Nowa Biblia Gdaล„ska (NBG)

1 Natomiast czterej synowie Issachara to: Thola, Fuwa, Jaszub i Szymron.

2 A synowie Tholego to: Uzzi, Refajasz, Jeriel, Jachmaj, Jibsam i Samuel; ci byli książętami według domów swych ojców, co poszli z Tholem; wielcy mężowie według swych rodów. Ich zastęp liczył za dni Dawida dwadzieścia dwa tysiące sześćset.

3 Zaś synowie Uzziego to: Jizrachiasz oraz potomkowie Jizrachiasza: Michaja, Obadjasz, Joel i Jiszszijasz; razem pięciu książąt.

4 A z nimi, w ich rodach, według domów ich ojców, zastęp walecznych mężów w liczbie trzydzieści sześć tysięcy. Wtedy mieli wiele żon i synów.

5 Zaś ich braci, wszystkich policzonych wielkich mężów, według całości rodów Issachara, było osiemdziesiąt siedem tysięcy.

6 Zaś trzej synowie Biniamina to: Bela, Becher, Jediael, trzej.

7 A synami Bela byli: Ecbon, Uzzy, Uzyel, Jerimot i Iri – pięciu książąt ojcowskich domów, wielkich mężów; i naliczono dwadzieścia dwa tysiące trzydzieści cztery osoby.

8 Natomiast synami Bechera byli: Zemira, Joasz, Eliezer, Elioenaj, Omri, Jerimot, Abija, Anatot i Alamet to wszyscy synowie Bechera.

9 To książęta domów ich ojców, według ich rodów, wielcy mężowie; a naliczono ich dwadzieścia tysięcy dwieście.

10 Zaś potomkami Jediaela byli: Bilhan; zaś synowie Bilhana to: Jeusza, Binjamin, Ehud, Kenaana, Zetan, Tarszysz i Achiszachar.

11 Tych wszystkich potomków Jediaela, na wojnie chodzących do boju, wielkich mężów, według książąt domów ojcowskich było siedemnaście tysięcy dwustu.

12 Zaś Szuppim i Chuppim byli synami Iri’ego, a Chuszym synem Achera.

13 Natomiast synami Naftalego byli: Jachacjel, Guni, Jecer i Szyllem – synowie Bilhy.

14 A synami Menaszy: Asriel, którego urodziła jego nałożnica, Aramejka; urodziła też Machira, ojca Gileata.

15 A Machir wziął za żonę siostrę Szuppima i Chuppima o imieniu Maacha. Zaś imię drugiego syna to Celafchad, lecz Celafchad miał tylko córki.

16 Maacha, żona Machira, urodziła syna i nazwała jego imię Peresz; a imię jego brata to Szeresz; zaś jego synowie to: Ulam i Rekem.

17 Natomiast synem Ulama był Bedan. Ci są potomkami Gileata, syna Machira, syna Menaszy.

18 Zaś jego siostra – Molechet, urodziła: Iszhoda, Abizera i Machla.

19 A synami Szemida byli: Achian, Szechem, Likchi i Aniam.

20 Natomiast potomkowie Efraima to: Szuthelach, jego syn Becher, jego syn Thachana, jego syn Eleada, jego syn Tachat,

21 ego syn Zabad, jego syn Szuthelach, Ezer i Elead. Lecz pobili ich mężowie z Gath, którzy zostali zrodzeni w owej ziemi; gdyż wtargnęli, by pobrać ich dobytki.

22 Więc Efraim, ich ojciec, płakał wiele dni, aż przyszli jego bracia, by go pocieszyć.

23 Potem wszedł do swojej żony, która poczęła i urodziła syna, więc nazwał jego imię Berya, dlatego, że urodził się podczas utrapienia jego domu.

24 Jego córką była Szeera, która wybudowała Beth Choron – niższe i wyższe, i Uzzen Szeera.

25 Zaś jego synem był Refach i Reszef, a jego synem Telah, zaś jego synem Thachan.

26 Jego synem i Ladan, a jego synem Amihud, zaś jego synem Eliszama;

27 natomiast jego synem Nun, a jego synem Jezus.

28 Zaś ich posiadłość i mieszkania to: Betel i jego wsie, na wschodzie słońca Naaran, a na zachodzie słońca Gezer i jego wsie, Szechem i jego wsie, aż do Aza i jego wsi.

29 A obok miejsc synów Menaszy: Beth Szean i jego wsie, Taanach i jego wsie, Megiddo i jego wsie oraz Dor i jego wsie. W tych miejscach mieszkali synowie Józefa, syna Israela.

30 Natomiast synowie Aszera to: Inina, Iszfa, Iszfi, Berya oraz ich siostra Serach.

31 Zaś synowie Beryi to: Chaber i Malkiel; on jest przodkiem Birzaitów.

32 A Chaber spłodził Jafleta, Szomera, Chotama, oraz ich siostrę Szuę.

33 Zaś synowie Jafleta to: Pasak, Bimhal i Aszwat. Ci są synami Jafleta.

34 A synowie Szemara to: Achi, Rohga, Jachba i Aram.

35 Zaś synami jego brata Helema byli: Sofach, Jimna, Szelesz i Amal.

36 Natomiast synami Sofacha: Suach, Charnefer, Szual, Beri, Jimra,

37 Becer, Hod, Szamma, Szilsza, Ithran i Beera.

38 Zaś synowie Ithra to: Jefunne, Pispa i Ara.

39 A synami Ulli: Arach, Channiel i Risja.

40 Ci wszyscy byli potomkami Aszera, książętami domów swych ojców; wybrani i wielcy mężowie, przedniejsi z książąt, na wojnie policzeni do bitwy. Zaś zastęp tych mężów liczył dwadzieścia sześć tysięcy.

1 Zaś Binjamin spłodził Belę, swojego pierworodnego; drugiego – Aszbela, trzeciego – Achracha,

2 czwartego – Nocha i piątego – Rafa.

