gajów, i kłaniał się całemu zastępu niebios oraz mu służył.

4 Pobudował także ołtarze w domu WIEKUISTEGO, o którym WIEKUISTY powiedział: Moje Imię będzie w Jeruszalaim na wieki.

5 Nadto zbudował ołtarze całemu zastępowi niebios na dwóch dziedzińcach Domu WIEKUISTEGO.

6 On też przeprowadzał swych synów przez ogień w dolinie Ben Hinnom; wywoływał duchy, zajmował się wróżeniem, czarnoksięstwem, wyznaczał czarowników i radzących się duchów; czynił bardzo wiele złego przed oczyma WIEKUISTEGO, drażniąc Go.

7 Postawił także posąg bóstwa, który uczynił w Domu Boga, o którym Bóg powiedział do Dawida oraz do jego syna Salomona: W tym Domu oraz w Jeruszalaim, które wybrałem ze wszystkich pokoleń Israela, umieszczę Moje Imię na wieki.

8 I więcej nie dopuszczę ruszyć się nodze Israela z ziemi, którą wyznaczyłem waszym ojcom, by tylko strzegli i czynili według wszystkiego, co nakazałem; według całego Prawa, ustaw i sądów wydanych przez rękę Mojżesza.

9 Ale Menasze zwiódł Judę i obywateli Jeruszalaim, zatem się gorzej sprawowali niż narody, które WIEKUISTY zgładził przed obliczem synów Israela.

10 Bo choć WIEKUISTY mówił do Menaszy oraz do jego ludu, to nie słuchali.

11 Dlatego WIEKUISTY przyprowadził na nich dowódców wojska króla Aszuru, którzy złapali Menaszę w krzewie cierniowym, związali go dwoma łańcuchami oraz zaprowadzili do Babilonu.

12 Więc z powodu ucisku modlił się do WIEKUISTEGO, swego Boga i bardzo się ukorzył przed obliczem Boga swych przodków.

13 I Go prosił, a dał mu się uprosić oraz wysłuchał jego modlitwę; więc przywrócił go do Jeruszalaim na jego królestwo. Wtedy Menasze poznał, że sam WIEKUISTY jest prawdziwym Bogiem.

14 Potem zbudował mur wokół miasta Dawida, ku zachodniej stronie potoku Gichon, aż do wejścia do bramy Ryb, oraz otoczył murem Ofel, wyprowadzając go bardzo wysoko; ustanowił także dowódców wojska we wszystkich miastach obronnych w Judzie.

15 Nadto zniósł cudzych bogów i bałwana z Domu WIEKUISTEGO, jak i wszystkie ołtarze, które zbudował na górze Domu WIEKUISTEGO oraz w Jeruszalaim, po czym wyrzucił za miasto.

16 Naprawił też ołtarz WIEKUISTEGO oraz składał na nim dobrowolne i dziękczynne ofiary, nakazując Judzie, by służyli WIEKUISTEMU, Bogu Izraela.

17 Jednak lud składał jeszcze ofiary na wyżynach ale tylko WIEKUISTEMU, swemu Bogu.

18 A inne sprawy Menaszy, jego modlitwa do Boga oraz słowa widzących, którzy przemawiali do niego w Imię WIEKUISTEGO, Boga Israela, są w Księgach Królów Israela.

19 Zaś jego modlitwa, jak został wysłuchany; każdy jego grzech, przestępstwo oraz miejsca, na których pobudował wyżyny, wystawił święte gaje oraz bałwany, przedtem niż się ukorzył, oto są zapisane w księgach Chozaja.

20 Potem Menasze zasnął ze swoimi przodkami i pochowano go w jego miejscu zamieszkania; a zamiast niego królował Amon, jego syn.

21 Amon, gdy zakrólował miał dwadzieścia dwa lata, a panował dwa lata w Jeruszalaim.

22 Lecz czynił złe przed oczyma WIEKUISTEGO, jak to czynił Menasze, jego ojciec; bowiem Amon składał ofiary wszystkim bałwanom, których narobił jego ojciec Menasze i im służył.

23 I nie ukorzył się przed obliczem WIEKUISTEGO, jak się ukorzył jego ojciec Menasze; owszem, ten Amon więcej grzeszył.

24 Więc sprzysięgli się przeciw niemu jego słudzy i go zabili w jego domu.

25 Ale lud owej ziemi pobił wszystkich, co się sprzysięgli przeciwko królowi Amonowi; oraz lud ziemi zamiast niego ustanowił królem Jozjasza, jego syna.

1 Jozjasz, gdy zakrólował, miał osiem lat, a panował w Jeruszalaim trzydzieści jeden lat.

2 Ten czynił, co właściwe przed oczyma WIEKUISTEGO, chodząc drogami Dawida, swego przodka, i nie wychylał się ani na prawo, ani na lewo.

3 Gdyż ósmego roku swojego panowania, będąc jeszcze dzieckiem, zaczął szukać Boga swojego przodka Dawida, a dwunastego roku zaczął oczyszczać Judę i Jeruszalaim z wyżyn, święconych gajów, bałwanów, i rytych wizerunków.

4 Przed jego oczyma rozwalono ołtarze Baalów i ścięto słoneczne bałwany, co były na nich w górze; także połamał i zmiażdżył święcone gaje, ryte wizerunki oraz odlane obrazy, i w obecności osób, rozrzucił po grobach tych, co im składali ofiary.

5 Także kości pogańskich kapłanów popalił na ich ołtarzach, i oczyścił Judę oraz Jeruszalaim;

6 wraz z miastami Manaszy, Efraima i Szymeona aż do Naftalego, oraz ich okoliczne miecze.

7 Zatem zburzył ołtarze oraz święcone gaje, a bałwany rozbił na kawałki i pokruszył; porąbał wszystkie wizerunki w całej ziemi israelskiej, potem wrócił do Jeruszalaim.

8 A osiemnastego roku swojego panowania, kiedy oczyścił ziemię i Dom WIEKUISTEGO, posłał Szafana, syna Asaliasza; Masejasza, przełożonego miasta, i Joacha, syna Joachaza, kanclerza, by naprawiono Dom WIEKUISTEGO, jego Boga.

9 Ci przyszli do Chilkiasza, najwyższego kapłana i oddali pieniądze zniesione dla Domu Boga, które zebrali Lewici, stróże progu, od synów Menaszy, Efraima i wszystkich resztek israelskich, oraz od całego Judy i Benjamina, po czym wrócili do Jeruszalaim.

10 Więc oddali je w ręce rzemieślników, przełożonych nad robotą Domu WIEKUISTEGO, a oni je wydawali na robotników, którzy pracowali przy Domu WIEKUISTEGO, naprawiając oraz wzmacniając Dom.

11 Dawali je cieślom i murarzom na skupowanie ciosanego kamienia, drzewa do spajania oraz na piętra budynków, które zniszczyli królowie Judy.

12 Zaś owi mężowie byli solidnymi w tej pracy; a przełożonymi nad nimi byli: Jachat i Obadjasz, Lewici z synów Merariego, oraz Zacharjasz i Meszullam z synów Kehatha, którzy się wyróżniali; a każdy z Lewitów umiał grać na instrumentach muzycznych.

13 Również nad tragarzami oraz tymi, co przy każdej robocie doglądali robotników, byli z Lewitów pisarze, zwierzchnicy i stróże.

14 A kiedy wynosili pieniądze zniesione do Domu WIEKUISTEGO, kapłan Chilkiasz znalazł Zwoje Prawa WIEKUISTEGO, otrzymane przez rękę Mojżesza.

15 Wtedy Chilkiasz powiedział, mówiąc do pisarza Szafana: W Domu WIEKUISTEGO znalazłem Zwoje Prawa. I Chilkiasz oddał zwoje Szafanowi.

16 A Szafan przyniósł zwoje do króla; a przy tym oznajmił królowi, mówiąc: Wszystko, co powierzyłeś w rękę twych sług – oni wykonują;

17 bo zebrali pieniądze, które się znalazły w Domu WIEKUISTEGO i oddali je w ręce nadzorców i w ręce robotników.

18 Nadto pisarz Szafan oznajmił królowi, mówiąc: Kapłan Chilkiasz dał mi też zwoje; zatem Szafan czytał je przed królem.

19 A gdy król usłyszał słowa Prawa rozdarł swoje szaty.

20 I król nakazał Chilkiaszowi; Achikamowi, synowi Szafana; Abdonowi, synowi Michaji; pisarzowi Szafanowi i Asajaszowi, królewskiemu słudze, mówiąc:

21 Idźcie, radźcie się o mnie WIEKUISTEGO oraz o resztkę ludu w Israelu i Judzie z powodu słów tych zwojów, które zostały znalezione; bo wielki jest gniew WIEKUISTEGO, który zostanie na nas wylany; dlatego, że nasi ojcowie nie strzegli słowa WIEKUISTEGO, by czynić według wszystkiego, co jest napisane w tych zwojach.

22 Więc poszedł Chilkiasz i ci, co byli przy królu, do prorokini Chuldy, żony Szalluma, syna Tokhata, syna Chasry, stróża szat; a mieszkała ona w Jeruszalaim, po drugiej stronie miasta; po czym z nią o tym mówili.

23 A ona do nich powiedziała: Tak mówi WIEKUISTY, Bóg Israela: Powiedzcie mężowi, który was do mnie posłał:

24 Tak mówi WIEKUISTY: Oto, Ja przyprowadzę złe na to miejsce i na jego obywateli; wszystkie przekleństwa napisane w tych zwojach, które czytano przed królem Judy.

25 Dlatego, że Mnie opuścili oraz kadzili cudzym bogom, by mnie drażnić wszystkimi sprawami swoich rąk; dlatego na to miejsce wyleje się Mój gniew oraz nie będzie ugaszony.

26 Zaś w kierunku króla Judy, który was posłał do WIEKUISTEGO o radę, tak powiedzcie: Tak mówi WIEKUISTY, Bóg Israela, o słowach, które słyszałeś:

27 Ponieważ twoje serce zostało zmiękczone i skruszyłeś się przed obliczem Boga, słysząc Jego słowa przeciwko temu miejscu, i przeciwko jego obywatelom; skruszyłeś się przede Mną, rozdarłeś swoje szaty oraz płakałeś przede Mną, dlatego cię wysłuchałem, mówi WIEKUISTY.

28 Oto Ja cię dołączę do twoich przodków; będziesz włożony do twego grobu w pokoju, by twe oczy nie oglądały wszystkiego złego, które Ja przyprowadzę na to miejsce oraz na jego obywateli. Więc odnieśli to słowo królowi.

29 Wtedy król posłał i zgromadził wszystkich starszych Judy i Jeruszalaim.

30 I król wszedł do Domu WIEKUISTEGO wraz z wszystkimi mężami judzkimi, obywatelami Jeruszalaim, kapłanami, Lewitami i całym ludem, od wielkiego aż do małego, i czytał wszystkie słowa Zwojów Przymierza, które zostały znalezione w Domu WIEKUISTEGO, a wszyscy słuchali.

31 Potem król stojąc na swoim miejscu, uczynił zobowiązanie przed WIEKUISTYM, że będzie chodził za WIEKUISTYM oraz z całego swego serca i z całej swojej duszy strzegł Jego przykazań, Jego świadectw i Jego wyroków, pełniąc słowa tego Przymierza, które było napisane w tych zwojach.

32 I nakazał pozostawać w tym wszystkim, którzy byli znalezieni w Jeruszalaim i w Binjaminie; zatem obywatele Jeruszalaim czynili według Przymierza Boga Boga swych przodków.

33 Wtedy Jozjasz uprzątnął wszystkie obrzydliwości ze wszystkich krain synów Israela. I wszystkich, którzy się znajdowali w Israelu, przyprowadził do tego, by służyli WIEKUISTEMU, swemu Bogu. Po wszystkie jego dni nie odstąpili od WIEKUISTEGO, Boga swoich przodków.

1 Potem Jozjasz obchodził w Jeruszalaim Paschę WIEKUISTEGO; więc czternastego dnia, pierwszego miesiąca zabili ofiarę paschalną.

2 I ustanowił kapłanów do ich służby oraz ich przynaglił do posługi w Domu WIEKUISTEGO.

3 A Lewitom, którzy rozważnie uczyli całego Israela i byli poświęceni WIEKUISTEMU, powiedział: Postawcie świętą Skrzynię w Domu, który zbudował Salomon, syn Dawida, król Israela; nie będzie więcej ciężarem na waszych ramionach. Teraz służcie WIEKUISTEMU, waszemu Bogu oraz Jego israelskiemu ludowi.

4 Przygotujcie się według waszych domów ojców i według waszych przydziałów, jak je opisał Dawid, król Israela oraz jak je opisał Salomon, jego syn.

5 Zajmijcie stanowiska w Świątyni według przydziałów domów ojcowskich waszych braci z ludu i przydziału domu ojcowskiego Lewitów.

6 Zabijcie ofiarę paschalną i się uświęćcie oraz utwierdźcie braci waszych, czyniąc według słowa WIEKUISTEGO, otrzymanego z ręki Mojżesza.

7 Zatem Jozjasz dał synom ludu baranki z trzód i synów kóz; to wszystko na ofiary paschalne według tych, znalezionych w liczbie trzydzieści tysięcy; nadto trzy tysiące byków to było z królewskiego majątku.

8 Także jego książęta dobrowolnie dawali na ofiarę ludowi, kapłanom i Lewitom. Chilkia, Zacharjasz i Jechijel, przedni Domu Boga, oddali kapłanom na ofiary paschalne dwa tysiące sześćset drobnego bydła, i trzysta byków.

9 Nadto Konaniasz i Szemaja z Nathaneelem, jego bracia, oraz Chaszabiasz, Jejel, i Jozabad, przedniejsi z Lewitów, oddali innym Lewitom na ofiary paschalne pięć tysięcy pięćset byków.