3 Natomiast synami Beli byli: Addar, Gera, Abihud,

4 Abiszua, Naaman, Achoach,

5 Gera, Szefufam i Churam.

6 A ci są synami Echuda; oni są książętami rodów mieszkających w Geba i przeniesionych do Manachath:

7 Naaman, Achija i Gera; on ich przeniósł, a spłodził: Uzę i Achichuda.

8 Zaś w krainie Moabu, kiedy odesłał swoje żony, Szacharaim spłodził – Chuszymę i Baarę.

9 A Chodesz spłodził ze swą żoną: Jobaba, Sibię, Meszę, Milkoma,

10 Jeusa, Sakiasza i Mirmę. Oni są jego synami, książętami ojców.

11 A z Chuszymą spłodził Abituba i Elpaala.

12 Natomiast synowie Elpaala to: Eber, Miszam i Szemar, który zbudował Onoi, Lod, i jego osady.

13 Zaś Berya i Szema byli książętami przodków mieszkających w Ajalon; ci wygnali obywateli z Gath.

14 A Achio, Szaszak, Jerimot,

15 Zebadiasz, Arad, Eder,

16 Michael, Jiszpa i Jocha byli synami Beryi.

17 Zaś Zebadiasz, Meszullama, Chizki, Chaber,

18 Jiszmeraj, Jizlaia, Jobab – synami Elpaala.

19 Natomiast Jakim, Zychry, Zabdi,

20 Elienaj, Silletaj, Eliel,

21 Adaia, Berajasz, Szimrat, byli synami Szymeja.

22 A Jiszpan, Eber, Eliel,

23 Abdon, Zychry, Chanan,

24 Chanania, Elam, Antotiasz,

25 Jifdejasz i Penuel byli synami Szaszaka.

26 Zaś Szamszeraj, Szcharjasz, Atalia,

27 Jaareszjasz, Eliasz i Zychry – synami Jerochama.

28 Oni są książętami domów ojcowskich, według swoich pokoleń; ci książęta mieszkali w Jeruszalaim.

29 A w Gibeonie mieszkał Abi Gibeon, ojciec Gibeończyków, a jego żonie było na imię Maacha.

30 Natomiast jego pierworodnym synem był Abdon; a po nim Cur, Kisz, Baal, Nadab,

31 Gedor, Achio i Zeker.

32 A Miklot spłodził Szimeę; oni także mieszkali naprzeciw swoich braci w Jeruszalaim, wraz ze swoimi braćmi.

33 Zaś Ner spłodził Kisza, a Kisz spłodził Saula. Zaś Saul spłodził Jonatana, Malkiszuę, Aminadaba i Eszbaala.

34 Natomiast synem Jonatana był Merib–Baal, a Merib–Baal spłodził Michaję.

35 Zaś synowie Michaji to: Piton, Melek, Tarea i Achaz.

36 A Achaz spłodził Jehoadda, zaś Jehoadda spłodził: Alameta, Azmaweta i Zymry’ego; a Zymry spłodził Mosa.

37 A Mosa spłodził Bineę; jego synem był Rafa, jego synem Eleasa, a jego synem Acel.

38 Ten Acel miał sześciu synów, a takie są ich imiona: Azrikam, Bokru, Iszmael, Szeariasz, Obadjasz i Chanan; ci wszyscy byli synami Acela.

39 A synami jego brata Eszeka: Jego pierworodny – Ulam, drugi – Jeusz i trzeci – Elifelet.

40 Synowie Ulama byli dużymi mężami, mocno ciągnącymi łuk; mieli oni wielu synów i wnuków – stu pięćdziesięciu. Ci wszyscy byli z synów Binjamina.

1 Wszyscy Israelczycy zostali obliczeni; i oto są zapisani w Księgach Królów Israelskich i Judzkich oraz przeniesieni do Babelu z powodu swego przestępstwa.

2 Ci, co pierwsi mieszkali w swych posiadłościach, w swoich miastach – Israelczycy, kapłani, Lewici i Netymejczycy.

3 Zaś w Jeruszalaim mieszkali ci z synów Judy, z synów Binjamina, oraz z synów Efraima i Menaszy:

4 Utaj, syn Amihuda, syna Omriego, syna Imrego, syna Bani, z synów Pereca, syna Judy.

5 Z Szilona: Pierworodny Asajasz oraz jego synowie.

6 Z synów Zeracha: Jeuel oraz sześciuset dziewięćdziesięciu braci.

7 Z synów Binjamina: Salun, syn Meszullama, syna Hodawjasza, syna Senuy;

8 Jibnejasz, syn Jerochama oraz Ela, syn Uzzi’ego, syna Mikri, oraz Meszullam, syn Szefatji, syna Reuela, syna Jibnijasza.

9 Także ich braci było, według genealogii dziewięciuset pięćdziesięciu sześciu; ci wszyscy mężowie byli książętami rodów, według domów swych ojców.

10 Natomiast z kapłanów: Jedaja, Jehojarib i Jachin;

11 także Azaria, syn Chilkji, syna Meszullama, syna Cadoka, syna Merajota, syna Achtuba; ci byli przywódcami Domu Boga.

12 Nadto Adaia, syn Jerochama, syna Paszchura, syna Malkijjasza, oraz Masaj, syn Adiela, syna Jachzera, syna Meszullama, syna Meszillemit’iego, syna Immera.

13 A ich braci, przywódców według domów ich przodków, było tysiąc siedemset sześćdziesięciu silnych mężów, do sprawowania posługi w Domu Boga.

14 Zaś z Lewitów: Szemaja, syn Chaszszuba, syna Azrikama, syna Chaszabiasza, z synów Merari’ego.

15 I Bakbakkar, Cheresz, Galal oraz Matanjasz, syn Michy, syna Zychrego, syna Asafa.

16 Także Obadjasz, syn Szemaji, syna Galala, syna Jedutuna, oraz Berekiasz, syn Asy, syna Elkana, który mieszkał we wsiach Netofy.