10 Zatem kiedy przygotowali służbę, kapłani stanęli na swoich miejscach, a Lewici w swoich porządkach, według królewskiego nakazu.

11 I zabijali ofiary paschalne, a kapłani kropili krwią z ich ręki, zaś Lewici je rozbierali.

12 A całopalenie oddzielali, aby według podziałów domów ojcowskich dać je synom ludu na ofiarę WIEKUISTEMU, jak napisano w Księgach Mojżesza; potem i byki.

13 Ofiary paschalne piekli, według zwyczaju, w ogniu; a inne święte rzeczy gotowali w garnkach, kotłach i rondlach, i szybko rozdawali wszystkim synom ludu.

14 Potem nagotowali sobie i kapłanom. Bowiem kapłani, potomkowie Ahrona, składali całopalenia i łoje aż do nocy; dlatego Lewici gotowali sobie i kapłanom, potomkom Ahrona.

15 Także śpiewacy, potomkowie Asafa, stali w swoim porządku według nakazu Dawida, Asafa, Hemana i Jedutuna, królewskiego widzącego; a odźwierni przy każdej bramie, bo nie mogli odchodzić od ich służby; dlatego ich bracia, Lewici, gotowali i dla nich.

16 Zatem owego dnia została przygotowana cała służba WIEKUISTEGO dla obchodzenia Paschy i ofiarowania całopalenia na ołtarzu WIEKUISTEGO, według nakazu króla Jozjasza.

17 A synowie Israela ile ich się znalazło obchodzili owego czasu święto Paschy oraz przez siedem dni święto Przaśników.

18 Podobna Pascha nie była obchodzona w Israelu od dni proroka Samuela; ani żaden król israelski nie przygotował takiego święta Paschy, jakie przygotował Jozjasz i kapłani, Lewici, cała Juda oraz Israel – ci, co się dowiedzieli, i obywatele Jeruszalaim.

19 Tą Paschę obchodzono osiemnastego roku panowania Jozjasza.

20 A po tym wszystkim, gdy Jozjasz naprawił Dom, wyciągnął Neko, król Micraimu, aby nad rzeką Frat walczyć przeciwko Karkemisz; zaś Jozjasz wyjechał przeciw niemu.

21 Lecz on posłał do niego swoich posłów, mówiąc: Co ja mam z tobą, królu Judy? Dziś nie ciągnę przeciwko tobie, ale przeciw domowi, który ze mną walczy; zatem Bóg mi rozkazał, abym się pospieszył. Przestań walczyć z Bogiem, który jest ze mną, aby cię nie zabił.

22 Lecz Jozjasz nie odwrócił od niego swej twarzy; owszem, przebrał się, aby z nim walczyć; nie przestał na słowa Neka, które wyszły z ust Boga i przyciągnął, aby się z nim potykać na polu Megiddo.

23 Zatem strzelcy postrzelili króla Jozjasza. Wtedy król powiedział do swoich sług: Wyprowadźcie mnie z bitwy, bo jestem bardzo zraniony.

24 Więc jego słudzy przenieśli go z owego wozu i włożyli na drugi wóz, który miał; po czym odwieźli do Jeruszalaim. Tam umarł i pochowano go w grobach jego przodków; a cały lud Judy i Jeruszalaim płakał nad Jozjaszem.

25 Także Jeremjasz zaśpiewał pieśń żałobną nad Jozjaszem, którą po dziś dzień przypominają wszyscy śpiewacy i śpiewaczki w swoich lamentach o Jozjaszu; więc wprowadzili to za zwyczaj w Israelu i zapisano to w lamentach Jeremjasza.

26 A inne sprawy Jozjasza; jego dobroczynności, jak napisano w Prawie WIEKUISTEGO;

27 jego uczynki, pierwsze i następne są zapisane w Księgach Królów Israela i Judy.

1 Wtedy lud ziemi wziął Joachaza, syna Jozjasza i ustanowił go królem w Jeruszalaim, na miejscu jego ojca.

2 Joachaz, gdy zaczął królować, miał dwadzieścia trzy lata, a panował trzy miesiące w Jeruszalaim.

3 Bowiem król Micraimu usunął go z Jeruszalaim oraz nałożył karą na ową ziemię sto talentów srebra i talent złota.

4 I król Micraimu ustanowił królem nad Judą i Jeruszalaim jego brata Eliakima, po czym zamienił jego imię i nazwał go Jojakimem; zaś jego brata Joachaza, Neko wziął oraz zaprowadził do Micraim.

5 Jojakim, gdy zakrólował, miał dwadzieścia pięć lat, a panował jedenaście lat w Jeruszalaim; lecz czynił zło przed oczyma WIEKUISTEGO, swego Boga.

6 Więc wyciągnął przeciwko niemu Nabukadnecar, król Babelu i związał go dwoma miedzianymi łańcuchami, aby go zaprowadzić do Babelu.

7 Nabukadnecar zniósł także do Babelu naczynia Domu WIEKUISTEGO i oddał je do swego przybytku w Babelu.

8 A resztę spraw Jojakima, jego obrzydliwości, które czynił, i cokolwiek przy nim osiągnięto, to zapisano w Księgach Królów Israelskich i Judzkich. Więc zamiast niego, zakrólował jego syn – Jojakin.

9 Jojakin, gdy zakrólował miał osiem lat, a panował trzy miesiące i dziesięć dni w Jeruszalaim; i także czynił zło przed oczyma WIEKUISTEGO.

10 Potem, po roku, król Nabukadnecar posłał i kazał go przywieść do Babelu, wraz z kosztownym naczyniem Domu WIEKUISTEGO, a królem nad Judą i Jeruszalaim ustanowił jego brata Cydkjasza.

11 Cydkjasz miał dwadzieścia jeden lat, gdy zakrólował, a panował jedenaście lat w Jeruszalaim.

12 Lecz czynił zło przed oczyma WIEKUISTEGO, swego Boga, i nie był pokornym przed prorokiem Jeremjaszem, który był ustami WIEKUISTEGO.

13 Owszem, powstał przeciwko królowi Nabukadnecarowi, który go zaprzysiągł przed Bogiem; nadto uczynił twardym swój kark oraz się uparł w swoim sercu, by się nie nawrócić do WIEKUISTEGO, Boga Israela.

14 Także wszyscy przedniejsi kapłani i lud, wielce rozmnożyli swe nieprawości, według wszystkich obrzydliwości pogańskich; więc splugawili Dom WIEKUISTEGO, który uświęcił w Jeruszalaim.

15 Zaś WIEKUISTY, Bóg ich przodków, posyłał do nich Swych posłańców; a posyłał wyprawiając ich wcześnie; bo miał litość nad Swoim ludem oraz z powodu Swego mieszkania.

16 Ale oni szydzili z posłów Boga, lekceważyli Jego słowa oraz naśmiewali się z Jego proroków, aż na Jego lud przyszedł gniew WIEKUISTEGO, więc pożytku nie było.

17 Gdyż sprowadził na nich króla Kasdejczyków, który w budynku ich Świątyni pomordował mieczem ich młodzieńców; a nie przepuścił ani młodzieńcowi ani pannie, starszemu i starcowi; wszystkich podał w jego ręce.

18 Nadto wszystkie naczynia Domu Boga, wielkie i małe, oraz skarby Domu WIEKUISTEGO, skarby króla i jego władców wszystko przeniósł do Babelu.

19 I spalili Dom Boga, zburzyli mury Jeruszalaim, wszystkie jego pałace spalili ogniem, i zniszczyli wszystkie kosztowne naczynia.

20 A tych, co uszli miecza, przeniósł do Babelu; więc byli jego niewolnikami i jego synów, aż do panowania perskiego króla;

21 aby się wypełniło słowo WIEKUISTEGO, powiedziane przez usta Jeremjasza: Aż ziemia zaspokoi swoje szabaty; bowiem odpoczywała we wszystkie dni swojego spustoszenia, aż się wypełniło siedemdziesiąt lat.

22 Potem, pierwszego roku Koresza, króla Persji, aby się wypełniło słowo WIEKUISTEGO powiedziane przez usta Jeremjasza, WIEKUISTY pobudził ducha Koresza, perskiego króla, więc kazał obwołać i rozpisać po całym swoim królestwie, mówiąc:

23 Tak mówi Koresz, król Persji: WIEKUISTY, Bóg niebios, dał mi wszystkie królestwa ziemi. Ten mi rozkazał, abym Mu zbudował Dom w Jeruszalaim, które jest w Judzie. Zatem, kto jest pomiędzy wami z całego Jego ludu, z tym jest WIEKUISTY, jego Bóg więc niech idzie.

1 Adam, Set, Enosz.

2 Kenan, Mahalalel, Jered.

3 Chanoch, Metuszelach, Lemech.

4 Noach, Szem, Cham, Jafet.

5 Synowie Jafeta: Gomer, Magog, Madai, Jawan, Tubal, Meszech i Tyras.

6 Synowie Gomera: Aszkenas, Ryfat i Togarma.

7 Synowie Jawana: Elisza, Tarszysz, Kittim i Dodanym.

8 Synowie Chama: Kusz, Micraim, Put i Kanaan.

9 Synowie Kusza: Seba, Chawila, Sabta, Rama i Sabtecha; zaś synowie Ramy to: Szeba i Dedan.

10 Kusz spłodził też Nimroda; ten zaczął być mocarzem na ziemi.

11 A Micraim spłodził Ludów, Anamitów, Lehabitów i Naftuchidów;

12 nadto Patrusów i Kasluchów, z których wyszli Pelisztini i Kaftory.

13 Zaś Kanaan spłodził Cydona swego pierworodnego, oraz Cheta,

14 Jebusytę, Emorejczyka, Girgaszytę,

15 Chiwitę, Arkijczyka, Synytę,

16 Arwadejczyna, Cemarejczyka i Chamatejczyka.

17 A synowie Szema to: Elam, Aszur, Arpachszat, Lud, Aram oraz Uc, Chul, Geter i Masz.

18 Zaś Arpachszat spłodził Szelacha, a Szelach spłodził Ebera.

19 A Eberowi urodzili się dwaj synowie: Imię jednego Peleg, gdyż za jego dni została rozdzielona ziemia, a imię jego brata to Joktan.

20 Zaś Joktan spłodził Almodada, Szalefa, Chocarmaweta, Jeracha,

21 Hadorama, Uzala, Dyklę,

22 Obala, Abimaela, Szebę,

23 Ofira, Chawilę i Jobaba; ci wszyscy byli synami Joktana.

24 Szem, Arpachszad, Szelach,

25 Eber, Peleg, Reu,

26 Serug, Nachor, Terach,

27 Abram, który został Abrahamem.

28 Synowie Abrahama to: Ic’hak i Iszmael.

29 A to są ich potomkowie: Pierworodny Iszmaela – Nebajot oraz Kedar, Adbeel, Misbam,

30 Miszma, Duma, Massa, Chadat, Tema,

31 Jetur, Nafisz i Kedma. Ci są synami Iszmaela.

32 A synami Ketury, nałożnicy Abrahama, których urodziła, byli: Zymran, Jokszan, Medan, Midjan, Iszbak i Szuach. Zaś synowie Jokszana to: Szeba i Dedan.

33 Zaś synami Midiana byli: Efa, Efer, Chanoch, Abida i Eldaa; ci wszyscy to synowie Ketury.

34 Abraham spłodził Ic’haka. Zaś synami Ic’haka byli: Esaw i Israel.

35 A synowie Esawa to: Elifaz, Reuel, Jeusza, Jaelama i Korach.

36 Zaś synowie Elifaza to: Theman, Omar, Cefo, Gaetam i Kenaz; i syn Thimny Amalek.

37 Synowie Reuela to: Nachath, Zerach, Szamma i Mizza.

38 Zaś synowie Seira to: Lotan, Szobal, Cybeon, Ana, Diszon, Ecer i Diszan.

39 Natomiast synowie Lotana to: Chori i Homam; a siostrą Lotana Thimna.

40 A synowie Sobala to: Alwan, Manachath, Ebal, Szefo i Onam. Zaś synami Cybeona byli: Aja i Ana.

41 A synem Any był Diszon, a synami Diszona: Chemdan, Eszban, Ithran i Keran.

42 Synowie Ecera to: Bilhan, Zaawan i Akan; zaś synowie Duszana to: Uc i Aran.

43 Natomiast ci władcy panowali w ziemi Edomu, zanim nad synami Israela zapanował król: Bela, syn Beora; a nazwa jego miasta to Dinhaba.

44 I Bela umarł, a zamiast niego panował Jobab, syn Zeracha z Bocra.

45 I Jobab umarł, a zamiast niego panował Chuszam, z ziemi Themanitów.

46 I Chuszam umarł, a zamiast niego panował Hadad, syn Bedada, który poraził Midjanitów na błoniach Moabu; a nazwa jego miasta to Awith.

47 I Hadad umarł, a zamiast niego panował Samla z Mesreka.

48 I Samla umarł, a zamiast niego panował Szaul z Rechoboth, które jest nad strumieniem.

49 I umarł Szaul, a zamiast niego panował Baal–Chanan, syn Achbora.

50 Umarł też Baal–Chanan, a zamiast niego panował Hadar; zaś nazwa jego miasta to Pan; a imię jego żony to Mehetabel, córka Matedy, córka Me–Zahaba.

51 A kiedy umarł Hadar, książętami w Edomie byli: Książę Thimna, książę Alwa, książę Jetheth,

52 książę Oholibama, książę Ela, książę Pinon,

53 książę Kenaz, książę Theman, książę Mibcar,

54 książę Megdiel i książę Iram. Oto książęta Edomu.

1 Ci są synami Israela: Reuben, Szymeon, Lewi, Jehuda, Issachar, Zebulun,

2 Dan, Josef, Binjamin, Naftali, Gad i Aszer.

3 A synami Jehudy: Er, Onan i Szela. Ci trzej urodzili mu się z kanaanejskiej córki o imieniu Szua. Ale pierworodny Jehudy Er, był zły w oczach WIEKUISTEGO, więc go uśmiercił.