17 I odźwierni: Szallum, Akkub, Talmon i Achiman oraz ich bracia; zaś Szallum był przywódcą.

18 Ten, który aż dotąd stawał w bramie królewskiej na wschodzie słońca. Ci byli odźwiernymi według zastępów synów Lewiego.

19 A Sallum, syn Korego, syna Ebiasafa, syna Koracha, i jego bracia z domu ojca, Korachici, byli stróżami progów namiotu przy sprawowaniu posługi; a ich ojcowie byli stróżami wejścia na terenie obozu WIEKUISTEGO.

20 Zaś przełożonym nad nimi był Pinchas, syn Elazara, i był z nim WIEKUISTY.

21 A Zacharjasz, syn Meszelemiasza, był odźwiernym drzwi u Namiotu Zgromadzenia.

22 Ci wszyscy zostali wybrani za odźwiernych do drzwi dwieście dwanaście osób: zostali oni policzeni w swoich wsiach, które wyznaczył Dawid oraz widzący Samuel, z powodu ich wierności,

23 aby oni i ich synowie stali w drzwiach Domu WIEKUISTEGO, na straży Domu Namiotu.

24 Zatem odźwierni byli po czterech stronach na wschodzie, na zachodzie, na północy i na południu.

25 Zaś ich bracia mieszkali w swoich wsiach, przychodząc każdego siódmego dnia, i od czasu do czasu z nimi się zmieniając.

26 Gdyż ci czterej solidni odźwierni byli przedniejszymi z Lewitów, i byli przełożonymi nad gmachami i nad skarbami Domu Boga.

27 A nocowali wokół domu Boga, gdyż do nich należała jego straż; i oni go w każdy poranek otwierali.

28 Z nich też byli ustanowieni nad naczyniami do posługiwania; więc wnosili je według liczby i według liczby je wynosili.

29 Z nich także byli ustanowieni nad narzędziami oraz nad wszystkimi sprzętami Świątyni; nad pszenną mąką, winem, oliwą, kadzidłem i nad wonnymi przyprawami.

30 Natomiast niektórzy z synów kapłańskich sporządzali maści z wonnych składników.

31 Zaś Mattitiasz, także z Lewitów, pierworodny Szalluma, Korachity, był przełożonym nad wytworami z rondli.

32 A z synów Kehatha, z ich braci, niektórzy byli dla chlebów wystawnych, aby je przygotować na każdy szabat.

33 Z tych byli też śpiewacy; przedniejsi z domów ojcowskich pomiędzy Lewitami, wolni od innych prac, którzy mieszkali w celach; bowiem dniem i nocą służyli swoim zajęciem.

34 Ci przedniejsi z domów ojcowskich pomiędzy Lewitami, przedniejsi ze swych potomków; oni mieszkali w Jeruszalaim.

35 A w Gibeonie mieszkali: Ojciec Gibeończyków Jejel, zaś imię jego żony to Maacha.

36 Jego pierworodny syn to Abdon, po nim Cur, Kisz, Baal, Ner, Nadab,

37 Gedor, Achio, Zacharjasz i Miklot.

38 A Miklot spłodził Szimeama; ci także mieszkali z braćmi w Jeruszalaim, naprzeciw swoich braci.

39 Zaś Ner spłodził Kisza, Kisz spłodził Saula, a Saul spłodził Jonatana, Malkiszua, Abidanaba i Eszbaala.

40 A synem Jonatana był Merib–Baal; zaś Merib–Baal spłodził Michaję.

41 A synowie Michaji to: Piton, Melek, Tachrea i Achaz.

42 A Achaz spłodził Jaara; a Jaara spłodził Alemeta, Azmaweta i Zymrego; a Zymry spłodził Mosa.

43 A Mosa spłodził Binea; zaś jego synem był Refajasz, jego synem Eleasa, jego synem Acel.

44 Zaś Acel miał sześciu synów; a te są ich imiona: Azrikam, Bokru, Iszmael, Szearjasz, Obadjasz i Chanan. Ci są synami Acela.

1 A kiedy Pelisztini walczyli z Israelem, mężowie israelscy uciekli przed Pelisztynami i polegli, będąc porażeni na górze Gilboa.

2 Zaś Pelisztini gonili Saula i jego synów, i Pelisztini zabili synów Saula: Jonatana, Abinadaba i Malkiszuę.

3 A gdy się wzmogła bitwa przeciw Saulowi, trafili na niego strzelcy i z łuku został zraniony przez strzelców.

4 Więc Saul powiedział do swego sługi, który nosił jego broń: Dobądź twojego miecza, i mnie nim przebij, by przypadkiem nie przyszli ci nieobrzezańcy oraz się ze mnie nie śmiali. Ale sługa, co nosił jego broń nie chciał; gdyż bardzo się bał. Zatem Saul porwał miecz i padł na niego.

5 A ten, co nosił jego broń, widząc, że Saul umarł, sam także padł na miecz i umarł.

6 Tak umarł Saul oraz trzej jego synowie, więc razem z nim zginął cały jego dom.

7 A kiedy wszyscy mężowie israelscy, którzy mieszkali w dolinie, zobaczyli, że Israelczycy uciekli i że zmarł Saul oraz jego synowie, opuścili swe miasta i także uciekli. Zatem przyszli Pelisztini i w nich mieszkali.

8 A gdy nazajutrz przyszli Pelisztini, aby brać łupy z pobitych, znaleźli Saula oraz jego synów, leżących na górze Gilboa.

9 Więc go złupili, wzięli jego głowę i jego zbroję, oraz posłali wokół, po ziemi pelisztyńskiej, by zostało to ogłoszone przed ich bożkami oraz przed ludem.

10 I położyli jego zbroję w domu swojego boga, a jego głowę zawiesili w domu Dagona.

11 Zatem gdy ogół z Jabesz Gilead usłyszał wszystko, co Pelisztini uczynili Saulowi,

12 powstali wszyscy mocni mężowie, wzięli ciało Saula i ciała jego synów oraz przynieśli je do Jabes. I pogrzebali ich kości pod dębem w Jabes, po czym pościli przez siedem dni.