4 Zaś synowa Thamar urodziła mu Pereca i Zeracha. Zatem wszystkich synów Jehudy było pięciu.

5 A synowie Pereca to: Checron oraz Chamul.

6 Zaś synami Zeracha byli: Zymry, Ethan, Heman, Kalkol i Darda; wszystkich było pięciu.

7 A synem Zymrego Karmi, ojciec Achana, który uczynił zamieszanie w Israelu, popełniając występek kradzieży rzeczy zaklętych.

8 Zaś synem Ethana – Azaria.

9 A synami Checrona, którzy mu się urodzili, byli: Jerachmeel, Ram i Kelubaj.

10 Zaś Ram spłodził Aminadaba, a Aminadab spłodził Nachszona – księcia synów Judy.

11 Zaś Nachszon spłodził Salmę, a Salma spłodził Boaza.

12 Zaś Boaz spłodził Obeda, a Obed spłodził Iszaja.

13 Zaś Iszaj spłodził swego pierworodnego – Eliaba, drugiego – Abinadaba, trzeciego – Szamuę,

14 czwartego – Nathaneela, piątego – Raddaja,

15 szóstego – Osema, i siódmego – Dawida.

16 A ich siostry to: Ceruja i Abigail; zaś synowie Ceruji to: Abiszai, Joab i Asahel, ci trzej.

17 A Abigail urodziła Amasę; zaś ojcem Amasy był Itra, Iszmaelita.

18 A Kaleb, potomek Checrona, spłodził synów ze swoją żoną Azubą i z Jeriotą. Ci byli jego synami: Jeszer, Szobab i Ardon.

19 A gdy Azuba umarła – Kaleb pojął sobie Efratę, która urodziła mu Chura.

20 A Chur spłodził Uriego, zaś Uri spłodził Becalela.

21 Potem Checron wszedł w córkę Machira, ojca Gileadu, i ją pojął, mając sześćdziesiąt lat, a urodziła mu Seguba.

22 Zaś Segub spłodził Jaira, do którego należały dwadzieścia trzy miasta w ziemi Gileadu.

23 Gdyż odebrał Geszurytom i Assyryjczykom wsie Jaira oraz Kenath, wraz z jego osiedlami – razem sześćdziesiąt miast. To wszystko odebrali synowie Machira, ojca Gileadu.

24 A kiedy Checron umarł w Kaleb Efrata, wtedy żona Checrona – Abija urodziła mu Aszchura, ojca Tekoi.

25 Byli także synowie Jerachmeela, pierworodnego Checrona: Pierworodny Ram, a po nim: Buna, Oren, Osem i Achija.

26 Miał także drugą żonę o imieniu Atara; ta jest matką Onama.

27 Zaś synami Rama, pierworodnego Jerachmeela, byli: Maas, Jamin i Eker.

28 Byli także synowie Onama: Szammaj i Jada; a synami Szammaja byli: Nadab i Abiszur.

29 Żona Abiszura miała na imię Abichail i urodziła mu: Achobbana i Molida.

30 Zaś synowie Nadaba to: Seled i Appaim; lecz Seled umarł bez potomstwa.

31 A synem Appaima był Jiszi; a synem Jiszego – Szeszan, a Szeszana – Achlaj.

32 A synowie Jady, brata Szammaja, to: Jthra i Jonatan; lecz Jthra umarł bez potomstwa.

33 Zaś synowie Jonatana to: Pelet i Zaza. Ci byli potomkami Jerachmeela.

34 A Szeszan nie miał synów, tylko córki. Szeszan miał także sługę, Micraimczyka o imieniu Jercha.

35 Więc Szeszan dał córkę za żonę swojemu słudze Jerchowi, a urodziła mu Attaja.

36 Zaś Attaj spłodził Natana, a Natan spłodził Zabada.

37 Zabad spłodził Eflala, a Eflal spłodził Obeda.

38 Zaś Obed spłodził Jehu, a Jehu spłodził Azarię.

39 Azaria spłodził Cheleca, a Chelec spłodził Eleasa.

40 Zaś Eleas spłodził Sismaja, a Sismaj spłodził Szalluma.

41 Szallum spłodził Jekamiasza, a Jekamiasz spłodził Eliszama.

42 A synowie Kaleba, brata Jerachmeela, to: Mesza, jego pierworodny, który był przodkiem Zyfejczyków, synów Mareszy oraz przodkiem Hebrona.

43 Zaś synowie Hebrona to: Korach, Tappuach, Rekem i Szem.

44 A Szem spłodził Rachama, przodka Jorkeama, a Racham spłodził Szammaja.

45 Zaś Szammaj był przodkiem Maona, a Maon ojcem Bethcurytów.

46 Także Efa, nałożnica Kaleba, urodziła: Harana, Mosa i Gazeza; a Haran spłodził Gazeza.

47 Zaś synowie Jahdaja to: Regem, Jotham, Geszan, Peled, Efa i Szaaf.

48 A druga nałożnica Kaleba – Maacha, urodziła Szebera i Tirchana.

49 Natomiast żona Szaafa urodziła przodka Madmańczyków i Szewa, przodka Gibeańczyków; a córką Kaleba była Achsa.

50 Ci byli członkami grupy Kaleba. A synami Chura, pierworodnego Efraty byli: Szobal, przodek Kirjath–Jearymczyków;

51 Salma, przodek Betlechemczyków i Charef, przodek Bet–Gaderczyków.

52 Także synów miał Szobal, przodek Kirjath–Jearymczyków: Roego, Chaciego i Menucha.

53 A domy Kirjath–Jearymczyków stanowili: Itrejczycy, Putyci, Szumatyci i Miszraitczycy, z których wyszli Soreici i Esztaulici.

54 Zaś synami Salmy byli: Betlechemczycy, Netofadyci – korona domu Joaba, połowa Manachtytów i Soreici.

55 Natomiast domy pisarzy, którzy mieszkali w Jabes to: Tiratyci, Szimeatyci i Sukatyci. To są Kenici, co wyszli z Chamatha, przodka domu Rechaba.

1 A ci są synami Dawida, którzy mu się urodzili w Hebronie: Pierworodny Amnon, od Achinoamy z Jezreel; drugim był Kileab, od Abigaili, Karmelitki;

2 trzecim Absalom, syn Maachy, córki Talmaja, króla Geszuru; czwartym Adonija, syn Haggity;

3 piątym Szefatja, syn Abitali; szóstym Itream od Egli, jego żony.

4 Tych sześciu urodziło mu się w Hebronie, gdzie królował siedem lat i sześć miesięcy; a w Jeruszalaim królował trzydzieści trzy lata.

5 A ci mu się urodzili w Jeruszalaim: Szamua, Szobab, Natan i Salomon – czterej synowie z Bat–Szui, córki Amiela;

6 nadto Ibchar, Eliszama, Elifeled,

7 Nogah, Nefeg i Jafija,

8 Eliszama, Eljada i Elifeled – dziewięciu synów.

9 To wszyscy synowie Dawida, oprócz synów nałożnic; a Tamara była ich siostrą.

10 Synem Salomona był Rehabeam; a jego synem Abija, jego synem Asa, jego synem Jozafat,

11 jego synem Joram, jego synem Achazja, jego synem Joasz;

12 jego synem Amacjasz, jego synem Azaria, jego synem Jotam;

13 jego synem Achaz, jego synem Chiskjasz, jego synem Menasze;

14 jego synem Amon, jego synem Jozjasz.

15 A synami Jozjasza byli: Pierworodny Jochanan, drugi – Jojakim, trzeci – Cydkjasz, czwarty – Szallum.

16 Zaś synami Jojakima byli: Jego syn Jechonjasz i jego syn Cydkjasz.

17 A synem więźnia Jechonjasza jego syn Szaltiel.

18 Zaś synami Szaltiela: Malkiram, Pedaja, Szeneassar, Jekamiasz, Hoszama i Nedabiasz.

19 Natomiast synami Pedaji: Zerubabel i Szymej; a synami Zerubabela: Meszullama i Chanania, oraz ich siostra Szelomith.

20 Zaś synami Meszullama: Chaszuba, Ohel, Berekiasz, Chasadiasz i Juszab–Chesed tych pięciu.

21 Natomiast synowie Chananiasza to: Pelatja, Jezajasz, synowie Refajasza, synowie Arnana, synowie Obadjasza oraz synowie Szekaniasza.

22 Zaś synami Szekaniasza byli: Szemaja oraz synowie Szemaji: Chattusz, Igal, Bariach, Neariasz i Szafat – tych sześciu.

23 A synami Neariasza byli: Elioenaj, Chiskjasz i Azrikam – tych trzech.

24 Zaś synami Elioenaja: Hodawjasz, Eliaszib, Pelajasz, Akkub, Jochanan, Delajahu i Anani – tych siedmiu.

1 Synowie Jehudy: Perec, Checron, Karmi, Chur i Szobal.

2 A Reajasz, syn Szobala, spłodził Jachata, zaś Jachat spłodził Achumaja i Lahada. Taki jest ród Soreitów.

3 A ci są z ojca Etama: Jezreel, Jiszma i Jidbasz; zaś imię ich siostry to Haslelponi.

4 A Penuel był ojcem Gedora, zaś Abiezryda ojcem Chusza. Oni są potomkami Chura, pierworodnego Efrata, ojca Betlechemczyków.

5 A Aszchur, ojciec Tekoi, miał dwie żony: Chelę i Naarath.

6 Naarath urodziła mu Achuzama, Chefera, Temniego i Achasztara. Ci są synami Naarath.

7 Zaś synowie Cheli to: Seret, Jisochar i Etnan.

8 A Hakkos spłodził Anuba, Sobeba i dom Acharchela, syna Haruma.

9 Lecz Jabes był uciążliwszy od swoich braci, więc jego matka dała mu imię Jabes, mówiąc: Bo urodziłam go w boleści.

10 A Jabes wzywał Boga Israela, mówiąc: Błogosławiąc, mnie błogosław; rozszerz moje granice, Twoja ręka niech będzie ze mną i wybaw mnie od złego, bym nie był utrapiony. Zaś Bóg spowodował to, o co prosił.

11 A Kelub, brat Szucha, spłodził Mechira; on jest ojcem Esztona.

12 Zaś Eszton spłodził Bet Rafa, Peseacha i Techinna, ojca miasta Nachasz. Ci są mężami Reki.

13 A synowie Kenaza to: Othniel i Serajasz; zaś synowie Othniela to: Chatat i Meanataj.

14 A Meanataj spłodził Ofira, zaś Serajasz spłodził Joaba – ojca rzemieślników z doliny; gdyż stali się rzemieślnikami.

15 Zaś synowie Kaleba, syna Jefunny to: Iru, Ela i Naam; a synem Eli był Kenaz.

16 Natomiast synowie Jehallelela to: Zyf, Zyfa, Tiria i Azarel.

17 Zaś synami Ezry byli: Ithra, Mered, Efer i Jalon; przodkowie Miriam, Szammaja i Jiszbacha – ojca Esztemo.

18 Zaś jego żona, Judejka, urodziła: Jereda ojca Gedora, Habera – ojca Socho i Jekutiela – ojca Zanoacha. Ci są potomkami Bitii, córki faraona, którą pojął Mered.

19 A synami żony Hodijasza, siostry Nachama, ojca Keila byli: Garmita i Esztemo Maachyta.

20 Zaś synowie Szimona to: Amnon, Rinna, Ben–Chanan i Tilon; natomiast synowie Jiszi to: Zochet i Ben–Zochet.

21 Synami Szeli, potomka Jehudy byli: Er, ojciec Leka i Laeda, ojciec Maresza oraz potomstwo rodów, wytwórców bisioru z rodziny Aszbea;

22 oraz Jokim i mężowie Kozeby; Joasz i Saraf, którzy panowali w Moabie, a potem powrócili do Beth Lechem. Ale to dawne sprawy.

23 Oni byli garncarzami, którzy mieszkali w Netalimi Gderach; mieszkali tam, przy królu, z powodu garncarskich robót.

24 Synowie Szymeona to: Nemuel, Jamin, Jarib, Zerach i Saul.

25 Jego synem był Szallum, a jego synem Mibsam, a jego synem Miszma.

26 A synami Miszmy byli: Jego syn Chammuel, jego syn Zakkur i jego syn Szymej.

27 Ten Szymej miał szesnastu synów i sześć córek; ale jego bracia nie mieli wielu synów, więc całej ich rodziny nie było tak wielu, jak potomków Jehudy.

28 A mieszkali w Beer–Szeba, w Molada, w Hacar Szual,

29 w Bilha, w Ecem, w Tolad,

30 w Betuel, w Horma i w Cyklag.

31 Nadto w Beth Markaboth, w Chasar Susim, w Beth Birei i w Szaaraim. Te miasta były ich, dopóki królował Dawid.

32 Natomiast ich wsiami przy pięciu miastach były: Etam, Ein, Rimmon, Token i Aszan.

33 Nadto wszystkie wsie, które były wokół tych miast, aż do Baal; to było ich mieszkanie według ich rodów.

34 Zaś Meszobab, Jamlek i Josza, syn Amacjasza,

35 oraz Joel, Jehu syn Joszibiasza, syna Serajasza, syna Asjela;

36 i Elioenaj, Jakób, Jeszochajasz, Asajasz, Adiel, Szimeja, Benajahu,

37 Ziza – syn Szifi, syna Halefa, syna Jedajasza, syna Szimri, syna Szemaji

38 ci sławni zostali ustanowieni książętami w swych rodach, a domy ich ojców bardzo się rozmnożyły.

39 Dlatego się ruszyli, aby pójść do Gedor, aż na wschód doliny, by szukać paszy dla swego bydła.

40 Więc znaleźli obfite, wyborne pastwiska, a ziemię przestronną, spokojną i urodzajną; gdyż przedtem mieszkał tam ród Chamitów.