13 Więc Saul umarł z powodu swego przestępstwa, którym wystąpił przeciwko WIEKUISTEMU, i przeciwko słowu WIEKUISTEGO, którego nie przestrzegał; a pytając, radził się wieszczego ducha.

14 A że się nie radził WIEKUISTEGO zabił go, a królestwo przeniósł na Dawida, syna Iszaja.

1 Zatem w Hebronie, przy Dawidzie, zebrał się cały Israel, mówiąc: Oto my jesteśmy twoją kością i twoim ciałem!

2 Jak i przedtem, kiedy Saul był jeszcze królem, ty także wyprowadzałeś i wprowadzałeś Israela. Bo WIEKUISTY, twój Bóg, ci powiedział: Ty będziesz pasł mój lud israelski i ty będziesz wodzem nad moim israelskim ludem.

3 Dlatego wszyscy starsi Israela przyszli do króla, do Hebronu, i w Hebronie Dawid zawarł z nimi umowę przed WIEKUISTYM; nadto pomazali Dawida na króla nad Israelem, według słowa WIEKUISTEGO, które powiedział przez Samuela.

4 Zatem Dawid jechał z całym Israelem do Jeruszalaim tego Jebus, gdzie obywatelami ziemi byli Jebusyci.

5 Ale obywatele Jebusu powiedzieli do Dawida: Tutaj nie wejdziesz. Lecz Dawid zdobył twierdzę Cyonu, która stała się miastem Dawida.

6 I Dawid powiedział: Ktokolwiek pierwszy porazi Jebusytę, ten będzie księciem i dowódcą. Dlatego najpierw wyciągnął Joab, syn Ceruji, zatem został dowódcą.

7 A Dawid mieszkał w owej twierdzy; dlatego nazwano ją miastem Dawida.

8 Także wokoło zbudował miasto, od twierdzy na wszystkie strony; a Joab zbudował resztę miasta.

9 Zaś Dawid im dalej, tym więcej rósł; bowiem był z nim WIEKUISTY Zastępów.

10 A ci są najprzedniejszymi rycerzami, których miał Dawid, którzy mężnie się z nim starali wraz z całym Israelem o jego królestwo, by go uczynić królem nad Israelem według słowa WIEKUISTEGO.

11 Taki jest poczet rycerzy, których miał Dawid: Jaszobeam, syn Chakmoniego, przedniejszy pomiędzy trzydziestoma; on podniósł swój oszczep na trzystu i każdym uderzeniem ich zabijał.

12 Po nim Elazar, syn Dodoa, Achoachańczyk; on był pomiędzy trzema mocarzami.

13 Ten był z Dawidem w Pas Dammim, gdzie Pelisztini zebrali się do bitwy. Ta część pola była pełna jęczmienia, zaś lud uciekł przed Pelisztynami.

14 Więc stanęli pośród owego pola oraz je obronili, porażając Pelisztynów; gdyż WIEKUISTY uratował lud wielkim wybawieniem.

15 Także trzej z trzydziestu przedniejszych weszło na skałę do Dawida, do jaskini Adulam, gdyż wojsko Pelisztynów leżało obozem w dolinie Rafaim.

16 Bowiem Dawid mieszkał wówczas w twierdzy, a stanowisko Pelisztynów było wówczas w Betlechem.

17 Zaś Dawid pragnął, mówiąc: Oby mi się ktoś dał napić wody z studni betlechemskiej, która jest przy bramie!

18 Dlatego ci trzej się przebili przez wojsko Pelisztynów, naczerpali wody z studni betlechemskiej, która jest przy bramie, wzięli oraz przynieśli do Dawida. Lecz Dawid nie chciał jej pić, ale wylał ją na ofiarę WIEKUISTEMU.

19 I powiedział: Nie daj mi, mój Boże, bym to uczynił! Czy mógłbym pić krew tych mężów, ich dusze? Bowiem ze swoim życiem ją przynieśli; więc nie chciał jej pić. To uczynili owi trzej mocarze.

20 A Abiszaj, brat Joaba, był głową owych trzech; ten podniósł swoją włócznię na trzystu, których zabił; więc zaskarbił sobie sławę między owymi trzema.

21 Z tych trzech był sławniejszy nad dwóch i był im przewodzącym; jednak nie wszedł w skład owych pierwszych trzech.

22 Także Benajahu, syn Jehojady, syn silnego męża, wielkich spraw, z Kabseel, ten zabił dwóch moabskich mocarzy; on też zszedł, kiedy był śnieg i zabił lwa w środku jamy.

23 Ten nadto zabił męża, Micraimczyka, człowieka o wzroście pięć łokci. Micraimczyk miał w ręce oszczep, jak wał tkacki; jednak przyszedł do niego z kijem, wydarł oszczep z ręki Micraimczyka i zabił go jego oszczepem.

24 To uczynił Benajahu, syn Jehojady, który też został sławnym z owymi trzema mocarzami.

25 Lecz choć był sławnym między owymi trzydziestoma, jednak nie wszedł w skład owych trzech. Dawid ustanowił go nad swoją przyboczną strażą.