41 Ci, wypisani z imienia, przyszli za dni judzkiego króla Chiskjasza, zniszczyli ich namioty i siedliska, które tam znaleźli, a ich wymordowali aż do tego dnia, po czym osiedlili się na ich miejsce; bowiem tam była pasza dla bydła.

42 Zaś z owych potomków Szymeona, pięciuset mężów poszło na górę Seir, z przywódcami: Pelatją, Neariaszem, Refajaszem i Uzyelem – synami Jiszi.

43 Potem wymordowali resztki, które uszły z Amalekitów i zamieszkali tam aż do dzisiejszego dnia.

1 Synowie Reubena – pierworodnego Israela (bowiem on był pierworodnym, ale gdy zbezcześcił łoże swojego ojca, jego pierworództwo zostało dane synom Josefa – potomka Israela; zatem nie umieszczono go w spisie rodowym jako pierworodnego.

2 Z tego powodu Juda był wielkim między braćmi oraz pomiędzy nimi księciem; choć pierworództwo było Josefa).

3 Tak więc synowie Reubena, pierworodnego Israela to: Chanoch, Fallu, Checron i Charmi.

4 Synowie Joela to: Jego syn Szemaja, jego syn Gog, jego syn Szymej,

5 jego syn Michaja, jego syn Reajasz, jego syn Baal

6 i jego syn Beera, którego wziął w niewolę Tiglat Pileser, król Aszuru; ten był księciem Reubenitów.

7 Zaś jego bracia według swych domów, kiedy zostali policzeni według genealogii, mieli za książęta Jejela i Zacharjasza.

8 A Bera, syn Azaza, syna Szema, syna Joela – ten mieszkał w Aroer, aż do Nebo i Baal Meon.

9 Mieszkał także na wschodzie, gdzie wchodzą na puszczę od rzeki Frat; bowiem ich stada rozmnożyły się w ziemi Gileat.

10 Za dni Saula to oni walczyli z Hagryitami, którzy zostali porażeni z ich ręki; zatem mieszkali w ich namiotach na całym wschodzie Gileat.

11 Zaś synowie Gada mieszkali naprzeciwko nich, w ziemi Baszan – aż do Salchy.

12 Ich przedniejszym był Joel, a drugim Szafam; także Janaj i Szafat mieszkali w Baszanie.

13 A ich bracia, według domów ich przodków, to: Michael, Meszullama, Szeba, Joraj, Jakan, Zija i Eber – siedmiu.

14 Ci byli synami Abichaila, syna Churi, syna Jaroacha, syna Galaata, syna Michaela, syna Jesziszaja, syna Jachdo, syna Buza.

15 A księciem w domu ich przodków był Achi, syn Abdiela, syna Guni.

16 I mieszkali w Galaat, w Baszan oraz w jego miasteczkach, i na całym terenie otwartym Szaron aż do granic.

17 Ci wszyscy zostali policzeni za dni króla judzkiego Jotama oraz za dni króla israelskiego Jerobeama.

18 Otóż synów Reubena, Gada i połowy pokolenia Menasze, ludzi walecznych, ćwiczonych do boju; mężów co nosili tarczę, miecz, ciągnęli łuk i wychodzili do bitwy, było czterdzieści cztery tysiące siedemset sześćdziesięciu.

19 Oni prowadzili wojnę z Hagryitami, Jeturyjczykami, Nafiszami i Nodabami.

20 A inni przychodzili im do pomocy. Więc Hagryci ze wszystkim, co mieli zostali poddani w ich rękę; bo wołali do Boga w bitwie i ich wysłuchał, gdyż w Nim pokładali nadzieję.

21 Zatem zabrali ich dobytki – pięćdziesiąt tysięcy wielbłądów, dwieście pięćdziesiąt tysięcy owiec, dwa tysiące osłów oraz sto tysięcy ludzi.

22 Bowiem poległo wielu rannych, gdyż ta porażka była od Boga. Potem mieszkali na ich miejscu, aż ich zabrano w niewolę.

23 Synowie połowy pokolenia Menaszy mieszkali w tej ziemi od Baszan – do Baal Hermon, Senir i góry Hermon; ponieważ się rozmnożyli.

24 A ci są książętami domów ich przodków: Efer, Jiszi, Eliel, Azriel, Jeremjasz, Hodawjasz i Jachdiel – bardzo mocni mężowie, mężowie sławni, książęta domu swych przodków.

25 Ale kiedy zgrzeszyli przeciwko Bogu swoich przodków oraz cudzołożyli z bogami narodów tej ziemi, które Bóg wykorzenił przed ich obliczem,

26 Bóg israelski pobudził ducha Pula, assyryjskiego króla i ducha Tiglat Pilesera, także assyryjskiego króla, oraz przeniósł ich – Reubenitów, Gadytów i połowę pokolenia Menasze i zaprowadził do Chalach, Chaboru i Hara, nad rzekę Gozanu; gdzie są aż do tego dnia.

1 Synowie Lewiego to: Gerszon, Kehath i Merari.

2 Zaś synowie Kehatha to: Amram, Ic’har, Hebron i Uzyel.

3 A synowie Amrama to: Ahron i Mojżesz oraz córka Mirjam. Zaś synowie Ahrona to: Nadab, Abihu, Elazar i Ithamar.

4 A Elazar spłodził Pinchasa, zaś Pinchas spłodził Abiszua.

5 Abiszua spłodził Bukki, a Bukki spłodził Uzzi’ego.

6 Zaś Uzzi spłodził Zerachiasza, a Zerachiasz spłodził Merajota.

7 Merajot spłodził Amariasza, a Amariasz spłodził Achituba.

8 Zaś Achitub spłodził Cadoka, a Cadok spłodził Achimaaca.

9 Zaś Achimaac spłodził Azarię, a Azaria spłodził Jochanana.

10 Zaś Jochanan spłodził Azarię; tego, co był kapłanem w Domu, który Salomon zbudował w Jeruszalaim.

11 Azaria spłodził też Amariasza, a Amariasz spłodził Achituba.

12 Zaś Achitub spłodził Cadoka, a Cadok spłodził Szalluma.

13 Szallum spłodził Chilkię, a Chilkia spłodził Azarię.

14 Zaś Azaria spłodził Serajasza, a Serajasz spłodził Jehocedeka.

15 Lecz Jehocedek odszedł, kiedy WIEKUISTY, przez Nabukadnecara, zaprowadził w niewolę Judę oraz Jeruszalaim.

16 Zaś synami Lewiego byli: Gerszon, Kehat i Merari.

17 A te są imiona synów Gerszona: Libny i Szymei.

18 Zaś synowie Kehata to: Amram, Ic’har, Hebron i Uzyel.

19 Natomiast synowie Merariego to: Machli i Muszy. Takie są domy Lewitów według ich przodków.

20 Gerszonici: Jego syn Libny, jego syn Jachat, jego syn Zimma,

21 jego syn Joach, jego syn Iddo, jego syn Zerach i jego syn Jeatraj.