26 Zaś mocni w wojsku to: Asahel, brat Joaba; Elhanan, syn Dodo z Betlechem;

27 Szammot Haroryta, Chelec Pelonita;

28 Ira, syn Ikesza, Tekoita; Abiezer Anatotczyk;

29 Szybchaj, Chuszatyda; Ilaj, Achoachańczyk;

30 Maharai, Netofczyk; Cheled, syn Baany, Netofczyk;

31 Ittaj, syn Rybaja z Gibea, należącego do synów Binjamina; Benajahu, Piretończyk;

32 Churaj znad potoku Gaasz; Abi, Arbatończyk;

33 Azmawet, Bacharumita i Eljachba, Szaalbończyk.

34 Potomkowie Haszema Gizonity: Jonatan, syn Szagi, Hararejczyk;

35 Achira, syn Sakara, Hararyta; Elifal, syn Ura;

36 Chefer Mekeratyta; Achija Pelonita;

37 Checrai Karmelita; Naaraj, syn Ezbaja;

38 Joel, brat Natana; Mibchar, syn Hagryty.

39 Celek, Ammonita; Nacharai, Beerotczyk, który nosił broń Joaba, syna Ceruji;

40 Ira, Itrejczyk; Gareb Itrejczyk;

41 Uryja Chittejczyk; Zabad, syn Achlaja.

42 Adina, syn Sziza, Rubenita, przywódca Rubenitów, a z nim trzydziestu mężów.

43 Chanan, syn Maachy i Joszafat Mitnita.

44 Uzjasz Aszteratyta; Szama i Jejel, synowie Chotama Aroeryty.

45 Jediael, syn Szimriego, i jego brat Jocha, Tisyta.

46 Eliel Machawita; Jeribaj i Joszawiasz, synowie Elnaama oraz Jitma Moabita.

47 Nadto Eliel, Obed, Jaasjel i Mesobajasz.

1 Ci przyszli do Dawida w Cyklag, gdy jeszcze krył się przed Saulem, synem Kisza; gdyż oni, pomiędzy mocarzami, przychodzili z pomocą w bitwie.

2 Byli zaopatrzeni w łuk, więc prawą i lewą ręką rzucali kamieniami oraz strzelali z łuku, a pochodzili z braci Saula, z Binjamina:

3 Przywódca Achiezer i Joaz, synowie Szemai Gibeatyty oraz Jezjel i Pelet, synowie Azmaweta, nadto Beraka i Jehu Anatotczyk;

4 Jiszmajasz, Gibeonita, mężny pomiędzy trzydziestoma i będący przełożonym nad trzydziestoma; nadto Jeremjasz, Jachazjel, Jochanan i Jozabad Gederatyta;

5 Eleuzaj, Jerimot, Bealiasz, Szemarjasz i Szefatja Charufita;

6 Elkana, Jiszszijasz, Azarel, Joezer, Jaszobeam Korachita;

7 i Joela oraz Zebadjasz, synowie Jerochama z Gedor.

8 A z pokolenia Gada zbiegli na puszczę, do Dawida, na miejsce obronne, wielcy mężowie, mężowie sposobni do boju, noszący tarczę i włócznię, których twarze były jak lwie oblicza, a byli szybcy jak sarny po górach.

9 Abiezryda przywódca, Obadjasz drugi, Eliab trzeci,

10 Miszmanna czwarty, Jeremjasz piąty,

11 Attaj szósty, Eliel siódmy,

12 Jochanan ósmy, Elzebad dziewiąty,

13 Jeremjasz – dziesiąty i Makbannaj jedenasty.

14 Ci byli z synów Gada, dowódcy wojska, jeden mniejszy niż mały, a większy od tysiąca.

15 To ci, którzy pierwszego miesiąca przeszli Jarden, gdy wylał on ze wszystkich swych brzegów; oraz wygnali wszystkich z dolin, na wschód oraz na zachód.

16 Do Dawida, do miejsca obronnego przyszli także inni z synów Binjamina i z Judy.

17 Więc Dawid wyszedł naprzeciwko i odpowiadając, rzekł im: Jeśli przyszliście do mnie w pokoju, by mnie ratować, moje serce złączy się z wami; ale jeśli przyszliście, by mnie wydać moim nieprzyjaciołom choć nie ma we mnie nieprawości niech to zobaczy Bóg naszych ojców, i niechaj decyduje.

18 Wtedy Duch przyoblekł się Amasjaszem, przedniejszym pomiędzy dowódcami, więc powiedział: Twoi jesteśmy, o Dawidzie! Z tobą, synu Iszaja! Pokój, pokój tobie i pokój dla twoich pomocników; gdyż ci pomaga twój Bóg. Zatem Dawid ich przyjął i powierzył im dowództwo wojska.

19 Zaś kiedy ciągnął z Pelisztynami na wojnę przeciwko Saulowi, rzucili się do Dawida z pokolenia Menaszy – gdyż oni im nie pomogli. Bo pelisztyńscy książęta, po naradzie, odesłali go, mówiąc: Z naszymi głowami odejdzie do swego pana, Saula.

20 Lecz kiedy szedł do Cyklagu, z Manaszy uciekli do niego: Adna, Jozabad, Jediael, Michaja, Jozabad, Elihu i Silletaj, oraz dowódcy nad tysiącami w pokoleniu Manaszy.

21 To oni, oprócz Dawida, udzielili wsparcia razem z zastępami; bo wszyscy byli mężni i dlatego stali się dowódcami w jego wojsku.

22 Wręcz w każdy dzień przychodzili do Dawida w celu pomocy, aż wojsko stało się wielkie jak wojsko Boga.

23 A taka jest liczba przedniejszych, gotowych do boju, którzy w Hebronie przybyli do Dawida, by na niego przenieść królestwo Saula, według słowa WIEKUISTEGO.

24 Z synów Judy, noszących tarczę i włócznię sześć tysięcy ośmiuset gotowych do boju.

25 Z synów Szymeona, mężnych w boju siedem tysięcy sto.

26 Z synów Lewiego cztery tysiące sześćset.

27 Także Jehojada, przedniejszy z synów Ahrona, a z nim trzy tysiące siedmiuset.

28 Nadto młodzieniec Cadok, mężny rycerz, i z domu jego ojca dwudziestu dwóch przywódców.

29 A z synów Binjamina, braci Saula trzy tysiące; gdyż jeszcze wielka ich część pilnowała ochrony domu Saula.

30 A z synów Efraima dwadzieścia tysięcy osiemset mężnych ludzi, mężów sławnych w domach ich ojców.

31 Zaś z połowy pokolenia Manaszy osiemnaście tysięcy tych, co byli wyznaczeni z imion, aby przyszli i Dawida ustanowili królem.

32 A z synów Issachara, co umieli rozeznawać czasy; tak, że wiedzieli, co ma czynić Israel – dwustu przywódców; zaś wszyscy ich bracia byli w ich radzie.

33 Natomiast z pokolenia Zebuluna, tych, co wychodzili na wojnę, z determinacją w sercu, gotowych do boju każdym wojennym orężem pięćdziesiąt tysięcy.

34 Zaś z pokolenia Naftalego – tysiąc przywódców, a z nimi, z tarczami i włóczniami, trzydzieści siedem tysięcy.

35 Z pokolenia Dana dwadzieścia osiem tysięcy sześciuset gotowych do boju.

36 A z pokolenia Aszera tych, którzy wychodzili na wojnę i umieli się przyszykować do bitwy czterdzieści tysięcy.

37 Natomiast zza Jardenu, z Reubena, Gada i połowy pokolenia Manaszy sto dwadzieścia tysięcy, z całym zastępem wojennego sprzętu.

38 Ci wszyscy waleczni mężowie, sprawni do bitwy, ze spokojnym sercem przyszli do Hebronu, by uczynić Dawida królem nad całym Israelem. Nadto i wszyscy inni z Israela byli jednego serca, aby ustanowić Dawida królem.

39 I byli tam, z Dawidem, trzy dni, jedząc i pijąc; bo bracia im nagotowali.

40 Także i ci, co byli blisko nich, aż do Issachara, Zebuluna i Naftalego, przynosili na osłach chleby; zaś na wielbłądach, mułach i bykach potrawy, mąki, figi, rodzynki, wino i oliwę, a nadto wielką obfitość bydła i owiec; bo była radość w Israelu.

1 A Dawid naradzał się z dowódcami nad tysiącami, z setnikami i ze wszystkimi przełożonymi.

2 Dawid też mówił do całego israelskiego zgromadzenia: Jeśli wam się podoba to, co jest od WIEKUISTEGO, naszego Boga, roześlijmy wszędzie, do naszych pozostałych braci, we wszystkich krainach israelskich; nadto do kapłanów oraz Lewitów w miastach i ich przedmieściach, aby się do nas zgromadzili.

3 I byśmy zawrócili do nas Skrzynię naszego Boga; bowiem nie pożądaliśmy jej za dni Saula.

4 A całe zgromadzenie powiedziało, by tak się stało; gdyż ta rzecz podobała się całemu ludowi.

5 Więc Dawid zebrał całego Israela, od Szychoru–Micraimu aż do miejsca, gdzie się chodzi do Chamath, aby przyprowadzili Skrzynię Boga z Kirjath Jearym.

6 Zatem Dawid i cały Israel przyszedł do Baala w Kirjath Jearym, które jest w Judzie, by stamtąd przyprowadzić Skrzynię WIEKUISTEGO, Boga przebywającego nad cherubami, gdzie bywa wzywane Jego Imię.

7 Potem, z domu Abinadaba, wywieźli na nowym wozie Skrzynię Boga, a wóz prowadzili Uza i Achjo.

8 Natomiast Dawid i cały Israel igrali przed Bogiem, z całej mocy intonując pieśni na harfach, cytrach, bębnach, cymbałach i trąbach.

9 A kiedy przyszli na klepisko Kidon, Uza sięgnął swą ręką, aby uchwycić Skrzynię; bo byki by spowodowały jej zrzucenie.

10 Więc WIEKUISTY bardzo się rozgniewał na Uzę i go zabił; dlatego, że sięgnął swą ręką ku Skrzyni; zatem tam umarł przed Bogiem.

11 Zaś Dawid się rozgniewał, że WIEKUISTY zrobił ten wyłom w Uzie; i dlatego nazwał to miejsce Peres Uza, aż do tego dnia.

12 Tego czasu Dawid przeraził się Bogiem i powiedział: Jak wprowadzić do siebie Skrzynię Boga?

13 Dlatego Dawid nie wprowadził Skrzyni do siebie, do miasta Dawida; ale ją wprowadził do domu Obed Edoma, Gatyty.

14 I Skrzynia Boga została przez trzy miesiące pomiędzy domownikami Obed Edoma, w jego domu. A WIEKUISTY błogosławił domowi Obed Edoma i wszystkiemu, co miał.

1 Potem król Coru – Chiram, posłał do Dawida posłów, wraz z cedrowymi drzewami, murarzami oraz cieślami, aby mu zbudowali dom.

2 Więc Dawid poznał, że WIEKUISTY go utwierdził królem nad Israelem, i że w górze wywyższył jego królestwo dla Swojego israelskiego ludu.

3 Dawid pojął też więcej żon w Jeruszalaim oraz Dawid spłodził więcej synów i córek.

4 A takie są imiona tych, co mu się urodzili w Jeruszalaim: Szamua, Szobab, Natan i Salomon;

5 Ibchar, Eliszua i Elifelet,

6 Nogah, Nefeg i Jafija,

7 Eliszama, Beeljada oraz Elifeled.

8 A kiedy Pelisztini usłyszeli, że Dawid został pomazany za króla nad całym Israelem wszyscy Pelisztini wyciągnęli, aby szukać Dawida. Kiedy to Dawid usłyszał, wyszedł przeciwko nim.

9 Bo Pelisztini przyciągnęli i rozłożyli się w dolinie Rafaim.

10 Więc Dawid radził się Boga, mówiąc: Mam iść przeciw Pelisztynom? Oddasz ich w moje ręce? A WIEKUISTY mu odpowiedział: Idź, oddam ich w twoje ręce.

11 Więc kiedy przyciągnęli do Baal Peracym, Dawid ich tam poraził oraz Dawid powiedział: Bóg rozerwał moich nieprzyjaciół przez moją rękę, tak, jak się rozrywają wody; i dlatego nazwano imię tego miejsca Baal Peracym.