22 Synowie Kehata: Jego syn Aminadab, jego syn Korach, jego syn Assyr,

23 jego syn Elkana, jego syn Ebisaf, jego syn Assyr,

24 jego syn Tachath, jego syn Uriel i jego syn Saul.

25 Zaś synowie Elkana to: Amasaj, Achimot,

26 Elkana. Zaś synowie Elkany to: Jego syn Cuf, jego syn Nachath,

27 jego syn Eliab, jego syn Jerocham i jego syn Elkana.

28 A synowie Samulela to: Pierworodny Waszni i Abija.

29 Zaś potomkami Merarego byli: Machli, jego syn Libni, jego syn Szymej, jego syn Uza,

30 jego syn Szamua, jego syn Chaggiasz, jego syn Asajasz;

31 nadto ci, których Dawid wyznaczył do śpiewania w domu WIEKUISTEGO, kiedy postawiono tam Skrzynię.

32 Więc służyli śpiewając przed Przybytkiem Namiotu Zgromadzenia, aż Salomon zbudował Dom WIEKUISTEGO w Jeruszalaim, gdzie stali na swej służbie, według swojego porządku.

33 Ci, którzy stali oraz ich synowie z synów Kehata, to: Śpiewak Heman, syn Joela, syna Samuela,

34 syna Elkany, syna Jerochama, syna Eliela, syna Toacha,

35 syna Cufa, syna Elkany, syna Machata, syna Amasaja,

36 syna Elkany, syna Joela, syna Azarii, syna Sofonjasza,

37 syna Tachatha, syna Assyra, syna Ebjasafa,

38 syna Koracha, syna Ic’hara, syna Kehata, syna Lewiego, syna Israela.

39 Zaś jego brat Asaf, który stał po jego prawicy, to: Asaf, syn Berekiasza, syna Szamei,

40 syna Michaela, syna Baasejasza, syna Malkijjasza,

41 syna Etni, syna Zeracha, syna Adai,

42 syna Ethana, syna Zimmy,

43 syna Szymeja, syna Jachata, syna Gerszona, syna Lewiego.

44 Natomiast synowie Merarego oraz ich bracia stawali po lewej stronie: Ethan, syn Kiszi, syna Abdi’ego, syna Malluka,

45 syna Chaszabiasza, syna Amacjasza, syna Chilkiasza,

46 syna Amsi’ego, syna Bani’ego, syna Szemara,

47 syna Machli, syna Muszy’ego, syna Merarego, syna Lewiego.

48 A ich bracia, Lewici, zostali postawieni do wszelkiej posługi w Przybytku Domu Boga.

49 Zaś Ahron i jego synowie palili całopalenia na ofiarnicy oraz na ołtarzu kadzenia przy każdej posłudze oddzielenia świętości i oczyszczaniu całości Israela – jak rozkazał Mojżesz, sługa Boga.

50 A ci są synami Ahrona: Jego syn Elazar, jego syn Pinchas,

51 jego syn Abiszua, jego syn Bukki, jego syn Uzzi, jego syn Zacharjasz,

52 jego syn Merajot, jego syn Amariasz, jego syn Achitub,

53 jego syn Cadok i jego syn Achimaac.

54 A takie są miejsca pobytu synów Ahrona, według ich obozów, w ich granicy, według rodu Kehatytów; bo taki był ich los.

55 Dali im Hebron w ziemi judzkiej oraz przedmieścia wokoło.

56 Lecz pole miejskie oraz wsie dali Kalebowi, synowi Jefunny.

57 Natomiast synom Ahrona dali z miast ucieczki: Hebron, Libnę oraz jej przedmieścia, Jattyr, Esztemo z jego przedmieściami,

58 Hilen z jego przedmieściami, Debir oraz jego przedmieścia,

59 Aszan oraz jego przedmieścia i Beth Szemesz oraz jego przedmieścia.

60 A z pokolenia Binjamina: Gebę oraz jej przedmieścia, Alamet oraz jego przedmieścia i Anatot oraz jego przedmieścia. Wszystkie ich miasta, to trzynaście miast według ich rodów.

61 Zaś synom Kehata, pozostałym z rodu tego pokolenia, w połowie pokolenia Menasesa, losem dostało się dziesięć miast.

62 Natomiast synom Gerszona, według ich rodów, dostało się w Baszanie w pokoleniu Issachara, w pokoleniu Aszera, w pokoleniu Naftalego i w pokoleniu Menaszy – trzynaście miast.

63 A synom Merarego, według ich rodów, losem dostało się dwanaście miast w pokoleniu Reubena, w pokoleniu Gada i w pokoleniu Zebuluna.

64 Synowie Israela dali Lewitom miasta i ich przedmieścia;

65 dali je losem w pokoleniu synów Judy, w pokoleniu synów Symeona i w pokoleniu synów Binjamina; te miasta, które nazwali swoimi imionami.

66 A tym z rodu synów Kehata (których miasta oraz granice były w pokoleniu Efraima),

67 tym dali z miast ucieczki: Szechem oraz jego przedmieścia na górze Efraim, Gezer wraz z jego przedmieściami,

68 Jokmeam i jego przedmieścia, Beth Choron i jego przedmieścia,

69 Ajalon i jego przedmieścia oraz Gath Rimmon i jego przedmieścia.

70 Zaś w połowie pokolenia Menaszy: Aner i jego przedmieścia oraz Bileam i jego przedmieścia. To dali pozostałym rodom synów Kehata.

71 Także synom Gerszona dali z rodu połowy pokolenia Menaszy: Golan w Baszanie, wraz z jego przedmieściami, i Asztaroth, wraz z jego przedmieściami.

72 A w pokoleniu Issachara – Kadesz wraz z jego przedmieściami, Daberath wraz z jego przedmieściami,

73 Ramoth i jego przedmieścia, oraz Anem i jego przedmieścia.

74 Zaś w pokoleniu Aszera – Maszal i jego przedmieścia, Abdon i jego przedmieścia,

75 Hukkok i jego przedmieścia i Rechob oraz jego przedmieścia.

76 A w pokoleniu Naftalego – Kadesz w Galil, wraz z jego przedmieściami, Hammon wraz z jego przedmieściami i Kirjathaim wraz jego przedmieściami.

77 Pozostałym synom Merarego, dano z pokolenia Zebuluna – Rimmon wraz z jego przedmieściami oraz Tabor wraz z jego przedmieściami.

78 Zaś za Jardenem, przy Jerychu, na wschód od Jardenu, dano w pokoleniu Reubena: Becer na puszczy, wraz z jego przedmieścimi, Jahcę wraz z przedmieściami,

79 Kedemoth i jego przedmieścia oraz Mafaath i jego przedmieścia.

80 Zaś w pokoleniu Gada – Ramoth w Gileat, wraz z jego przedmieściami, Machnaim wraz z jego przedmieściami,

81 Cheszbon wraz z jego przedmieściami i Jaezer wraz z przyległymi przedmieściami.