12 Także zostawili tam swoich bogów; zatem Dawid rozkazał, aby spalono ich ogniem.

13 Lecz Pelisztini znowu się zebrali i rozłożyli w dolinie.

14 A Dawid znowu się radził Boga. Zaś Bóg mu odpowiedział: Nie ciągnij za nimi, ale się od nich odwróć, i zaatakuj ich naprzeciwko drzew balsamowych.

15 A gdy usłyszysz szum Tego, co idzie po wierzchołkach drzew balsamowych, wtedy wyjdziesz do bitwy; bowiem Bóg wyszedł przed tobą, by porazić wojska Pelisztynów.

16 Więc Dawid uczynił tak, jak mu był rozkazał Bóg; i porazili wojska Pelisztynów od Gibeon aż do Gezer.

17 Zatem po wszystkich ziemiach rozsławiło się imię Dawida i WIEKUISTY sprawił, że z tego powodu był postrachem wszystkich narodów.

1 A gdy Dawid pobudował domy w swym mieście przygotował miejsce dla Skrzyni Boga oraz rozbił jej namiot.

2 Wtedy Dawid powiedział: Skrzyni Boga nie poniosą tylko Lewici. Mimo, że ich wybrał WIEKUISTY, aby nosili Skrzynię Boga oraz służyli mu na wieki.

3 Dlatego Dawid zebrał do Jeruszalaim całego Israela, aby przeniósł Skrzynię WIEKUISTEGO na miejsce, które jej przygotował.

4 I Dawid zgromadził synów Ahrona oraz Lewitów.

5 Z synów Kehatha: przedniego Urjela i stu dwudziestu jego braci.

6 Z synów Merariego: przedniego Asajasza i dwustu dwudziestu jego braci.

7 Z synów Gerszona: przedniego Joela i stu trzydziestu jego braci.

8 Z synów Elicafana: przedniego Szemeję i dwustu jego braci.

9 Z synów Hebrona: przedniego Eliela i osiemdziesięciu jego braci.

10 Z synów Uzyela: przedniego Aminadaba i stu dwunastu jego braci.

11 I Dawid wezwał Cadoka i Abiatara kapłanów, a także Lewitów: Urjela, Asajasza, Joela, Szemaję, Eljela i Aminadaba;

12 oraz do nich powiedział: Wy jesteście przednimi z ojców pomiędzy Lewitami; wy się uświęćcie ze swoimi braćmi, byście przynieśli Skrzynię WIEKUISTEGO, Boga Israela, na miejsce, które jej przygotowałem.

13 A ponieważ nie zrobiliście tego przedtem, WIEKUISTY, nasz Bóg, uczynił pomiędzy nami rozdarcie, gdyż Go nie szukaliśmy, zgodnie z tym, co jest właściwe.

14 Więc kapłani oraz Lewici się uświęcili, aby przynieść Skrzynię WIEKUISTEGO, Boga Israela.

15 A synowie Lewitów nieśli Skrzynię Boga na swych ramionach; na drążkach, co przy niej były, jak rozkazał Mojżesz według słowa WIEKUISTEGO.

16 Dawid także powiedział przedniejszym z Lewitów, aby ustanowili ze swych braci śpiewaków z instrumentami muzycznymi z lutniami, cytrami i z cymbałami, by z radością wydawać podniosły głos.

17 Zatem Lewici ustanowili Hemana, syna Joela; a z jego braci Asafa, syna Berekjasza, zaś z synów Merariego, ich braci – Ethana, syna Kuszajasza,

18 i z nim, stróżami w drugim rzędzie, jego braci: Zacharjasza, Bena, Jaazjela, Szemiramota, Jechjela, Unni, Eljaba, Benajahu, Masejasza, Mattitjasza, Elifelego, Miknejasza, Obed Edoma i Jejela.

19 A śpiewacy: Heman, Asaf i Ethan, głośno grali na miedzianych cymbałach.

20 Zaś Zacharjasz, Jaazjel, Semiramot, Jechjel, Unni, Eljab, Masejasz i Benajahu grali na lutniach w wysokich tonach.

21 Natomiast Mattitjasz, Elifele, Miknejasz, Obed Edom, Jejel i Azazjasz grali na cytrach w niższych oktawach.

22 A Kenanjasz przedniejszy z Lewitów, którzy nieśli Skrzynię zarządzał jak nieść, ponieważ posiadał wiedzę.

23 Zaś Berekjasz i Elkana byli stróżami przy Skrzyni.

24 Natomiast kapłani: Szebanjasz, Joszafat, Nathanael, Amasaj, Zacharjasz, Benajasz i Eliezer, trąbili w trąby przed Skrzynią Boga. Również Obed Edom i Jechiasz byli stróżami przy skrzyni.

25 Tak Dawid, starsi Israela i dowódcy nad tysiącami szli z weselem, by przeprowadzić Skrzynię Przymierza WIEKUISTEGO z domu Obed Edoma.

26 A kiedy Bóg przyszedł z pomocą Lewitom, niosącym Skrzynię Przymierza WIEKUISTEGO, stało się, że ofiarowali siedem byków i siedem baranów.

27 Dawid był ubrany w szatę z bisioru, jak również wszyscy Lewici, co nieśli Skrzynię śpiewacy i Kenanjasz – rządca noszących śpiewaków; nadto Dawid miał na sobie lniany efod.

28 Więc cały Israel z weselem prowadził Skrzynię Przymierza WIEKUISTEGO; z dźwiękiem kornetu, trąby oraz cymbałów, grając na lutniach i cytrach.

29 A gdy Skrzynia Przymierza WIEKUISTEGO wchodziła do miasta Dawida, stało się, że Michal, córka Saula, wyglądając przez okno, ujrzała króla Dawida skaczącego i grającego; więc wzgardziła nim w swoim sercu.

1 A kiedy wprowadzili Skrzynię Boga i wstawili ją do środka namiotu, który Dawid dla niej rozbił, wtedy przynosili przed Boga całopalenia oraz dziękczynne ofiary.

2 Zaś gdy Dawid dokończył ofiarowanie całopaleń oraz dziękczynnych ofiar, sławił ludowi Imię WIEKUISTEGO.

3 I rozdzielił wszystkim mężom izraelskim, od męża aż do niewiasty, każdemu po bochenku chleba, sztuce mięsa oraz po placku z rodzynkami.

4 Nadto ustanowił przed Skrzynią WIEKUISTEGO sługi z Lewitów, aby wspominali, wyznawali i chwalili WIEKUISTEGO, Boga Israela.

5 Asaf był pierwszym, a drugimi: Zacharjasz, Jejel, Szemiramot, Jechjel, Mattityjasz, Eljab, Benajahu, Obed Edom i Jechjel; ci grali na instrumentach, lutniach, harfach, a Asaf na cymbałach.

6 Zaś kapłani Benajahu i Jachazjel ustawiczne byli z trąbami przed Skrzynią Bożego Przymierza.

7 Dopiero tego dnia wódz Dawid postanowił, by przez Asafa i jego braci tym psalmem chwalony był WIEKUISTY:

8 Wysławiajcie WIEKUISTEGO, wzywajcie Jego Imienia, pomiędzy narodami opowiadajcie Jego sprawy.

9 Śpiewajcie Mu, grajcie Mu, rozmawiajcie o całej Jego cudowności.

10 Chlubcie się w Jego świętem Imieniu, i niech się rozraduje serce tych, co szukają WIEKUISTEGO.

11 Szukajcie WIEKUISTEGO i Jego mocy; zawsze szukajcie Jego oblicza.

12 Wspominajcie nadzwyczajność Tego, który czynił; Jego znaki i sądy Jego ust.

13 O israelskie nasienie, Jego słudzy! O synowie Jakóba, Jego wybrani!

14 On, WIEKUISTY, naszym Bogiem; Jego sądy na całej ziemi.

15 Na wieki pamiętajcie Jego przymierze; i słowo, które polecił do tysiącznego pokolenia;

16 którym zajął stanowisko przy Abrahamie oraz na Jego przysięgę Ic’hakowi.

17 Ustanowił to Jakóbowi za Prawo, a Israelowi za Wieczne Przymierze,

18 mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaanu za sznur waszego dziedzictwa.

19 Chociaż była was mała liczba oraz przez krótki czas byliście w niej przychodniami,

20 przechodząc od narodu do narodu i od królestwa do innego ludu

21 nikomu nie pozwolił, aby ich uciskał i z ich powodu karał królów;

22 mówiąc: Nie dotykajcie Moich pomazańców, a Mym prorokom nie czyńcie złego.

23 Cała ziemio śpiewaj WIEKUISTEMU; dzień za dniem opowiadajcie Jego zbawienie.

24 Pomiędzy narodami opowiadajcie Jego chwałę oraz pośrodku wszystkich ludzi niezwykłe Jego sprawy.

25 Bo WIEKUISTY – On jest wielki oraz bardzo chwalebny; godzien respektu nad wszystkich bogów.

26 Gdyż bogowie pogan są bezwartościowi; a WIEKUISTY uczynił niebiosa.

27 Przed Nim chwała i cześć, na Jego miejscu moc i wesele.

28 Pokolenia narodów! Przynieście WIEKUISTEMU, przynieście WIEKUISTEMU chwałę i swoją moc.

29 Przynieście WIEKUISTEMU chwałę Jego Imienia; przynieście dary i przychodźcie przed Jego oblicze; w ozdobie świętości kłaniajcie się WIEKUISTEMU.

30 Bój się Jego oblicza cała ziemio, a okrąg ziemi zostanie utwierdzony, aby się nie poruszył.

31 Niech się rozradują niebiosa i niech się rozweseli ziemia; niechaj mówią w narodach: Króluje WIEKUISTY!

32 Niech zaszumi morze i wszystko, co w nim jest; niechaj się rozraduje pole i wszystko, co na nim żyje.

33 Wtedy się rozweselą przed WIEKUISTYM drzewa leśne; bowiem przyszedł osądzić ziemię.

34 Wysławiajcie WIEKUISTEGO; bo jest dobry, bo na wieki trwa Jego miłosierdzie.

35 Mówcie: Zachowaj nas, Boże naszego zbawienia! Zgromadź nas i wyrwij nas od pogan, abyśmy wielbili Twoje święte Imię i chlubili się w Twojej chwale.

36 Uwielbiony WIEKUISTY, Bóg Israela, od wieków aż po wieczność. A cały lud powiedział: Amen, oraz chwalił WIEKUISTEGO.

37 I tam, przed Skrzynią Przymierza WIEKUISTEGO, Dawid zostawił Asafa i jego braci, by ustawicznie służyli przed Skrzynią, według potrzeby każdego dnia.

38 Natomiast Obed Edoma i sześćdziesięciu ośmiu jego braci, Obed Edoma mówię, syna Jedutuna oraz Hosę, uczynił odźwiernymi.

39 A kapłana Cadoka oraz jego braci, kapłanów, postawił przed Przybytkiem WIEKUISTEGO na wyżynie, która była w Gibeonie,

40 aby ofiarowali całopalenia WIEKUISTEMU na ołtarzu całopalenia, ustawicznie, rano i wieczorem; według wszystkiego, co napisano w Prawie WIEKUISTEGO, które nakazał dla Israela.

41 A z nimi Hemana, Jedutuna i innych wybranych, którzy byli ustanowieni z imienia, by chwalili WIEKUISTEGO dlatego, że na wieki trwa Jego miłosierdzie.

42 Między nimi Heman oraz Jedutun trąbili i grali Bogu na trąbach, cymbałach, i innych instrumentach muzycznych. A synów Jedutuna postawił przy bramie.

43 I rozszedł się cały lud, każdy do swego domu. Także Dawid zawrócił, by wysławiać Boga swojemu domowi.